Palestina.

De holocaust geen goede reden om trots te zijn op Israël. Je kunt trots zijn op Israël omdat het zich handhaaft in een zo vijandige omgeving en daarbij een minimum aan geweld gebruikt. Je kunt trots zijn op Israël omdat het een veilige haven is voor joden in de reset van de wereld en een bron van beschaving in het Midden Oosten.

De Shoah was een massamoord en een genocide. De mensen dachten dat het na de moord van de Turken op de Armeniërs niet erger meer kon, maar de nazi’s bewezen van wel. Dat is nog steeds een historische waarschuwing. Het kan altijd erger. De nazi’s waren voorgangers van de  Arabieren, maar dan afkomstig uit de beschaafde wereld, wat het extra gruwelijk maakte. Israël bewaart de joden in het Midden Oosten tegen een tweede Holocaust. Dat is wel iets om trots op te zijn.

Leonie van Nierop  bespreekt het boek van de Israëlische journalist  Ari Shavit in het Handelsblad van 27/12/13. Shavit noteert onder meer in zijn boek dat zijn overgrootvader niet had gezien dat het Britse mandaatgebied door Palestijnen werd bewoond.

Dat klopt inderdaad. Palestijnen waren er niet of nauwelijks  in het begin van de twintigste eeuw. Het mandaatgebied was vrijwel onbewoond en om het begrip Palestijn te gebruiken is in die tijd een anachronisme. Er woonde een handvol Arabieren , dat zich in de twintigste eeuw met grote snelheid vermenigvuldigde door immigratie uit de vruchtbaardere nabuurlanden en door natuurlijke aanwas, in het voetspoor van de welvaart en de werkgelegenheid die door de joden werd gebracht.

Dat al de mensen die nu een uitkering genieten in de vluchtelingen kampen en dat al hun voorouders hardwerkende Palestijnse boeren waren, is een vorm van boerenbedrog.

Ik schreef eerder al dat wat we zich voor onze ogen zien afspelen een modern soort honderdjarige oorlog is. De idee dat hier vrede kan komen via een twee-staten oplossing, voordat een van beide partijen definitief zal zijn verslagen, is een mythe. Dat gaat niet gebeuren. En gegeven de onverbeterlijke vijandschap van de Arabieren is de beste oplossing een verhuizing van alle bewoners van de kampen, plus de bewoners van West Bank en Gaza, naar een plaats een paar duizend kilometer verder op. Hopelijk kunnen ze daar met elkaar in vrede leven en zullen ze tegelijk ook andere mensen het leven niet langer lastig maken.

Shavit vraagt zich af hoe lang Israël nog zal bestaan. Die vraag kan gemakkelijk worden beantwoord. Zolang de Verenigde Staten en andere beschaafde naties haar bestaan garanderen tegenover de anderhalf miljard moslims op de wereld. Dat kunnen we en dat moesten we ook maar doen ook. De joden van Israël hebben een toegevoegde waarde voor de wereld die we bij de moslims niet aantreffen.

 

 

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.