Eurocrisis.

Dat de Grieken meer en efficiënter belasting zullen gaan heffen, dat ze gaan besparen op hun overheid, de loonkosten in bedwang zullen houden etc. e.t.c. , dat zijn beloftes die allemaal niet zullen worden nagekomen.
Het hervormen van een overheidsapparaat is sowieso heel lastig want je hebt niets anders om het mee te doen dan diezelfde overheid. De ambtenaren die het zouden moeten doen hebben er geen belang bij, daar komt het op neer. Daarom zal het niet gaan lukken en waarschijnlijk weten ze dat bij de ECB en het IMF ook wel. Waarom doen we dan alsof? Waarom doen we niet het enige wat werkelijk helpen zou, zelf de muntunie met Griekenland verbreken?
De muntunie opblazen kan op twee manieren, door Griekenland uit te laten stappen of door dat zelf te doen. Griekenland doet het niet, want dan kunnen ze het voortaan zelf opknappen en het verdrag opzeggen tegen de Grieken kan niet, zo zit het nu eenmaal in elkaar.
Dus zouden we het zelf moeten doen en dan krijg je een groot probleem. Spanje, Portugal en Italië hebben er ook belang bij dat de munt wat zachter wordt en als de rest doorgaat zonder Griekenland wordt de munt alleen maar harder. Eigenlijk zou het alleen maar effectief zijn als alleen de noordelijke landen zouden uitstappen. Maar dan krijg je het probleem: wat moet Frankrijk dan doen? Eigenlijk zou Frankrijk dan moeten kiezen voor het zuiden, maar dat is een afgang en bovendien krijg je dan een werkelijke splitsing tussen noord en zuid. Het blijft ook niet bij een splitsing in de muntunie. De twee delen gaan een andere economische politiek voeren en voor je het weet heb je twee EU ’s of misschien zelfs drie, want de andere Balkanlanden staan er qua economie en organisatie niet veel beter voor dan Griekenland.
Met andere woorden de beslissing over hoe nu verder met Griekenland raakt de kern van de Europese samenwerking. Het is onwaarschijnlijk dat men dat in Brussel en in de hoofdsteden van de lidstaten niet zou begrijpen. Men praat er alleen niet over en dat vind ik dom. De bevolking van de lidstaten is toch al niet zo gecharmeerd van Brussel en van alles wat daar vandaan komt en als je ze het gevoel geeft dat ze voor de gek gehouden worden wordt dat alleen maar erger.
De kop in het zand steken gaat niet helpen en de organisatie van de EU zoals die nu is neergelegd in het verdrag van Lissabon knarst toch al fors genoeg, ook al hadden we er geen lidstaat bij gehad als Griekenland. Het is veel beter om eerst eens te kijken wat mogelijk is en dan de maatregelen te nemen die de samenhang in Europa bewaren, maar die de diverse economische regio’s meer lucht geven zodat iedereen weer adem kan halen. Een grondige reorganisatie van de Unie zou waarschijnlijk een flinke economische groeispurt te zien geven, eerst en vooral in het zuiden. Maar ook het noorden zou zijn export naar de zuidelijke landen zien groeien en dat zou zoveel winst opleveren dat de kosten van de reorganisatie daar gemakkelijk uit betaald zouden kunnen worden.
Die kosten moeten overigens niet onderschat worden, want om de samenwerking beter te laten werken zullen Brussel en Straatsburg grondig op de schop moeten.
Dat is een risicovolle onderneming, vooral ook omdat de bestaande verdragen iedereen zoo met handen en voeten aan elkaar en aan Brussel binden dat een oplossing alleen mogelijk is door de Europese verdragen op te zeggen en helemaal opnieuw te beginnen. Dat is het werkelijke risico en dat is waarschijnlijk ook de reden dat men er in Brussel, Parijs en Berlijn niet aan wil beginnen. Toch zou dat de enige goede oplossing zijn en die kan alleen worden bereikt als Duitsland het voortouw neemt en alle andere Noordelijkelanden bereid zijn om hun eigen korte termijn belang achter te stellen bij dat van de Europese gemeenschap. Wij zullen het grootste deel van de kosten moeten dragen en van die leningen aan Griekenland maar ook aan andere zuidelijke landen zullen we niet veel meer terug zien. Die leningen zijn bovendien veel groter dan de meeste mensen weten. Die bestaan niet alleen uit schatkistpaper en andere staatsleningen. Door Target II, het onderlinge verrekening systeem tussen de Eurolanden, zijn er ook grote saldi in rekening courant die moeten worden verrekend en ook daar worden de noordelijke landen het haasje en ook dat kan moeilijk anders.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in europa, geld en economie, Griekenland. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s