Zwarte achterstandswijken.

Het is opvallend hoe mensen op rellen als in Baltimore en Ferguson vooral reageerden met verontwaardiging tegenover de betrokken politieagenten. Dat politiemensen in de zwarte achterstandswijken triggerhappy zijn is een beroepsdeformatie.  Een die voortkomt uit het levensgevaarlijke werk dat ze daar doen. Heeft  U wel eens nagegaan hoeveel politiemensen om het leven komen bij hun werk in de getto’s? Het aantal zwarten dat door andere zwarten wordt vermoord is een factor tien keer zo groot als de slachtoffers van politiegeweld maar voor de slachtoffers  van de eigen buurtgenoten gaat niemand de straat op.

Natuurlijk is het niet de taak van de politie om mensen dood te schieten maar om ze aan de rechter voor te geleiden. Dat is ook wat in veel gevallen gebeurt. De bevolking van de Amerikaanse gevangenissen is overwegend zwart. De politie treedt hard op in zwarte wijken, maar in Mexicaanse of native American wijken vertoont de Amerikaans politie dit gedrag niet.

Je kunt dat natuurlijk discriminatie noemen en het is zeker zo dat men tegenover zwarten uit de ghetto’s meer op zijn hoede is dan tegenover andere mensen.  U mag het noemen zoals U wilt, maar dat verandert niets aan het feit dat orde houden in zwarte wijken levensgevaarlijk is en dat het de mensen triggerhappy maakt.

Het helpt niet om daar met morele veroordelingen op te reageren. Zolang er zwarte getto’s zijn in de grote steden van Amerika zal daar op een of andere manier orde moeten worden gehouden. Het toelaten van het soort rellen dat we in Baltimore en in Ferguson hebben meegemaakt en nog eerder  in een dozijn andere Amerikaanse steden, kan door de overheid niet worden getolereerd.

Er moeten middelen worden gevonden om dit probleem op te lossen.  Die oplossing moet je alleen achterwege laten als het middel duidelijk erger zou zijn dan de kwaal. Dan verzin je een andere oplossing, maar het op zijn beloop laten, zoals president Obama dat  een tijdlang leek te doen of te volstaan met een morele veroordeling van zowel de politie als de relschoppers, uit angst om door andere zwarten te worden veroordeeld, dat  is in elk geval moreel verwerpelijk. Obama had beter in staat moeten zijn om aan dit probleem iets te doen dan iedere eerdere president in de VS en hij leek daar ook de goede minister van justitie voor te hebben, maar die man hield het niet vol en verdween.

Onder Obama kwam een gevaarlijk etnisch conflict boven water waar de problemen die wij in Europa met de moslims hebben een peulenschil bij lijken te zijn. Van de Amerikaanse zwarten integreert iedere generatie een deel, maar het niet geïntegreerde deel van die bevolkingsgroep blijft maar groeien. Hun levensstijl is in etnisch opzicht anders dan die van de geïntegreerde bevolking en hij wordt door de rest van de bevolking niet geaccepteerd. Het aantal conflicten neemt toe.

De berichtgeving over de rellen is in Nederland steeds behoorlijk eenzijdig geweest. De politie kreeg de schuld en de geweldpleging werd gepresenteerd als een begrijpelijke reactie van een tot het uiterste getergde zwarte  bevolking. Maar de waarheid is dat de politie niet weet hoe ze de orde in de zwarte wijken anders moet handhaven dan met behoorlijk wat geweld.

Wat die berichtgeving over Ferguson  betreft, de ongewapende zwarte tiener bleek een jonge reus te zijn die niet aarzelde om van zijn fysieke overwicht gebruik te maken om te intimideren en te roven. De gepubliceerde foto’s leverden daarvoor bewijs, maar dominee Jackson wist er niet anders op te reageren dan door te zeggen dat het roven van sigaren geen excuus is voor het doodschieten van een ongewapende puber. De politieman hield hem aan en werd vervolgens door de rover bedreigd. Er ontstond een gevecht,  de rover probeerde het pistool van de agent te pakken en de politieman schoot hem neer. Meteen erna ontstond er oproer in het stadje omdat de zwarte inwoners meenden dat hun groot onrecht was aangedaan.

Het optreden van de overheid tegen de daarop volgende rellen leek mij niet erg effectief. Die avondklok had men beter om acht uur ’s avonds kunnen laten ingaan en tegen overtredingen van het verbod had veel prompter horen te worden opgetreden. In de zwarte voorsteden van Amerika wordt het leven nog ondragelijk dan het toch al is als het gewelddadige deel van de bevolking het daar voor het zeggen krijgt in plaats van de politie.

Op zich lijkt het me een verstandig besluit geweest om een geïntegreerde zwarte politieman tot hoofd van het corps te benoemen. Voor de man in kwestie heb ik bewondering. Wat hij doet is voor hem persoonlijk helemaal niet ongevaarlijk en de kans dat hij de stad weer rustig krijgt alleen door een appel op hun betere gevoelens lijkt me klein.

En de stad Ferguson staat niet alleen. De problemen die zich daar voordoen zie je in alle zwarte getto’s in het land en veel ervan zijn heel wat groter dan het voorstadje van St Louis dat bij ons een tijdlang  zo in de aandacht stond.

Hoe een president dit probleem aan moet pakken is niet duidelijk. Het is geen nieuw probleem en al een eeuw lang wordt er in Amerika gestudeerd op een oplossing. Tot nu toe, als we eerlijk zijn, zonder veel resultaat. De getto’s blijven een bron van armoede, misdaad en geweld. Wie er aan ontsnapt en zich aanpast wordt opgenomen in de reguliere samenleving en wordt daar tegenwoordig ook niet vaak meer gediscrimineerd. Maar wie onderdeel blijft uitmaken van de separate zwarte gemeenschappen lijkt  gedoemd tot een miserabel leven.

Natuurlijk moet er wat worden gedaan aan de criminele toestanden in de getto’s maar dat moeten de bewoners zelf doen en niet de afgevaardigden van een andere cultuur. Die ene zwarte politiechef die ze in Ferguson hebben benoemd gaat niet helpen. Die is lid van het zelfde corps en kan alleen optreden met hulp van zijn blanke collega’s. Een bedrijfscultuur verander je niet in je eentje.

De vorige president van de VS was zelf zwart en daarom beter in staat dan iemand anders om met het soort radicale oplossingen te komen, waarvoor een blanke president zou worden weggehoond. Misschien moet je denken aan iets als een aparte zwarte staat ergens in het zuiden van het land met een grote mate van autonomie. Daar zouden ze dan een volledig zwarte infrastructuur kunnen opzetten zonder interferentie van de blanken en daar zouden ze op hun eigen manier de problemen van de zwarte samenleving kunnen aanpakken. Wie denkt dat die mensen elkaar dan uit zouden moorden onderschat denk ik de veerkracht die samenlevingen vertonen als je ze de gelegenheid geeft zich zelf te organiseren. Dat zal dan op manieren gebeuren die de blanke Amerikanen misschien niet kunnen goedkeuren, maar wel zo dat er een orde komt waar men in de zwarte communities mee leven kan.

De getto’s in de rest van het land zouden dan een voor een met de grond gelijk moeten worden gemaakt en de bevolking geëvacueerd naar het nieuwe zwarte vaderland. Ieder die wil  studeren in de US of daar een baan kan krijgen moet in de gelegenheid worden gesteld terug te keren, maar nieuwe zwarte getto’s zouden in de VS niet meer moeten worden geduld. Men zou moeten doen wat burgemeester Thomassen in Rotterdam ooit heeft voorgesteld om de immigratie van allochtonen onder controle te houden: niet meer dan twee gezinnen per blok toelaten en erop toezien dat men zich aan de algemeen geaccepteerde leefregels houdt.

Etnische conflicten zijn de lastigste die je hebben kunt. Ze zijn alleen oplosbaar door de vijandige etniciteiten te scheiden. Alle  andere oplossingen zijn intussen wel geprobeerd, maar geen ervan heeft ooit succes gehad.

Men treurt algemeen over de constatering dat het minder goed gaat met het verdwijnen van de rassendiscriminatie in de VS dan eerder wel gedacht. De schuld daarvoor lijkt in hoofdzaak bij de Amerikaanse politie te worden gezocht die als een leger is bewapend en hard optreedt tegen gekleurde mensen, ondanks dat zowel de lokale als de federale politie tegenwoordig voor een substantieel deel uit die zelfde gekleurde mensen bestaat.

Ik waag te betwijfelen of het een juiste analyse is om de schuld bij de politie te zoeken. In elk geval is het geen volledige verklaring. Ik kwam nogal eens in de VS, onder andere omdat een van mijn kinderen daar leeft. Die heeft daar intussen op vier of vijf verschillende plekken gewoond en overal waar ze woonde waren geïntegreerde gekleurde mensen, die met hun buren verkeerden zonder dat mij opviel dat daarbij van discriminatie sprake zou zijn.

In de plaats waar ze nu woont, in Troutdale in de buurt van Portland OR, woont er in de buurt wel een handvol Mexicanen, maar zijn er geen zwarten. In Chicago en Richmond, waar ze eerder woonde, woonden er wel zwarten in hetzelfde appartementencomplex. In beide plaatsen vormden niet die buren maar was het uitgestrekte zwarte getto het probleem gebied. Dat was een vreemde wereld die andere mensen bij voorkeur meden.

Het probleem met de zwarte wijken is dat de mensen zich daar anders en met name crimineler en gewelddadiger gedragen dan in de rest van Amerika. Het probleem ligt niet bij de individuele zwarten die hebben laten zien goed te kunnen functioneren in de blanke samenleving, als ze maar eenmaal uit het getto zijn ontsnapt. Het probleem ligt bij de zwarte gemeenschappen die er een leefwijze op na houden die botst met de normen en waarden  van het reguliere Amerika.

Het is zinloos om daar individuele schuldigen bij te zoeken. Dat gaat niet helpen bij het oplossen van de problemen. Het probleem lost ook zich zelf niet op, dat is intussen wel gebleken.

Wie de ontwikkeling van de zwarte woonoorden in de laatste honderd jaar bekijkt komt er niet omheen dat het uitzichtloos was en uitzichtloos blijft. Iedere generatie lukt het een deel van de jongeren om eruit te komen en zich te vestigen in het andere Amerika maar iedere generatie blijven de getto’s groeien. Als de VS dat zijn gang laat gaan dan zijn ze op weg naar een catastrofe.

Als de Amerikanen verstandig zijn zorgen ze dat er een alternatief komt voor de zwarte bewoners. Een zwarte staat waar de zwarte gemeenschap een eigen leven kan gaan leiden met een eigen regering en een eigen politie, zoals president Lincoln dat ooit bedacht heeft maar dan op het grondgebied van de VS zelf. Dan zullen ze zelf zorgen dat het antisociale gedrag, dat nu kenmerkend  is voor de ghetto’s, tot het verleden gaat behoren. Geïntegreerde zwarten en andere gekleurde Amerikanen zullen dan bevrijd raken van het stigma dat de zwarte getto’s nog steeds aan alle gekleurde Amerikanen bezorgen.

 

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in Amerika, maatschappelijk. Bookmark de permalink .