Sociologie.

In Delft promoveerde een sociologe op een proefschrift waarin ze aantoonde dat het beleid van gemeenten niet werkt om meer en minder welgestelde groepen uit de bevolking samen in één wijk te laten wonen. Dat gebeurt met het doel hen op deze manier met elkaar in contact te brengen en zo de minder bedeelden een beter netwerk te bezorgen. Een goed voorbeeld is IJburg waar 30% van de huizen sociale huurwoningen zijn, die in hoofdzaak bewoond worden door allochtonen en de rest is daar koop. Maar van verkeer tussen de twee bevolkingsgroepen is geen sprake.
Is dat een verrassing, deze uitslag van het onderzoek? Niet echt. Het komt hoogst zelden voor dat een sociologisch onderzoek iets oplevert dat bij de bevolking die onderzocht wordt niet allang bekend was en dat meestal ook voor buitenstaanders wel duidelijk was. Dat is ook niet de functie van dit soort onderzoeken. De functie is om overheden te legitimeren bij het wijzigen van beleid dat op eerdere sociologische onderzoeken was gebaseerd. Gemeenten en andere overheidsinstellingen hebben beleidsafdelingen en die zijn bevolkt met sociologen. Beleid dat niet sociologisch is gefundeerd, mankeert legitimiteit en geen behoorlijke politicus of bestuurder durft er mee aan te komen.
Dat overheden beleid voeren is onvermijdelijk. Zij beschikken over een flink deel van het nationaal inkomen en ze kunnen het geld niet zo maar het raam uitgooien. Dat er onderzoek gedaan wordt voor uitgaven in een budget terecht komen en rechtsgeldig door de bestuurder kunnen worden gedaan, dat is oké. Maar waarom door sociologen? De grote en onverantwoorde uitgaven die gemoeid zijn geweest met het bouwen van de huurwoningen op IJburg, die veel goedkoper ergens anders hadden kunnen worden gebouwd, zijn een gevolg van dom sociologisch beleid en het staat niet op zich. Niet alleen in Nederland maar overal in de westerse wereld is er geen voorbeeld aan te wijzen van beleid dat als gevolg van sociologisch onderzoek beter resultaat heeft opgeleverd dan beleid dat uitsluitend met gezond verstand werd gemaakt.
In Amerika heeft men vijftig jaar sociologisch beleid in de getto’s achter de rug zonder een enkel positief resultaat. De gettobewoners die het nu beter hebben dan hun ouders zijn allemaal ex-gettobewoners, d.w.z. mensen die de omgeving zijn ontvlucht en zich aan de sociologische bemoeiingen hebben onttrokken Verbetering van het leefklimaat in de getto’s zelf blijkt met behulp van sociologisch beleid niet mogelijk te zijn. We kennen zelf het voorbeeld van de Bijlmer. Op sociologische uitgangspunten gebouwd, maar de doelgroep wilde er niet aan. Vanwege de grote leegstand leek het de Amsterdamse overheid een goede opvangplek voor de massale stroom Surinamers die na de onafhankelijkheid in 1975 naar Nederland trok. Zonder dat iemand dit ooit als beleid had bedacht werd de Bijlmer de eerste grote Afro-Europese wijk van Nederland. De koopwoningen waren daar vervolgens aan de straatstenen niet meer kwijt te raken en de verliezen op het dure project waren enorm. Een ander voorbeeld van sociologische missers op grote schaal is de reclassering. Die dient ertoe om het recidivecijfer in Nederland omlaag te brengen. Er wordt heel weinig over gepubliceerd, maar wat we ervan weten wijst erop dat ook de van werkzaamheid van deze psycho-sociologische inspanning niets aantoonbaar is.
Karel van het Reve schreef ooit dat als er in de vijftig jaar dat hij het volgde iets gebeurd was in de sociologische wereld dat de moeite waard was, het hem dan zeker zou zijn opgevallen, maar dat was niet zo. Hij gaf daarbij een aantal voorbeelden van maatschappelijke misstanden die iedereen opvielen, maar waar nog nooit een beleidsambtenaar iets aan had gedaan. Ik heb daar eerder al eens iets over geschreven, nadat ik de moeite had genomen die voorbeelden na te trekken. Er bleken goede bureaucratische antwoorden te zijn op de vragen van Van het Reve. Maar ook dat is weer een probleem dat sociologen niet weten op te lossen. Zij gaan over de inrichting van bestuursapparaten en als die niet doen wat de burger redelijkerwijze mag verwachten, dan faalt hun beleid.
Het is nu weer twintig jaar later en het is nog steeds precies zo. Wanneer in het kader van de bezuinigen de kaasschaaf nu eens wordt thuis gelaten en we daar zouden gaan bezuinigen waar het ’t minste kwaad kan, dan zou afschaffing van alle sociologische disciplines op universiteiten en hoge scholen naar mijn mening hoge ogen gooien. Men mag dan verwachten dat in de toekomst die beleidsafdelingen zullen worden bemand door lieden met een middelbare opleiding. Die zijn net zo goed en een stuk goedkoper. Maar ik veronderstel dat het beleidsadvies aan het nieuwe kabinet wel anders zal luiden.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in wetenschap en filosofie. Bookmark de permalink .

Een reactie op Sociologie.

  1. Dr. W.J.A.C. Rademakers, medisch specialist n.p. zegt:

    Jouw …et ceterum censeo…….de.Sociologie ! =
    Mijn……et ceterum censeo…….de Psychiatrie!, ook in NL!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s