Vrouwen, je mist ze.

Als iemand je snijdt op de weg, of hij geeft je geen voorrang, dan is dat negen van de tien keer een man. Als je als voetganger bijna tegen iemand aanloopt en het is eigenlijk jouw schuld, dan zal een man verstoord opkijken en een vrouw verontschuldigend glimlachen. Maakt zij zelf de fout, dan kijkt ze de andere kant op. Mannen zijn van nature agressiever en meer met zich zelf bezig. Vrouwen letten op anderen en mijden conflicten. Het gedrag van anderen beïnvloedt je. Heb je een vrouw die nooit ruzie maakt, dan wordt je zelf verdraagzamer.

Ik ben nu sinds vijf maanden weduwnaar en merk dat het conflict mijdend gedrag in mijn nabijheid verdwenen is. Ik wordt korzeliger en heb meer de nijging ruw te reageren en ik ervaar dat als vervelend. Ik probeer mezelf wel in te houden, maar dat kost moeite en dat deed het niet toen mijn vrouw nog leefde.

Weduwnaar zijn valt niet mee en zeker niet als je twee en vijftig jaar getrouwd bent geweest. Misschien valt het nog minder mee voor de overledene, maar ondanks tienduizenden jaren van godsdienst, die zich met dat onderwerp  bezig houden, weten we op dat terrein nog steeds niets zeker. Ik weet alleen dat mijn vrouw die nacht dat ze stierf er rustig en tevreden uitzag, maar wat dat betekent weet ik niet. Rustig en tevreden was ze eigenlijk altijd wel. Maar dat ze geen pijn had en min of meer als een kaarsje dat op is, is uitgegaan, daar troost ik me dan maar mee.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .