Als je de wet niet lezen kunt.

Het katern Vonk van de Volkskrant ging op 11/5/13 over het functioneren van bewindslieden, overheden en media. Dat laatste was denk ik niet helemaal de bedoeling, maar een soort bijvangst.

Maartje Bakker en Jan Hoedeman lieten in hun artikel over falende bewindslieden onbedoeld merken dat hun research niet altijd gedeugd had en dat ze van het functioneren van bewindslieden en het parlement niet alles begrepen. Van de andere kant bleek weer wel dat, hoe het systeem ook in werkelijkheid functioneert, het resultaat niet erg bevredigend is. De media begrijpen het niet en het publiek dus al helemaal niet. Dat irriteert de mensen en het speelt populisten in de kaart.

Het artikel van Maarten Zeegers over zijn Marokkaanse buurman was prima. Het liet zien waarom we buitenlanders zonder opleiding er geen plezier mee doen door ze hier toe te laten op kosten van de gemeenschap. Een van de redenen waarom dit soort mensen hier zo vaak ongelukkig wordt is dat onze samenleving veel en veel te ingewikkeld is geworden voor een buitenstaander om er de weg nog in te vinden. Wie geen kans op werk heeft, niet lezen of schrijven kan, de taal niet goed spreekt en geen vast inkomen heeft komt al snel in een doolhof terecht. Vaker nog door onbetaald gebleven boetes en ongelezen bieven dan door gepleegde misdrijven komt men dan in de gevangenis terecht. Daar kom je dan  in feite nooit meer uit, want die boetes blijven dan onbetaald[1] en vormen steeds opnieuw reden om iemand op te pakken.

Natuurlijk is het een goed idee om bemiddelaars te benoemen om dit soort mensen te helpen, zoals Zeegers zich vrijwillig en onbetaald had opgeworpen om zijn buurman bij te staan. Maar een samenleving die gebaseerd is op steeds weer veranderende regelgeving is op den duur voor niemand meer leefbaar. Als het katern ergens een goede illustratie van is, dan van de stelling dat we van die overmaat aan bureaucratie af moeten en dat we ons lot weer in de handen van onze medemensen moeten leggen in plaats van te vertrouwen op de werkzaamheid van regels.

Maar het artikel van Bakker en Hoedeman is op zich interessant genoeg om eens goed in de achtergronden te duiken. De commotie rond staatssecretaris Weekers was aanleiding om naar soortgelijk gevallen in het verleden te kijken en dat wil ik in een volgend stukje nog eens gaan doen.

[1] Dat is een gevolg van de Lex Mulder. Na een korte hechtenis voor een onbetaalde boete staat iemand weer op straat, maar hij kan na een paar weken voor dezelfde onbetaalde boete weer worden opgepikt en dat kan door gaan tot het einde der dagen. Intussen kan hij in detentie een uitgebreide criminele opleiding krijgen van zijn medegedetineerden. Op zich een goed doordachte en effectieve wet, maar een die in de warboel van straf- en bestuursrecht een onbedoelde uitwerking krijgt. De Lex Mulder is er voor overtredingen en niet voor misdrijven, maar de gevolgen ervan in de praktijk kunnen veel zwaarder zijn dan bij een gepleegd misdrijf.

 

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie, overheid, recht, strafrecht. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.