Uruzgan.

Toen de verlenging van de missie naar Afghanistan aan de orde kwam in 2007 heeft het toenmalige kabinet daarvoor een twee derden meerderheid in de Kamer gekregen. Dat is knap, want in het land lag die meerderheid denk ik andersom en als het een vrije stemming was geweest, was dit besluit misschien nooit genomen.
Van de oorlogsdoelen die voor het begin van de missie aan ons werden voorgehouden is helemaal niets terecht gekomen en als je het de militairen vroeg dan dacht daar niemand dat de Taliban zou zijn verslagen als de Nederlandse troepen volgens het bestaande schema werden teruggetrokken. Zonder dat de NATO Pakistan verovert en zuivert van terroristen zal er waarschijnlijk nooit iets van terecht komen. Niemand heeft er een oorlog met een atoomrisico voor over en niemand heeft bovendien zin in de bloedige guerrilla die voor een verovering van Pakistan nodig zou zijn. Dus wat doen we dan nog in Afghanistan?
In de eerste plaats hebben we er als bondgenoot een belang bij om de NATO overeind te houden. De toekomst van de NATO hangt natuurlijk niet in de eerste plaats van ons af. Maar toch, als niemand van de bondgenoten Amerika meer steunt dan zal dat zwaar wegen bij de besluitvorming in dat land om het verdrag voort te zetten. De lichtzinnigheid waarmee in Nederland en in andere Europese landen over de NATO wordt gedacht is vaak schrikbarend. Zonder NATO zouden onze primaire belangen niet meer militair verdedigd kunnen worden. Van een aparte Europese militaire macht is geen sprake. De afzonderlijke Europese landen zijn geen van allen militair tegen de potentiële vijanden opgewassen De NATO infrastructuur is een belangrijk militair asset in verdedigend opzicht. Dankzij haar aanwezigheid komt een militaire bedreiging van Europa domweg niet aan de orde. Denk terug aan de Joegoslavië oorlogen en realiseer U wat we daarin hadden kunnen doen zonder NATO: niets. Israël heeft in zijn eentje een beter leger dan Frankrijk of Duitsland, wanneer die twee landen het zonder NATO steun en zonder gebruik van de Amerikaanse atoombommen zouden moeten stellen. Alleen Engeland zou zich waarschijnlijk zonder NATO hulp kunnen verdedigen en nog niet eens tegen een major player als Rusland. Als over een aantal jaren de energietekorten komen, zullen we het merken. Een leger is er niet alleen om oorlog te voeren maar ook om duidelijk te maken dat met de belangen van het land waar dat leger bij hoort rekening moet worden gehouden. Het vermogen om een belangrijke militaire missie goed uit te voeren is een belangrijk onderdeel van de internationale politiek. De wapeninspecteurs hebben in Irak niets gevonden maar in Libië zijn de wapens voor massale destructie ingeleverd na de geallieerde aanval op Irak.
De NATO is in al haar belangrijke aspecten van Amerika afhankelijk, dat op haar eentje een grotere militaire macht vertegenwoordigt dan alle andere landen in de wereld bij elkaar. Amerika heeft ons niet nodig voor de eigen verdediging maar omgekeerd is dat wel zo. Het belangrijkste waar Amerika om vraagt bij haar NATO bondgenoten in Afghanistan is morele steun en wat manschappen. Wat die manschappen betreft zijn alleen de Engelsen met een substantieel aantal present, maar de aanwezigheid van Nederland en een handvol andere landen betekent wel een morele steun en is in dat opzicht belangrijk.
Dat Amerika in Afghanistan bleef tot 2014 komt omdat ze daar haar lokale bondgenoten niet in de steek wilde laten en dat is iets wat ons als bondgenoten van Amerika zou moeten aanspreken. Voor het overige zou met de Taliban best de deal te sluiten zijn geweest dat Al Qaeda geen steun meer kreeg in de toekomst, als Amerika zich zou terugtrekken. Dat had Amerika de handen vrij gegeven om iets aan Pakistan te doen, wat veel belangrijker lijkt te zijn dan Afghanistan. De dreiging om terug te komen als men zich niet behoorlijk aan de afspraken houdt zou waarschijnlijk voldoende zijn geweest om de Taliban bij de les te houden.
Persoonlijk ben ik van mening dat Amerika die deal met de Taliban had moeten sluiten en de Afghanen die acuut gevaar liepen asiel verstrekken Intussen had Nederland en andere NATO bondgenoten op een of andere manier aan de missie verbonden moeten blijven. We krijgen daarvoor in ruil een aanzienlijk beter leger dan we zonder de expeditie gehad zouden hebben. Dat er nog wat Nederlandse militairen zullen sneuvelen voor het daar afgelopen is, is waarschijnlijk, maar dat is een bedrijfsrisico. Daar kies je voor als beroepsmilitair. Een leger dat geen risico’s wil lopen is geen leger. Maar belangrijker is dat de wederzijdse steun het cement is van de NATO en de NATO zullen we ooit nog hard nodig hebben.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in Amerika, Nederland, oorlog, Verre Oosten. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s