Hoe gelijk is de islam?

De katholieke kerk verhoudt zich tot het Latijn als de islam tot het Arabisch. Het klassieke Arabisch van de koran is een taal die nog gesproken wordt en de islam is een godsdienst die door haar gelovigen nog serieus wordt genomen. Latijn daarentegen is een dode taal. Ook de aartsbisschop van Utrecht en al die andere rest-katholieken in Nederland zijn intussen eerder humanisten dan gelovigen. Niemand neemt de kerk meer helemaal serieus, ook zij zelf niet. De mensenrechten, daar draait het om in de wereld en ook in de kerk. Meer het hebben van een kerk met al zijn maatschappelijke aanhangsels is, nogal paradoxaal, een van die mensenrechten.

Het gelijkheidsbeginsel is een ander mensenrecht en het brengt volgens de humanisten mee dat ook godsdiensten het recht hebben op een gelijke behandeling. Een katholieke kerkvorst moet de rechten van andere godsdiensten verdedigen wil hij in een humanistische wereld de rechten van de eigen kerk kunnen claimen en de paus doet dan ook tegenwoordig.
Een streng christelijke politieke partij als de CU gooit zich in de humanistische mensenzorg om haar christelijk karakter te tonen en zich zodoende te legitimeren. De islam, in wezen een criminogene godsdienst, mag met andere woorden in Nederland plaats nemen als een kerk naast alle andere.

Maar de islam zelf doet aan die humanistische veranderingen niet mee. Godsdiensten zijn voor haar helemaal niet gelijk. De islam is in eigen ogen de enige ware godsdienst en wie anders gelovig of niet gelovig is gaat naar de hel. Je bent je broeder respect en liefde verschuldigd maar een ongelovige is niet je broeder en je mag hem bedriegen en mishandelen als hij daar aanleiding toe geeft.

Tariq Ramadan is een imam en was een in Nederland opererende moslim geleerde. De Franse en Amerikaanse inlichtingendiensten waren niet van zijn goede trouw overtuigd en die twee landen mocht hij niet in, maar Nederland wel. Hij heeft, voordat hij benoemd werd in Rotterdam, daar een preek of lezing gehouden voor ongelovigen. Daarin legde hij de nadruk op wat de islam gemeen heeft met joden en christenen en zelfs met ongelovige humanisten. Hij wees op de verrijking die contacten met andersdenkenden opleveren. Hij doelde daarmee op de verrijking die het voor christenen en ongelovigen betekent om met moslims om te gaan, want omgekeerd heeft niemand hem dat ooit horen zeggen. Ramadan ging niet naar Cairo om daar te betogen dat het verkeerd is om liberale moslims te verdrijven zodat die hun studies in Leiden moesten voortzetten of dat het een verrijking is om in Egypte Kopten te hebben naast Soenna moslims. Ook heeft niemand hem in Irak of Syrië horen betogen dat joden en Assyrische christenen verwelkomd moeten worden en niet van hun goederen beroofd of in ballingschap gedreven.

Waarom mensen als Ramadan zulke andere ideeën verkondigen in het Midden Oosten dan in het Westen en welk van beide soorten opvattingen ze daadwerkelijk aanhangen, laat ik in het midden. Maar dat de twee beste inlichtingendiensten uit het westen goede redenen hebben om de man niet te vertrouwen, dat geloof ik wel.

 

 

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .