De Nederlandse Handelmaatschappij in de Vijzelstraat

Een jaar of wat geleden had Max Pam het in een van zijn columns over een getroebleerde man die aan zijn dokter had gevraagd om hem een been af te zetten. De arts had aan dat verzoek gevolg gegeven. Met dat been was niets mis maar de man was er diep van overtuigd dat hij pas weer gelukkig kon worden als hij van dat been af was. Artsen zijn er om de mensen te helpen en de arts in kwestie zag geen reden om aan het geluk van zijn patiënt in de weg te staan door het verzoek te weigeren. In dat hele stuk kwam geen veroordeling van dit medisch gedrag voor. Het bleef allemaal heel feitelijk maar toch werd het je wel duidelijk dat deze arts niet deugen kon. Knap van Pam.

Iets dergelijks heb ik ervaren ik toen ik bij een rondleiding aanwezig was in het voormalige kantoor van de Nederlandse Handelmaatschappij in de Vijzelstraat.
Op de tweede verdieping van dat gebouw aan de kant van de Keizersgracht kun je van de buitenkant een onregelmatigheid zien in het verder volkomen symmetrische De Bazelgebouw. Die wordt veroorzaakt door de inbreng op dat punt van een stijlkamer in Italiaanse stijl, die afkomstig was uit het oude hoofdkantoor op de Herengracht. De kamer paste qua stijl, omvang en inrichting niet in het gebouw van De Bazel en zij moet een moeilijk te repareren gat hebben achtergelaten in het grachtenpand waar die kamer uitgesloopt is. Het is bekend dat architect De Bazel zich tot het uiterste verzet heeft, maar dat de directie van de bank heeft doorgezet. Die kamer was van hen en zij hechtten eraan om dit stukje vertrouwde omgeving ook in het nieuwe gebouw ter beschikking te hebben.

Een dergelijk gebrek aan maatschappelijke verantwoordelijkheid speelde eigenlijk ook al bij het eerdere besluit om dit overigens fraaie gebouw op deze plek neer te zetten. Het zou niet misstaan hebben op de Dam in plaats van de Bijenkorf of aan het IJ naast het gebouw van de Post , maar hier, aan de Vijzelstraat en naast panden die maar half zo hoog en in geen enkel opzicht zo massaal, staat het eigenlijk helemaal niet. De bouwvoorschriften, waar De Bazel zelf mede verantwoordelijk voor was geweest, verboden het ook. De voorzitter van de Raad van Bestuur schijnt de toestemming van de gemeente te hebben gekocht door zijn privé pand op de Herengracht, om de hoek van de Vijzelstraat, aan de gemeente af te staan voor de burgemeester. Weer zo’n voorbeeld van maatschappelijk ontoelaatbaar gedrag, nu van de kant van de gemeente.

De Nederlandsche Bank was in die jaren en nu nog steeds verantwoordelijk voor de ballotage van de bestuurders van banken in Nederland. DNB kon waarschijnlijk lieden die zoiets doen niet weigeren als bankpresident van de NHM, maar het zou wel moeten eigenlijk. In elk geval geeft het je voldoening dat de ABN Amro, de rechtsopvolger van deze club, nu een president directeur heeft die de zoon is van een kolenhandelaar. Hij is bezig dit regentengedrag bij die bank uit te bannen, mogen we hopen.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in Amsterdam, ethiek, Nederland. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s