Obama Care.

Obama Care was, kort samengevat, bedoeld als een volksverzekering voor zorg en medische hulp, gefinancierd met een premiestelsel. Precies eigenlijk zoals we dat hier in Nederland als sinds jaar en dag kennen. Zo’n systeem is uit haar aard verplicht. Iedereen moet eraan meedoen, anders is het niet te financieren.
Misschien zat daar het probleem, dat aan het Amerikaanse Hoge Gerechtshof werd voorgelegd[1]. Wat zich aandiende als een verzekering was eigenlijk een overheidsdienst gefinancierd met een doelbelasting. Een verzekering neem je als je die denkt nodig te hebben. Maar als je de risico’s zelf kunt dragen neem je de verzekering niet. Obama care was geen echte verzekering Die terminologische verwarring zal het Hoge Gerechtshof wel ontrafelen, dacht ik, want in de Supreme Court zitten vanouds de beste juristen van Amerika, van de wereld dus ook.
Dat lijkt precies volgens plan gebeurd te zijn.
De New York Times en de Washington Post noemden het een overwinning voor Obama. Ik zou het liever een overwinning genoemd hebben voor de Supreme Court, die het juridische broddelwerk van de president heeft gerepareerd. Het was ook een overwinning voor het Amerikaanse juridische systeem waarin een conservatief Hoogste Gerechtshof zijn politieke voorkeuren niet in de weg laat staan van een juridisch juiste uitspraak.
Dat de reparatiewerkzaamheden van de Court nodig waren is opmerkelijk, want Obama bezit op zich zelf de kwaliteiten die hem bij een andere carrièrekeuze in het Supreme Court hadden kunnen doen belanden. Maar kennelijk was het voor hem politiek niet mogelijk om de strijd aan te gaan met de sterke juridische en verzekeringslobby’s in het congres. Dat zijn de lobby’s die al sinds jaar en dag een wijziging in het medische aansprakelijkheidsrecht tegenhouden. De enorme schadevergoedingen die bij medische fouten in de VS worden toegekend vormen voor alle burgers een groot risico. De kosten ervan worden afgewenteld op de afnemer van medische diensten. De kosten van de medische voorzieningen in de VS zijn niet alleen absoluut maar ook relatief de hoogste in de wereld.
Romney, ooit de tegenkandidaat van Obama, had als voormalig gouverneur van Massachusetts een reputatie op te houden als het om een medische volksverzekeringen ging. Misschien had hij als hij president geworden was de Obama care zo kunnen aanpassen dat de kosten ervan beheersbaar zouden zijn worden. Die kosten waren dat onder Obama niet. Niet alleen als gevolg van de dertig miljoen arme Amerikanen die voortaan de medische hulp zouden krijgen die ze zelf niet betalen kunnen, maar vooral vanwege de extra kosten die in Amerika, net als hier in Europa, uit een systeem van NHS voortvloeien: lagere efficiency en grotere bureaucratisering van de zorg. Wie de gang van zaken over de laatste dertig jaar hier in Nederland gevolgd heeft had zonder moeite kunnen voorspellen wat er op dit terrein in de VS zou gaan gebeuren.
Ik denk dat Obama er beter aan gedaan had om geen tweede termijn te ambiëren, maar als Senator voor Illinois terug te keren in het congres. Dan had hij het later nog eens kunnen proberen als president. Hij had dan de congreservaring en de politieke connecties gehad die hij in zijn eerste periode zo zichtbaar heeft gemist. Hij had dan een veel betere president kunnen worden dan hij nu geweest is. Amerika heeft met hem niet gekregen wat men er zich van had voorgesteld en wat hij gezien zijn capaciteiten had kunnen brengen.

[1] zie https://obamacarefacts.com/obamacare-facts/

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in Amerika, Gezondheid en welzijn. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s