Hoe de polls het mis kunnen hebben

De meest onverwachte verkiezingsuitslag uit de Amerikaanse geschiedenis was niet de nederlaag van Clinton. Dat is nog steeds de nederlaag van Dewey tegen Harry Truman. Letterlijk iedereen had een overwinning voor Dewey voorspeld, behalve Truman dan.
Die was eerder alleen maar president geworden omdat hij vicepresident was onder Roosevelt toen die overleed en hij werd vicepresident omdat het Roosevelt niets schelen kon wie zijn running mate was. En het kwam de democratische partij op dat moment wel uit. Truman heeft het goed gedaan in zijn eerste termijn als vicepresident, maar hij kreeg toch een slechte pers. Washington weigerde hem serieus te nemen. De media vonden het contrast met Roosevelt te groot en steunden massaal de Republikeinen. De Democraten waren al zestien jaar aan de macht geweest en iedereen vond dat eigenlijk wel genoeg. Ze golden in die dagen als de partij van het gewone volk en de Republikeinen als de partij van het grote geld en van de intellectuelen. Wie ontevreden was over het establishment stemde democratisch, zoals ze november vorig jaar op Trump hebben gestemd.
New York en Oregon waren republikeins en Ohio en Michigan democratisch. Obama zou een Republikein geweest zijn in 1948 en de Tea Party Democratisch.
Er was hoe dan ook geen enkele poll in 1948 die het goed had en dat, terwijl de overwinning ook niet zo maar op het kantje was. Truman had 2,1 miljoen stemmen meer op een totaal van 46 miljoen en dat terwijl er ook nog twee Democratische tegenkandidaten waren, een ultralinkse en een ultrarechtse. Dit keer waren de media praktisch helemaal op hand van Clinton en zaten ook de polls er behoorlijk naast maar toch niet zo massaal als toen.
Het schijnt dat de grote omslag toen bij de kiezers in de laatste veertien dagen heeft plaats gevonden toen er geen polls meer waren. In elk geval was dat wat de deskundigen achteraf zeiden: veertien dagen voor de verkiezingen waren ze gestopt met pollen en toen was er nog een grote meerderheid geweest voor Dewey.
Interessanter is de observatie dat een meerderheid van de kiezers van Truman meenden dat ze op de verliezer hadden gestemd. Dat komt helemaal niet zo vaak voor. Mensen hebben een voorkeur om te stemmen op wie ze denken dat gaat winnen, dan winnen ze zelf een beetje mee. Er moet een dringende reden zijn om niet te kiezen voor de gedoodverfde winnaar. Gepubliceerde polls hebben daarom de neiging om bestaande verschillen uit te vergroten. Maar bij de verkiezingen van 1948 werkte het anders. Kennelijk hadden de mensen een uitgesproken sympathie voor Harry Truman en een hekel aan Dewey. Voor wie zich in de carrière van beide politici heeft verdiept is dat geen onbegrijpelijke reactie.
Bij de verkiezingen van vorig jaar was dat anders. Hier besliste niet de sympathie voor een van beide kandidaten. Hier besliste de hekel die gewone mensen in Amerika hebben aan het establishment in Washington, dat kandidaten voort kan brengen als Hillary Clinton.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in Amerika. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s