Vreemden en jezelf.

Het begrip vreemdeling of allochtoon heeft een aantal verschillende betekenissen. Datzelfde geldt voor het begrip moslim. Voor de meeste mensen van Nederlandse komaf is een allochtoon iemand die hier niet thuis hoort en die we liever zouden zien verdwijnen.

De mensen die we graag zouden zien vertrekken zijn in meerderheid moslims. Onder moslims verstaan we mensen die uit een moslim cultuur komen, ook als ze zelf niet langer godsdienstig zijn. Meer in het bijzonder heeft men het hier tegen moslims als ze in aparte wijken wonen en daar aan hun eigen cultuur vasthouden.

In al onze grote steden hebben we tegenwoordig van die moslimwijken en overal gaan ze gepaard aan hoge criminaliteitscijfers en ander asociaal gedrag. Dat neemt niet weg dat er best een groot aantal moslims is, dat wel in de Nederlandse samenleving wordt opgenomen en tegen wie de bezwaren niet gelden. Maar ook zij hebben veel last van het wangedrag van die anderen en ze worden er bovendien vaak door de autochtone Nederlanders op aangekeken.

Vandaag was er een uitzending van het filosofisch kwintet waar aan meegedaan werd door Philipp Blom, Daan Roovers, Rogier De Langhe en  Valerie Frissen, onder leiding van Clairy Polak. Valerie Frissen, die waarschijnlijk Midden Limburgse van afkomst is, want Frissen is een naam uit die streek, is hoogleraar ICT aan de Erasmus Universiteit. Ze vertelde dat ze een vroege gebruiker van Twitter was, maar dat ze de laatste tijd een beetje was afgehaakt.  De commerciële algoritmes zorgen ervoor, vond ze, dat alles wat ze las was afgestemd op wat ze eerder gelezen en gezien had, zodat ze nog maar weinig andere perspectieven te horen of te zien kreeg. Philipp Blom was het daar mee eens: ‘Onze eigen stem doet niet meer mee’, meende hij.

In het algemeen was Blom nogal pessimistisch over de ontwikkeling van de Nederlandse publieke opinie. Hij probeerde de tegenwoordige tijd te zien van uit het perspectief van 2050 en meende dat de kans dat het de verkeerde kant op zou gaan vrij groot was.

Nu denk ik persoonlijk dat het onbegonnen werk is om dertig jaar vooruit te willen zien. Alles wat je projecteert vanuit het nu op de wereld van 2050 zit er met grote waarschijnlijkheid op de meeste punten naast. Ik weet in elk geval dat ik dertig jaar geleden een totaal andere verwachting had van de wereld van vandaag dan er in werkelijkheid uitgekomen is. In feite is 2018 helemaal niet zoveel anders dan de wereld van de tachtiger jaren. Donald Trump lijkt in veel opzichten op Ronald Reagan en Theresa May  in nog meer opzichten op Margaret Thatcher en ook de wereld van alledag is helemaal niet zo veel anders als dertig jaar geleden.

Voor mij persoonlijk is het verschil wel groot, maar dat is een leeftijd kwestie. Als je niet langer werkt, je vrouw is overleden en je kleinkinderen zijn volwassen aan het worden, dan kijk je onvermijdelijk anders tegen de wereld aan. Gelukkig heb ik kinderen die zich met me bemoeien en vrienden met wie ik veel contact heb, zodat ik nog een soort van nieuw leven op kan bouwen. Maar eigenlijk zou er een regel moeten zijn dat mensen die langer dan 25 jaar getrouwd zijn tegelijk dood gaan. In je eentje achter blijven is eigenlijk niets gedaan.

 

 

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in herinneringen, maatschappelijk. Bookmark de permalink .