De achtergrond.

Griekse steden in de oudheid, zoals bijvoorbeeld Athene, zijn ontstaan als toevluchtsoorden in tijden van oorlog. De mensen woonden in boerderijen met hun gezinnen en hun personeel op het platte land en die boerderijen waren self supporting. Dat wil zeggen, alle eerste levensbehoeften produceerden ze zelf en alleen voor luxe artikelen, zoals bijvoorbeeld sieraden, bestond er ruilhandel. Dit bracht mee dat het leven op de eigen boerderij efficiënter en goedkoper was dan in de stad. Athene werd pas permanent bewoonbaar, toen de handel en de productie van zaken als aardewerk en metalen voorwerpen zo gegroeid was, dat de meerwaarde ervan de import van voedsel haalbaar maakte.

Vanaf die tijd werd Athene de grootste en rijkste handelsstad van Hellas en een belangrijk centrum van kunsten en wetenschappen. De bewoners hielden de zelfstandigheid, die ze meegebracht hadden van hun boerderijen. Er was wel een regering, want een stad kan niet zonder, maar die werd door de bewoners uit hun midden gekozen en had daarom een heel ander karakter dan het bestuur van steden als Bagdad of Damascus, waar zij door de regerende vorst werd benoemd.

Van dat verschil waren de Grieken zich heel goed bewust. Zij hielden de mensen uit de rest van het midden oosten voor een soort slaven en zagen alleen zich zelf als vrije mensen. Dat hun personeel allerminst vrij was, zagen ze daarbij over het hoofd. Die zagen ze ook niet zozeer als mensen maar meer als iets tussen dieren en mensen in. Vrouwen en kinderen waren dan wel weer mensen maar toch van een andere categorie.

De burgerij van Athene vormde een soort elite en een die een vruchtbare voedingsbodem bleek voor het ontstaan van een unieke beschaving, die de voorouder is van onze eigen westerse beschaving. Het is deze Atheense beschaving die we in de renaissance weer hebben opgepikt en daarmee een breuk hebben veroorzaakt in onze geschiedenis. Vóór de renaissance was die meer een variant op de moslim beschaving, maar daarna werden we weer die vooruit kijkende wereld waarin veel mensen hun eigen baas zijn, hun eigen interesses kunnen volgen en een voorbeeld zijn voor de rest van de wereld.

Die beschaving heeft in Europa wel een deuk opgelopen door de twee wereldoorlogen in de vorige eeuw, maar is toch nog steeds de dominante invloed in de wereld.

 

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .