De Oekraïne.

Het Oekraïne verdrag gaat over een toekomstige toetreding van dat land tot de EU. Het is voorbereidend in die zin dat de beslissing niet definitief is, maar wie nu vóór stemt zal het later moeilijk krijgen om nee te zeggen. Het verwijt van inconsequentie ligt dan voor de hand en de Nederlandse overheid zou er een groot probleem mee hebben. Dat probleem is er in feite natuurlijk nu ook al. We hebben ja gezegd als regering en parlement en teruggefloten worden door de kiezers is dan niet plezierig.
Het referendum is raadgevend. Het kabinet kan het naast zich neer leggen, maar volgend jaar zijn er verkiezingen. Wie nu de kiezers tegen de schenen schopt zal dat volgend jaar bezuren.
Verwacht mag daarom worden dat, als er een overweldigend nee komt bij dat referendum, Nederland zijn oorspronkelijke ja weer in zal slikken.
Dat zou ook moeten natuurlijk. Oekraïne voldoet niet aan de toetredingseisen van de EU, evenmin als een reeks van andere Oost Europese staten dat deden. We hebben al ten onrechte Bulgarije, Cyprus, Griekenland, Hongarije, Kroatië, Polen en Roemenië toegelaten. Om daar een volkomen corrupt land als Oekraïne aan toe te voegen zou goed naar kwaad geld gooien zijn. Dat is geen versterking van de EU, dat is de voorbode van een ineenstorting van de samenwerking.
Als ik politicus zou zijn, zou ik de toetreding van Oekraïne steunen in de verwachting dat het dan een kwestie van wachten was voor de EU uiteen zou vallen en we de kans kregen de samenwerking op een andere leest te gaan snoeien. Maar ik ben geen politicus en kan dus volstaan met alleen naar de beslissing te kijken die we op zes april moeten nemen. En dat is een nee want Oekraïne voldoet niet aan de voorwaarden.

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .