Maatschappelijke ideeën uit de krant.

Een krant is er voor iedereen en dat betekent dat ook iedereen er het zijne uithaalt en er stukken uit over slaat, want we zijn nu eenmaal niet hetzelfde.

De mensen die dagelijks Bert Wagendorp lezen zijn van een andere soort dan ik. Maar toen hij schreef hij over de SP en Emile Roemer ging het over een onderwerp dat mij bezig houdt. Daarom las ik Wagendorp voor de verandering een keer wel.

Ik had me die moeite kunnen besparen want in zijn stukje stond precies wat ik verwachtte. Hij betreurt dat de partij het socialisme vaarwel lijkt te zeggen en tot compromissen bereid blijkt te zijn. Hij gelooft met andere woorden in de zwaai die de SP gemaakt zou hebben.

Ik heb daar meer moeite mee. Er is natuurlijk wel wat veranderd sinds 1974. Onder andere dat Mao overleden is, het oude boegbeeld van de partij en dat de Sovjet Unie zich zelf heeft opgeheven. Toch heeft de SP nooit officieel afstand genomen van het beginsel programma dat in dat jaar werd aangenomen. Ik geef het U voor alle zekerheid hier nog een keer, zodat U kunt zien wat de wortels zijn van de partij van Emile Roemer, met wie de PvdA zo graag in de regering zou willen zitten.

beginselen van de socialistiese partij

vastgesteld door het tweede partijkongres 2 en 3 februari 1974 in nijmegen

Algemeen

De SOCIALISTIESE PARTIJ stelt vast dat het kapitalisme het bestaan van de Nederlandse bevolking bedreigt. De produktie staat op een ongekend hoog peil. Er is ruim voldoende om allen

een menswaardig bestaan te verzekeren. Maar de rijkdommen komen niet ten goede aan de mensen, die ze met hun eigen arbeid voortbrengen. Het is een kleine groep kapitaalbezitters, die zich van het werk van miljoenen Nederlanders meester maakt. Onder hun wanbeheer is voor de grote meerderheid van de bevolking dan ook geen sprake van overvloed, maar van gebrek. Gebrek aan

bestaanszekerheid. Gebrek aan gezonde lucht, zuiver water en schone grond.

Het kapitalisme is al zo ver doorgerot dat het leefmilieu een handelsartikel is geworden, een terrein voor spekulanten. Ekonomiese krises, vervuiling, verspilling en oorlogen zetten het voortbestaan van de menselijke soort op het spel. Dit is de tol die het volk moet betalen voor het kapitalistiese systeem, dat alleen voor een handvol machthebbers gouden eieren legt. Andere partijen beweren dat ze het kapitalisme in ons land een menselijk gezicht geven. In tegenstelling tot deze partijen konkludeert de SP uit de dagelijkse werkelijkheid dat er voor het kapitalisme geen menselijk gezicht bestaat. Het systeem is even mensonwaardig als in de zwartste tijden van het verleden. Een systeem waarin alleen de winst telt, degradeert de mensen tot aanhangsels van machines en jaarverslagen.

De SP stelt zich in dienst van de overgrote meerderheid van het Nederlandse volk en van de wereldbevolking. In tegenstelling tot andere partijen voegt de SP de daad bij het woord. De SP wil

Nederland veranderen in een socialisties land. En werkt daar ook aan. omdat het socialisme de voorwaarde is voor een goed bestaan. Het laat de mensen de vruchten plukken van hun eigen

inspanningen. In het socialisme beslist het volk over lonen en prijzen, werkgelegenheid en milieu. Pas dán is er sprake van vrijheid en rechtvaardigheid en pas dán hebben de mensen gelijke kansen om hun levensgeluk te verwezenlijken.

Partij van gewone mensen

De SOCIALISTIESE PARTIJ is de partij van de gewone mensen. De SP is de partij van de werkers, die de matigheid van hun lonen vergelijken met de mateloze winsten; die hun recht op arbeid ondermijnd zien door de chaos-ekonomie; die meemaken dat bedrijven gesloten worden wegens de vrijheid van de kapitalisten om hun kapitaal (dat is opgebouwd door de arbeid) te beleggen in landen waar de lonen nog lager zijn; de werkers die hun arbeidsvreugde en gezondheid zien opgeofferd aan de bedrijfsresultaten. De SP is de partij van de arbeiders, die niet begrijpen waarom sommigen wekelijks uitbetaald krijgen waar zij een jaar voor moeten ploeteren; die niet aanvaarden dat gezond wonen, goed onderwijs en de beste gezondheidszorg voorrechten zijn van de rijken. De SP is de partij van de mensen, die geteisterd worden door stankgolven en lijden onder de vervuiling van de hele natuur; die gekweld worden door de vraag welke wereld zij voor hun kinderen en kleinkinderen achterlaten; die begrijpen dat men niet ongestraft kan doorgaan met het boeken van miljardenwinsten op kosten van het milieu; die aan vervuiling en verspilling een halt

willen toeroepen voordat het te laat is. De SP is ook de partij van de huisvrouwen, die ieder probleem van de kapitalisten zien afgewenteld op het levenspeil van hun gezinnen; die door de hollende inflatie geen kans zien hun gezinnen te geven wat ze nodig hebben  De SP is de partij van de bejaarden en de invaliden, die nu tot een minimaal bestaan veroordeeld zijn omdat ze (buiten hun schuld) geen rol meer spelen in het arbeidsproces.

De SP is de partij van de slachtoffers van de woningnood – een woningnood die blijkt uit de verwaarlozing van de oudbouw, de onbetaalbaarheid van de nieuwbouw en de algemene huuropdrijving. De SP is de partij van de mensen, die door de kapitalistiese organisatie van werken en wonen en leefmilieu onnodig ziekten oplopen (zoals hart- en vaatziekten, overspannenheid, ademhalingsmoeilijkheden); de mensen die als patiënten zijn overgeleverd aan een gezondheidszorg die wordt gedikteerd door de winsthonger van de ondernemers (van vele artsen tot geneesmiddelenfabrikanten). De SP is ook de partij van de werkende jongeren, die altijd in de hoek zitten waar de slagen vallen; van de scholieren en de studenten die nu niet worden opgeleid om hun wetenschap in dienst te stellen van de bevolking, maar van de aandeelhouders. De SP is de partij van de mensen, die geen vrede hebben met de internationale situatie – met de

uitmergeling van de ontwikkelingslanden, die met “ontwikkelingshulp” op rekening van de belastingbetaler in stand gehouden wordt – met de barbaarse oorlogen van imperialistiese landen

tegen volkeren die hun eigen lot in hun eigen handen willen nemen (Angola, Vietnam enz.).

De SP is daarom ook de partij van de mensen die vinden dat ons land geen vriendschappelijke betrekkingen mag onderhouden met misdadige systemen en organisaties zoals de VS en de NAVO.

 

Kapitalisme

 

De SOCIALISTIESE PARTIJ stelt vast dat al deze problemen een gemeenschappelijke oorsprong vinden in de kapitalistiese organisatie van de maatschappij. Het kapitalisme berust op het partikulier bezit van de produktiemiddelen. Daardoor worden twee

klassen gevormd. Aan de ene kant staan de mensen die geen eigen middelen van bestaan hebben, behalve hun arbeidskracht, die ze noodgedwongen verhuren aan de kapitalistenklasse. De werkende

klasse vormt de overgrote meerderheid van de bevolking. Alles wat in ons land tot stand werd gebracht is te danken aan de arbeid van deze mensen. Alles wat we om ons heen zien is het werk

van hun handen.

Aan de andere kant staat de klasse van de kapitaalbezitters, die zich dit werk toe-eigent. Hun heerschappij berust op het bezit van bedrijven en fabrieken, waaraan zij de macht ontlenen de

wereld volgens hun enge privébelangen in te richten.

Door de moordende konkurrertie en de koncentratie van het kapitaal in koncerns en banken delven kleine ondernemers (middenstanders en boeren) als tussenklasse het onderspit, zodat deze klassendeling van de maatschappij steeds scherper wordt.

De groep van kapitaalbezitters, die beschikt over het wel en wee van tientallen miljoenen mensen, wordt steeds kleiner. Zij worden gedreven door één verlangen: hun kapitaal vergroten door een

groter deel van de markt, nieuwe grondstoffenbronnen, méér arbeiders onder hun kontrole te krijgen. De enige richtsnoer van hun handelen vormt de winst. Winsten beslissen over

werkgelegenheid of massaontslagen, over ziekte of gezondheid, over oorlog en vrede. Onder dit systeem is de winst de enige norm geworden voor goed en kwaad. Centraal in de kapitalistiese ekonomie staat het vermeerderen van de winst en niet het voldoen aan de behoeften van de mensen. Zo ontstaan ekonomiese krises, milieurampen en oorlogen. Daardoor komen veel arbeid en grondstoffen niet ten goede aan de mensen. De kapitalisten gebruiken het geld, dat ze zich toeëigenen, bijvoorbeeld voor een burokraties staatsapparaat, dat de mensen in het gareel moet houden. Binnen de bedrijven vindt dit apparaat een voortzetting in een onwaardige kontrole op de arbeiders, hun ziekteverzuim, hun werktijden, hun arbeidstempo, hun gereedschap, hun organisatie e.d. Steeds meer mensen beseffen dat de wereld op de rand van een afgrond wankelt. Steeds meer mensen wensen uit het diepst van hun hart dat er een grondige verandering komt, zodat miljoenen jaren van menselijke ontwikkeling een bekroning vinden in vrede en rechtvaardigheid. Maar het blijven vrome, onvruchtbare wensen als er geen maatschappelijk systeem komt dat de mensen

verenigt, in plaats van ze tegen elkaar op te zetten. Zonder het kapitalisme af te schaffen kan er van een betere wereld geen sprake zijn.

 

Socialisme

 

De SOCIALISTIESE PARTIJ beschouwt als kenmerk van het socialisme dat de produktiemiddelen (dat wil zeggen fabrieken, bedrijven en grond) eigendom zijn van het volk. Dit onwrikbare standpunt wordt angstvallig vermeden door andere partijen, ook door de partijen die zich ter wille van verkiezing suksessen het socialisme laten aanleunen. Daarom hebben andere

partijen hun leuzen over een betere wereld nooit kunnen waarmaken, zodat ze in feite de mensen bedriegen.

Het socialisme maakt een eind aan het buitenparlementaire regiem dat de kapitalisten in ons land uitoefenen. Over het wel en wee van het Nederlandse volk wordt nu immers niet beslist door de

vertegenwoordigers, die in de zogenaamde demokratiese instellingen gekozen worden. Niet door de gemeenteraad, maar door de aandeelhouders, niet in de ministerraad, maar in de direktiekamers vallen de besluiten, die doorslaggevend zijn voor het dagelijks leven van de bevolking. Het gaat er om wie het in de fabrieken voor het zeggen heeft. Daar wordt immers beslist over

werkgelegenheid of werkloosheid, over arbeidsvreugde of tariefwerk, over lonen en prijzen, over vervuiling of een schoon milieu, over de produkten die wél en de produkten die niét op de markt komen.

Daarom spreekt de SP pas van demokratie als Nederland een socialisties land geworden is. Het socialisme vervangt de heerschappij van een handjevol machthebbers door de heerschappij van het volk. Als de produktiemiddelen in het rechtmatig eigendom van de arbeidersklasse zijn gesteld, kan

het volk zelf beschikken over de resultaten van haar inspanningen. Dan kunnen de mensen zelfstandig beslissen over de dingen die werkelijk belangrijk zijn, over hun werken en wonen, in

plaats van of en toe in een stemhokje een vakje rood te maken.

Het gaat er dus om de strijd te voltooien die de arbeidersklasse van oudsher voert voor de plaats in de maatschappij die haar toekomt. In dit opzicht is de SP gewoon een oude vertrouwde socialistiese partij, zonder vaagheid rond het begrip “socialisme”. Tegelijk is de SP een moderne partij, omdat de partij een antwoord geeft op de noden van de hedendaagse maatschappij.

Socialisme betekent dat de werkers, als eigenaren van de bedrijven, meester zijn van hun eigen arbeid. Dat wil méér zeggen dan alleen dat de mensen elkaar als gelijken recht in de ogen kunnen zien. Dat betekent namelijk ook dat voldaan is aan de voorwaarden om bij alle beslissingen de mens centraal te stellen in plaats van het kapitaal. Uitschakeling van het kapitalistiese privé-bezit betekent dat voor lonen, prijzen, werk, huisvesting, milieubescherming, onderwijs, verkeer, gezondheidszorg, sociale uitkeringen en buitenlandse politiek menselijke normen kunnen worden aangelegd. Eindelijk kan de maatschappij dan zo worden ingericht dat het vervullen van de belangrijkste menselijke verlangens op de eerste plaats komt: bestaanszekerheid, gelijkheid en solidariteit.

Het socialisme heeft ongekende mogelijkheden en opent de weg naar een betere toekomst. Het maakt een eind aan de verspilling van arbeid en grondstoffen, aan de burokratie binnen en buiten de

bedrijven. Het vervangt konkurrentie, fabrieksgeheimen en gekonkel door een planmatige ekonomie. Het socialisme is een zuinig systeem omdat bij alles de vraag wordt gesteld: Komt dit

ten goede aan de mensen?

De vergiftiging van het leefmilieu, de uitputting van de grondstoffen en de groeiende tegenstellingen tussen “rijke” en “arme” landen, maakt het socialisme tot een noodzakelijkheid, wil het voortbestaan van de mens verzekerd worden.

Nederland socialisties maken is ook de grootst mogelijke bijdrage, die wij kunnen leveren aan de strijd voor wereldvrede. Als alle volkeren van de wereld het socialisme hebben verwezenlijkt,

kunnen de legers worden afgeschaft en de wapens worden vernietigd. Gezien de wereldomvattende uitbreiding van het kapitalisme, betekent de strijd voor het socialisme in ieder land een

daadwerkelijke bijdrage aan de bevrijding van andere volkeren.

 

Op naar het socialisme

 

De SOCIALISTIESE PARTIJ konkludeert (o.a. uit meer dan een halve eeuw ervaring met het algemeen kiesrecht) dat het socialisme niet te verwezenlijken is langs de weg van hervormingen en

geleidelijkheid. Het Nederlandse volk is gedwongen om tegenover de buitenparlementaire macht van het kapitaal haar eigen buitenparlementaire macht te organiseren. Dat gebeurt in de loonstrijd, milieu akties, huur akties, akties tegen bedrijfssluitingen, anti-imperialistiese demonstraties e. d.

De SP is van mening dat de strijd op al deze terreinen afzonderlijk slechts tot tijdelijke en beperkte suksessen kan leiden. Om de verworvenheden van de arbeidersklasse veilig te stellen en uit te

breiden, moet warden doorgestoten naar de kapitalistiese fundamenten van de maatschappij. Het gaat uiteindelijk om de strijd om de macht tussen de overgrote meerderheid van de bevolking en de kleine groep kapitaalbezitters, die nu de lakens uitdeelt. Daarom neemt de SP energiek en strijdvaardig deel aan de strijd voor de dagelijkse belangen van de bevolking. Deze strijd is door haar onlosmakelijk verbonden met de strijd om de macht. Zo zet de SP haar bezwaren tegen het kapitalisme om in daadwerkelijke akties voor het socialisme. In dergelijke akties ervaren steeds meer mensen de juistheid van de politieke lijn van de SP. De bevolking vecht op vele terreinen voor haar dagelijkse belangen. Er is een gedisciplineerde, hechte en vastberaden partij voor nodig om deze draden tot een koord te vlechten, dat sterk genoeg is om het kapitalisme aan op te hangen. De SP voldoet aan deze voorwaarden. De partij stelt hoge eisen aan de inzet van haar leden. De partij kent alleen aktieve en geen papieren leden. Via

krachtige akties is de SP hecht verbonden met de grote vooruitstrevende delen van de bevolking. Het doel van de SP is niet om de massa’s voor haar karretje te spannen. Daar is tenslotte geen nieuwe partij voor nodig. Wat de SP doet is datgene, wat er onder de mensen leeft, bundelen tot een allesomvattende strijd voor het socialisme. In tegenstelling tot andere partijen heeft de SP geen illusies over het karakter van het kapitalisme. Het Nederlandse volk moet beseffen dat de heersende klasse niet vrijwillig voor een betere wereld te vinden is. Van de Commune van Parijs (1871) tot Chili (1973) toont de geschiedenis wat de

“demokratie” van het kapitalisme waard is zodra het volk werkelijk aan het geld en de macht van de kapitaalbezitters komt. De heersende klasse maakt het onmogelijk om het socialisme langs

vreedzame weg te bereiken. Daarom is de SP een revolutionaire partij.

De SP baseert zich op de historiese ontwikkeling van de maatschappij. Daarin zijn door Marx duidelijke wetmatigheden ontdekt. In tegenstelling tot andere partijen staat de SP op het standpunt van het wetenschappelijk socialisme.

De strijd voor het bestaan dwingt de mensen tot een verstandig gebruik van wat zij in hun omgeving aantreffen. Al doende leerde en leert men dit. Dit is de strijd voor de produktie.

Tevens brengt de strijd voor het bestaan de mensen in een bepaalde relatie tot elkaar. De mensen vormen een maatschappij, die in de oudheid in klassen werd gedeeld. De klassen werden gevormd door groepen mensen met een gemeenschappelijke verhouding tot de produktie (de kapitalisten denken bijvoorbeeld anders over staken dan de arbeiders). Het is de klassenstrijd die de maatschappelijke organisatie in overeenstemming brengt met de eisen des tijds. De strijd voor de produktie en de klassenstrijd zijn bepalend voor de positie en het denken van de mensen. Zij vormen de motor van de vooruitgang. De geschiedenis toont ons de volgende maatschappelijke stelsels: het primitieve kommunisme, de slavenhoudersmaatschappij, het feodalisme, het kapitalisme en het socialisme. De noodzakelijke veranderingen blijken door revoluties tot stand te zijn gebracht. Nooit heeft een heersende klasse vrijwillig het veld geruimd. Evenmin echter heeft een heersende klasse zich met geweld en onderdrukking kunnen handhaven, als ze haar tijd had uitgediend.

Als de strijd voor de produktie en de klassenstrijd in de toekomst de algemene schaarste doen omslaan in een algemene overvloed, vervalt de basis van de klassendeling van de maatschappij.

Dan is de klasseloze maatschappij mogelijk en noodzakelijk.

Het socialisme is een belangrijke stap in die richting. In de huidige periode leeft de wereld op deovergang van kapitalisme naar socialisme. De strijd voor het socialisme is nu van beslissende

betekenis in de strijd voor het bestaan.

 

Wanneer men in Oss en elders in de SP daar intussen anders over denkt, wat ze zo graag suggereren, dan zou het misschien dienstig zijn om hier nu eens openlijk en beredeneerd afstand van te nemen. Iets dergelijks is tot nu toe steeds achterwege gebleven. De mensen die deze geloofsbelijdenis ooit in volle ernst hebben opgesteld zitten nog steeds in de partij, voor zover ze intussen niet overleden zijn en het wel en wee van de partij vanuit de hemel volgen. Want dat wist U misschien niet, van huis uit bestaat de SP vooral uit weggelopen rooms katholieke kapelaans en misdienaars. Het aantal slachtoffers uit deze partij dat zich bij de commissie Deetman heeft gemeld is bovengemiddeld hoog, veel hoger dan uit het CDA, de enige partij die ze in onbetrouwbaarheid naar de kroon steekt. Wie op ze wil stemmen moet daar nog maar eens goed over nadenken.

 

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .