Lelijke gebouwen.

Herman Herzberger is een goede architect. Het ontwerp voor het studentenhuis aan de Weesperstraat, waar hij als student een prijs mee gewonnen heeft[1], heeft verdiensten. Vanuit de kant van de Amstel gezien past het als modern gebouw fraai bij de zeventiende-eeuwse gevels van de Nieuwe Keizersgracht erachter. Het staat wat te dicht op de straat, maar daar kan hij niets aan doen. Studenten wonen er al ruim vijftig jaar naar tevredenheid. Maar bekijk je het vanuit het Zeemanlaboratorium, een eind verderop, dan is het een eyesore. Dan past het opeens helemaal niet meer in zijn omgeving. Van daaruit heeft Herzberger het nooit bekeken. Bovendien, die paar mensen voor wie zijn gebouw het uitzicht bederft tellen minder zwaar dan al die anderen die er genoegen aan beleven.
Iets dergelijks geldt voor de Bazel in de Vijzelstraat. Dat is een fraai gebouw maar het staat op een totaal verkeerde plaats. Dat is in de eerste plaats de schuld van het gemeente bestuur dat honderd jaar geleden besloot om de Vijzelstraat te verbreden om verkeersredenen. Daardoor werd er aan de rechterkant plaats gemaakt voor een aantal mega gebouwen die helemaal niet passen bij de bebouwing aan de overkant. De Bazel is met zijn tien verdiepingen het meeste mega en draagt daardoor meer dan gemiddeld bij aan de lelijke verhoudingen van de Vijzelstraat. Dat doet dat andere gebouw van de ABN tussen de Prinsen- en de Keizersgracht natuurlijk ook. De Vijzelgracht ziet er ondanks het verdwenen water een stuk beter uit.

Anders dan veel mensen denken is er in de Vijzelstraat nooit een gracht geweest. In een deel van de Raadhuisstraat wel en de Rozengracht is natuurlijk ook gedempt. Dat verklaart daar de lelijke verhoudingen tussen de breedte van de straat en de hoogte van de huizen in het tracé, maar in de Vijzelstraat is het een gevolg van een gebrek aan smaak van het gemeente bestuur uit die dagen, naast een behoefte aan moderne verkeersvoorzieningen.
Pas toen commissaris Kaasjager met het voorstel kwam om ook de hoofdgrachten te gaan dempen voor het aanleggen van parkeergarages, werd het publiek wakker, zodat we toch nog een deel van het zeventiende eeuwse stadsgezicht hebben bewaard. Sindsdien gaat het dempen door, bij kleine beetjes tegelijk, en zonder dat veel mensen het in de gaten hebben. Besluiten van de gemeenteraad liggen er niet meer aan ten grondslag. De ambtelijke diensten doen het stilletjes[2] en buiten de politiek om.

[1] Die prijs bestond er, meen ik, voornamelijk uit dat hij het daadwerkelijk bouwen mocht.

[2] http://www.amsterdamsebinnenstad.nl/binnenstad/207/drooglegging.html

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in Amsterdam. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s