Wallage.

De e.t. burgemeester van Groningen is geen onbekwame man, maar hij vertegenwoordigt wel veertig jaar mislukte politiek van zijn partij, de PvdA. Hij is Groninger van geboorte en opleiding. Hij heeft in die stad het grootste deel van zijn carrière doorgebracht. Hij heeft er niet alleen gestudeerd maar ook les gegeven, hij is er wethouder, locoburgemeester en burgemeester geweest. Maar ook op de Haagse politiek heeft hij een stempel gedrukt. Hij was een belangrijk Kamerlid en fractievoorzitter van zijn partij. In het onderwijs en op sociale zaken heeft hij als staatssecretaris trendsettende wetgeving[1] tot stand gebracht met de gevolgen waarvan we nu nog steeds zitten. Overal waar sinds het begin van de jaren zeventig spectaculaire wijzigingen in linkse richting tot stand zijn gekomen kom je als onderzoeker Jacques Wallage tegen.
Het begon allemaal met het linkse programcollege in Groningen waar onder leiding van Ayatollah Max van den Berg studenten de macht in de stad aan zich trokken. Met het passeren van de middenstand begon dat college haar bewind door het autoverkeer in de stad onmogelijk te maken. Die linkse en studentikoze politiek bereikte landelijk haar hoogtepunt met de mislukte invoering[2] van het basisonderwijs en een nieuwe vorm van financiering van het hele onderwijsveld.
Die verworvenheid heeft minder aandacht gekregen dan zij verdiende. Het ging daarbij om wetgeving die tot gevolg heeft gehad dat er overal in het land kleine departementjes van onderwijs zijn ontstaan. Ze worden ‘school’ genoemd en wat vroeger scholen heette, noemen we nu ‘locaties’. Ze hebben het financieel en beleidsmatig voor het zeggen gekregen. Bemand met betaalde toezichthouders en hooggesalarieerde managers hebben de scholen nieuwe stijl het zelf in de hand hoe hun budget jaarlijks wordt uitgegeven. Dat het aandeel van de salarissen van leerkrachten steeds verder achteruit loopt en dat van managers maar blijft stijgen is te herleiden tot de wetswijzigingen van malle Wallage.
Iets soortgelijks heeft men in het bestuur van de grote gemeenten kunnen zien: deelraden zijn tegen de zin van de bevolking en de burgemeesters doorgevoerd door de linkse partijen. Ze deden dat om partijgenoten aan een baan en een politieke opleiding te helpen. Een woud van door de overheid gesubsidieerde instellingen is in de laatste vijftig jaar in het leven geroepen, waarvan het nut hoofdzakelijk bestaat in het verschaffen van een boterham aan een politieke clientèle. Ook de langer bestaande departementen en de lagere overheden zijn intussen gevuld met linkse politieke benoemingen. Alles tezamen hebben we in de tweede helft van de twintigste eeuw een wereld van onnutte maar goed betaalde politieke organisatie gekregen die ten koste gaat van de kwaliteit van het bestuur. Wat we gekregen hebben is een onproductieve, onbekwame en overbodige bestuurslaag, de DDR van Wallage.
Dijsselbloem, zijn partijgenoot, heeft met zijn parlementaire commissie duidelijk gemaakt dat het onderwijs niet alleen verpolitiekt is maar dat ook de kwaliteit ernstig heeft geleden. Dat wist iedereen al die zelf kinderen of kleinkinderen heeft op Nederlandse scholen, maar het was opzienbarend dat het nu vanuit de Partij van de Arbeid officieel werd vastgesteld.
De politieke wijziging aan de top van de partij in de periode Bos ging vergezeld van een herziening van de prioriteiten. Niet langer de belangen van apparatsjiks maar het landsbelang zou in de ogen van Bos, Plaumen en Dijsselbloem centraal horen te staan. Lang niet iedereen in de partij was daar blij mee en tot woordvoerder van de ontevredenen heeft zich Wallage opgeworpen. Of hij mede verantwoordelijk is voor de nieuwe aflossing van de wacht die plaats vond aan de top toen Bos bij de val van het kabinet er het bijltje bij neer legde is mij niet bekend. Duidelijk is wel dat Wallage het met Cohen beter vinden kon dan met diens voorganger. In Groningen verweet men Dijsselbloem en de moderne leiding van de partij niet de nieuwe inzichten inzake het onderwijs, maar vooral de gewijzigde politiek t.a.v de immigratie en de positie van de autochtone Nederlanders. In De Volkskrant van 12 maart 2010 viel Wallage de partijleiding aan op de integratienota, die bij de professionele achterban van de partij niet goed gevallen was. Aan die nota liggen de ideeën ten grondslag van Paul Scheffer, die als eerste PvdA’er de allochtone knuppel in het hoenderhok gooide met zijn boek Het Land van Aankomst. In dat boek en in de integratienota worden de gevolgen van de massale immigratie besproken voor autochtone Nederlanders en de gevaren van de etnische tegenstellingen wanneer integratie van oude en nieuwe Nederlanders achterwege zou blijven. Van de mislukte integratiepolitiek van de partij, waar Wallage mede voor verantwoordelijk is geweest, wordt in de nota afstand genomen. De partij werd opgeroepen tot een discussie over het nieuw te voeren beleid.
Wallage, die op geen enkel punt afstand genomen heeft van zijn oude en mislukte politiek[3], maakte zich op dit punt, dat bij de achterban wat gemakkelijker ligt dan zijn onderwijsbeleid, tot spreekbuis van de apparatsjiks en naar zich laat aanzien met succes. Hier worden de belangen van al die DDR-ers rechtstreeks geraakt. Wallage is zeker geen domme man en hij heeft gelijk dat het moeilijk is voor een partij met zoveel boter op haar hoofd om de draai te kunnen maken die door de lijn Bos werd voorgestaan. Van de andere kant, als de lijn Wallage het pleit wint kon het wel eens voorgoed afgelopen zijn met de PvdA.
________________________________________
[1] Hij heeft in 1992 en 1993 een groot aantal nieuwe wetten door de Kamer gekregen, waaronder een herziening van het wettelijk bekostigingsstelsel in het voortgezet onderwijs. Sindsdien hebben scholen in het voortgezet onderwijs een grotere beleidsvrijheid en beleidsverantwoordelijkheid ten aanzien van financiële en personele beslissingen. In hetzelfde jaar voerde hij het formatiebudgetsysteem in in het basisonderwijs, met hetzelfde doel. Hij besloot op politieke gronden en met voorbijzien van de onderwijsbelangen de invoering van de basisvorming in het voortgezet onderwijs versneld in te voeren. Basisvorming heeft geen betrekking op de basisschool, maar op de onderbouw van het voortgezet onderwijs en op het lager en voortgezet beroepsonderwijs. Deze basisvorming duurt drie leerjaren, waarin ten minste 1280 lesuren van 50 minuten moeten worden gegeven. Zij bestaat uit een verplicht deel en een vrij pakket. Het oorspronkelijke ontwerp was van minister Deetman en staatssecretaris Ginjaar-Maas uit 1987. Maar de invoering is Wallage. Hij bracht in 1992 een nieuwe Wet medezeggenschap onderwijs tot stand waarin de bevoegdheden van schoolleiding t.a.v. arbeidsvoorwaarden werden uitgebreid en de medezeggenschapsraad ingevoerd. Ook van zijn hand is de wet opheffing of vermindering van onderwijsachterstanden(1993).
[2] Niet alleen Wallage was verantwoordelijk. Hij was dat tezamen met zijn partijgenoten Van Kemenade, Ritzen en Netelenbos. Ook de voormalige Haagse burgemeester Deetman (CDA) en niet te vergeten de premiers Lubbers en Kok dragen een deel van de verantwoordelijkheid, door aan coalitiepolitiek en Haagse besognes een hogere prioriteit toe te kennen dan aan de kwaliteit van het onderwijs. Terecht wel zegt Wallage, wanneer hij op zijn beleid wordt aangevallen, dat hij het nooit had kunnen doorvoeren zonder steun uit het onderwijsveld.
[3] Tijdens de hoorzittingen van de commissie Dijsselbloem liet hij weten de basisvorming nog steeds een goed idee te vinden. Hij achtte de megascholen noodzakelijk omdat er anders te veel locaties zouden zijn verdwenen en omdat het enige manier was om zoveel mogelijk leerlingen onder een dak te krijgen. Ook Ritzen had nergens spijt van. In vergelijk met het buitenland was het hier nog steeds goed, vond hij. Netelenbos bleef achter de tweede fase staan, dat was een ‘onomstreden onderwijsvernieuwing’.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in overheid, politiek. Bookmark de permalink .

Een reactie op Wallage.

  1. Dr. W.J.A.C. Rademakers, medisch specialist n.p. zegt:

    BRAVOOO!!!!!!!!…….., Toon!
    Zou je s.v.p. eenzelfde fraaie samenvatting willen geven van die met het Onderwijs vergelijkbare afgang van de Zorg waarbij de GGZ, de Geestelijke Gezondheidszorg,–Psychologische & Psychiatrischre hulpverlening–) een betreurenswaardig dieptepunt toont!!!!!!!!!!!…………..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s