Ilias en Odyssee.

Waarom men vroeger op meisjesscholen de Odyssee las en bij de jongens de Ilias, weet ik eigenlijk niet, maar het was in het algemeen wel zo. De Ilias was misschien te bloedig en trouwens, als ik me goed herinner, werd van de Odyssee ook niet zo maar alles gelezen maar vooral de boeken zes tot en met negen, een verhaal in het verhaal, als het ware. Vooral de scene met Nausikäa die samen met haar slavinnen de was ging doen aan het strand en daar een aangespoelde Odysseus aantrof. Absoluut niet bloedig en een van de aardigste passages uit de rondzwervingen van Odysseus.
Een opmerkelijk boek, de Odyssee dat in zijn structuur eigenlijk niets lijkt op de Ilias maar meer op Sinbad de Zeeman. Het is lang zo goed niet als de Ilias, maar dat kon ook moeilijk. De Ilias is gewoon erg goed. Maar ook de Odyssee is een heel leesbaar boek. Dan wel in het Grieks, net als de Ilias. In een vertaling is dat prachtige taalgebruik in het verhaal niet over te brengen.
De Ilias lijkt te zijn samengesteld uit heel divers en oud materiaal, veel ouder dan de Odyssee. Het drama dat Homerus er in aangebracht heeft is fascinerend. Het gaat helemaal niet om tien jaar belegeren van Troje of over de twist tussen Hera, Pallas Athene en Aphrodite, wie van de drie de mooiste was. Ook niet over de beloning die Aphrodite gaf aan de Trojaanse prins Paris, Helena, de vrouw van Menelaos, koning van Sparta Zij was de mooiste vrouw van haar tijd. Het is ook niet de terechte boosheid van Menelaos of van diens broer Agamemnon over het misdrijf, maar het is de woede van Achilles, die het onderwerp is van de Ilias.
De woede ontstond door een tekort aan respect jegens hem van de kant van Agamemnon en van de andere Grieken, nadat Agamemnon op een rooftocht een dochter van een priester van Apollo had buitgemaakt. De vader kwam om zijn dochter vrij te kopen, maar Agamemnon weigerde en gedroeg zich onbetamelijk. De priester beklaagde zich bij zijn godheid en die strafte de Grieken met een epidemie. Een waarzegger zei dat hij wist wat de oorzaak was maar dat hij het niet durfde te vertellen. Achilles beloofde dat hij hem zou beschermen maar dat hij dan wel moest zeggen wat hij wist, want de Grieken stierven als vliegen.
De waarzegger wees Agamemnon aan als de schuldige en de slavin werd aan haar vader teruggegeven. Agamemnon kon zich niet wreken op de waarzegger en liet door zijn soldaten ter compensatie een slavin bij Achilles weghalen. De Grieken bleken Achilles niet te willen helpen tegen hun hoogste commandant. Achilles werd door Pallas Athene tegen gehouden toen hij Agamemnon te lijf wilde en trok zich uiteindelijk woedend met zijn manschappen terug uit de strijd. Die verliep na verloop van tijd niet gunstig meer voor de Grieken.
Het onderwerp van de Ilias is de woede en al haar gevolgen, in de eerste plaats voor de Grieken, die ernstige nederlagen leden op het slagveld. Dan de droefheid van Patroclus over het sneuvelen van zoveel vrienden en zijn verzoek om het lenen van de wapenrusting van Achilles. De twijfel en later de spijt van Achilles. Het sneuvelen van Patroclus en de nieuwe woede van Achilles, nu tegen Hector. De wraak op Hector en de moedige tocht van de oude Priamus dwars door het tentenkamp van de Grieken, om het lijk van zijn zoon te vragen aan Achilles. Tenslotte hun gezamenlijke rouw om alle geleden verliezen.
Dat is de Ilias en het is het eerste en het beste van alle klassieke Griekse drama´s.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in geschiedenis, onderwijs. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s