Om in slaap te vallen.

Sommige mensen tellen schaapjes, maar ik zeg verzen op terwijl ik lig te wachten op de slaap. Dat ging niet hardop, toen mijn vrouw nog leefde, want die lag naast me. Deze gedichten heb ik nooit bewust uit het hoofd geleerd, niet dat ik weet in elk geval, maar ze zijn blijven hangen. Ik weet niet eens zeker of ik ze goed onthouden heb en kijk dat ook nooit na. Ik ben aan ze gehecht zoals ze in mijn hoofd zitten, een boek vol Nederlandse, Duitse, Engelse, Franse, Griekse en Latijnse verzen en liedjes.

I have of late, but wherefore I know not, lost all my mirth, forgone all custom of my exercises;  indeed, it goes so badly with my disposition                                                                that this goodly frame, the earth,  seems to me a sterile promontory; this most excellent canopy the air, look you, this brave and overhanging firmament,                                              this majestic roof, fretted with golden fire, why, it appears no other thing To me,                  than a foul and pestilent congregation of vapors.

‘What a piece of work is a man! How noble in reason, how infinite in faculty! In form and movement, how express and admirable!                                                                                  In action how like an angel in apprehension how like a god!                                                      The beauty of the world! The paragon of  animals! And yet what is to me, this quintessence of dust?

Of:

Mènin aeide Thea, Pelèiadeo Achilèos.                                                                                    Oelomenèn, hè muri Achaiois alge’ethèke,                                                                                  Pollas d ‘iftimous psychas Aidi proiapsen,                                                                                  Hèroöon. Autous de heloria teuche kunessin,                                                                                  Oionoisin de pasin.  Dios d’ eteleieto boelè…

Meestal slaap ik dan wel, maar anders ga ik door.

Maitre Corbeau sur un arbre pêché tenait en son bec un fromage. Maitre Renard, par l’odeur alléché lui tint à peu près ce language :  Eh, bonjour monsieur le Corbeau, que vous êtes joli, que vous me semblez beau ! Sens mentir, si votre ramage se rapporte à votre plumage, Vous êtes le phénix des hôtes de ce bois.A ces mots le corbeau ne se sent pas de joie  et pour montrer sa belle voix il ouvre un large bec,   laisse tomber sa proie.      Le renard s’en saisit et dit : Mon bon monsieur, apprenez que tout flatteur vit au dépens de celui qui l’écoute. Cette leçon vaut bien un fromage, sans doute.

Ich weiß nicht was soll es bedeuten das ich so traurig bin. Ein Märchen aus uralte Zeiten, das kommt mir nicht aus dem  Sinn.  Die Luft ist kühl und es dunkelt und ruhig fließt der Rhein.  Die Gipfel der Bergen funkeln im Abendsonnenschein.

Heb ik nu een goed geheugen? Nee helemaal niet. Mijn vrouw onthield veel beter dan ik, wist altijd waar de dingen lagen die ik kwijt was en wie er aan de beurt was in de familie om de party voor oudjaar te organiseren. Ik kon al geen namen meer onthouden in mijn studententijd en ik weet niet meer wanneer we  waar met vakantie zijn geweest. Maar gedichten onthoud ik dus wel.

 

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .