Stolpersteinen.

Ik vind het Duitse woord Stolpersteinen fraaier klinken dan het Nederlandse struikelstenen. Het is overigens niet de bedoeling dat je over struikelstenen valt, maar dat je er even naar kijkt. Het zijn in het trottoir ingebouwde kleine monumentjes. Vaak met alleen een of meer namen erop. In de meeste gevallen gaat het hier in Amsterdam om joden die in de tweede wereldoorlog zijn omgekomen.
Een tijd geleden liep er een procedure van mensen die zo’n tegel op hun stoep hadden gekregen, zonder dat ze er om gevraagd hadden en die het ding weer weg wilden hebben. Waarom precies weet ik niet. Er kunnen allerlei redenen zijn waarom mensen zo’n steen niet willen. Omdat ze het ongepast vinden dat je er over heen loopt of dat honden erop plassen. Maar ook omdat je het trottoir voor je huis als een soort privé terrein beschouwt en die steen als een aantasting van die privacy. Tenslotte kun je er misschien letterlijk over struikelen als het ding niet goed gelegd wordt.
Ik vind wel dat de gemeente, of wie ook struikelstenen legt, dat van te voren even met de omwonenden hoort te bespreken. Zo’n steen leggen doe je alleen als de buurt het ook wil, want anders werkt het als het ware averechts. En als de buurt het om de verkeerde redenen niet wil, bijvoorbeeld omdat het antisemieten zijn, tant pis, dan zeg je in het openbaar dat je het daar niet mee eens bent, maar je ziet er dan wel van af.
Ook kleine monumenten zijn een eerbetoon van het volk en niet van de overheid. En als het volk er niet achter staat, dan niet.
We hebben bij ons iets dergelijks gehad in de buurt met een monument dat de overheid in het Wertheimpark wilde plaatsen, ter nagedachtenis van de joodse oorlogsslachtoffers. Dat stuitte op verzet omdat het zo groot was dat er van het park bijna niets meer overbleef. Bovendien ligt in het Wertheimpark al het prachtige monumentje van Jan Wolkers, dat door de gigantische buurman in de verdrukking zou raken. Tenslotte is er al een namenmonument dicht in de buurt. Op de zijwand van de chapelle ardente, in de Hollandse Schouwburg, staat een lijst met de namen van omgekomen joden.
Dat Wertheimpark monument is geruisloos van de agenda afgevoerd en terecht lijkt me. Het eren van je medeburgers moet aan een gevoelde behoefte voldoen en eren met tegenzin werkt niet, ook als de tegenzin niets met de namen zelf te maken heeft maar, gewoon, omdat het monument in de weg staat.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in beschaving, zo maar wat. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s