Godsdienst als cultuur bepaler

Het ritueel van de godsdienst en de overtuiging van het geloof zijn manieren om je te verstaan met je Schepper. Maar er zit meer aan vast. Ze spelen ook een rol bij het inrichten van het leven van groepen. Als Arabieren hier naar toe komen dan kunnen ze hun groepsverband overeind houden als ze in aparte wijken bij elkaar gaan wonen en daar een cultuur handhaven die bepaald wordt door hun godsdienst.

Dat is zelfs het geval wanneer ze in het land van herkomst helemaal niet opvallend godsdienstig waren. Kwam je vroeger in Marokko dan zag je daar niet veel vrouwen meer rondlopen met een hoofddoek om. Dat gold als ouderwets. Pas toen ze hier naar toe kwamen kwam ook die hoofddoek terug.

Er zijn wel Marokkanen en andere moslim buitenlanders die hier integreren, maar alleen als ze tussen de andere Nederlanders wonen en werken. Blijven ze in hun getto’s waar een groot deel van de jongeren vroege schoolverlaters zijn en in de criminaliteit terecht komen, dan wordt het niets met die integratie.

Het lijkt mij dus de vraag of de vrijheid van godsdienst wel zo ’n goed idee is. Als godsdienst gebruikt wordt om je af te scheiden in een aparte culturele wereld, dat vraagt dat op den duur om etnische spanningen en conflicten. Waarschijnlijk is het beter als we per regio maar één godsdienst hebben of helemaal geen.

Je kunt dat zien in het midden oosten waar al die oorlogen en gewelddaden heus niet alleen iets van de laatste paar jaar zijn

Vanaf de  plundering van Bagdad door de Mongolen[1] in 1258, waarbij misschien wel een miljoen mensen om het leven kwamen, is het nooit meer helemaal goed gekomen met de Arabische cultuur, die toch voor die tijd de dominante beschaving was in dit deel van de wereld. Sindsdien is geweld een van de kenmerken van de regio. De burgeroorlog in Syrië is helemaal niets uitzonderlijks. Dit soort conflicten was aan de orde van de dag en pas toen de westerse mogendheden wat orde schiepen in de regio, werd het minder. Maar die hebben zich nu weer teruggetrokken en erg optimistisch over de ontwikkelingen in het midden oosten kunnen we niet echt zijn.

 

 

[1] Ruim een week lang trokken de Mongoolse soldaten al moordend door de straten van Bagdad. Toen ze kalief Al-Musta’sim vonden, werd hij in een tapijt gerold en vervolgens vertrapt door een groep ruiters. Honderdduizenden inwoners van de stad werden eveneens vermoord en het ‘Huis der Wijsheid’, de academie van Bagdad, ging in vlammen op. Volgens de overlevering was Hulegu uiteindelijk genoodzaakt zijn eigen kamp te verplaatsen omdat de stank die uit de stad kwam ondraaglijk werd. Toen het merendeel van het Mongoolse leger uiteindelijk weer vertrok waren er naar schatting tussen de 500.000 en 1.000.000 inwoners van Bagdad om het leven gekomen en waren er ontelbaar veel historische gebouwen en documenten verloren gegaan. (https://isgeschiedenis.nl/nieuws/de-plundering-van-bagdad)

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .