Wat westers is en oosters.

Bij mij in de buurt is een Turkse stomerij annex kleding reparatie. Als je binnen komt zit daar een wat oudere man achter zijn naaimachine en zijn vrouw staat achter de toonbank en handelt de klanten af. Die vrouw straalt vriendelijkheid uit en de man is duidelijk op haar gesteld. Ik zou niemand in de buurt weten die iets op deze mensen tegen heeft en dat zelfde geldt eigenlijk voor veel allochtonen die zich hier in Amsterdam genesteld hebben en die meedraaien in onze samenleving.
Het allochtonen probleem gaat niet over geïntegreerde individuen maar over allochtone wijken en een geïmporteerde cultuur waarin mensen leven die zich afzetten tegen Nederland. Het is niet alleen dat er vanuit Nieuw West zoveel jonge Marokkanen op roof uitgaan in het centrum en dat vijftig procent van de moslim jongeren met de politie in aanraking komt. Er is een kloof ontstaan tussen de Nederlanders en een deel van deze nieuwkomers.
In Nieuw West moet je tegenwoordig als Amsterdammer niet meer wezen. Als je daar, fiets in de hand, over het Osdorp plein loopt, wordt je weggekeken en in de overdekte winkelstraat ben je al helemaal niet meer welkom. De moslim wereld en de Nederlandse wereld hebben zich gescheiden en in Den Haag en Rotterdam doet zich hetzelfde voor als in Amsterdam.
Toch valt het alles bij elkaar genomen in Nederland nog wel mee. In Zweden, Engeland, België en Frankrijk is het allemaal nog een graadje erger. Ook de gastvrijheid waarmee bondskanselier Merkel haar vluchtelingen ontvangt, heeft haar land niet geholpen. Daar staat de moslimwereld net zo vijandig tegenover het gastland en ook daar worden aanslagen gepleegd. Maar in Duitsland en bij ons accepteren we de geïntegreerde moslims. We zijn in Noord West Europa gekant tegen moslimgemeenschappen, niet tegen de individuele moslims.
Hoe krijg je moslimwijken ooit weer Europa uit? Dat is de vraag. En het antwoord is of door integratie of door fysieke verwijdering. Andere smaken zijn er niet.
Burgemeester Thomassen van Rotterdam had al vroeg in de zeventiger jaren in de gaten dat moslim wijken in de beschaafde wereld niet thuis horen. Hij wilde in ieder huizenblok in Rotterdam het aantal moslims beperken tot een handvol, maar Den Haag werkte daar niet aan mee. Dat was in strijd met de mensenrechten, vond men daar en als resultaat hebben we nu overal in Nederland het soort probleem waar Wim Thomassen ons toen al voor waarschuwde.
Wat doe je er nu nog aan? Dat is een vraag die ontweken wordt. We hebben er ooit eens een Kamerdebat over willen houden, maar dat debat is er niet geweest of het onderwerp is er niet echt ter sprake gekomen. In elk geval weten we nog steeds niet wat we met moslim gemeenschappen in dit land aan moeten.
Ik pleit er al jaren voor dat we in Europa ballingsoorden creëren in Noord Scandinavië, of, als we het daarover met Marokko eens zouden kunnen worden, ergen in de Sahara. Daar kunnen we dan alle jeugdige moslim criminelen naar toe sturen en daar kunnen ze dan blijven zitten of, als ze willen, kunnen ze terug naar het land waar hun ouders vandaan komen.
Het begrip allochtoon heeft ons parlement intussen afgeschaft. Niet dat dit helpt. Ons niet en de immigranten ook niet. Verzin een ander woord en binnen een mum van tijd heeft dat dezelfde connotaties, n.l. die van mensen die ergens anders thuis horen, maar niet hier.
Ik las in de NRC dat Zihni Özdil, een Euro-Turk, niet alleen een hekel heeft aan het begrip allochtoon maar ook al aan het woord westers. Westers gebruiken wij als een cultureel begrip en we doelen daarmee op de beschaving van West Europa en de Engels sprekende landen van overzee. Özdil wil westers liever zien als de landen ten westen van de nul meridiaan van Greenwich. Ons land en Duitsland ziet hij dan waarschijnlijk als oosters en, als ik hem goed begrijp, Kamchatka in Oost Siberië weer als westers.
In Turkije leren ze kennelijk niet dat als je naar het westen gaat en lang genoeg in dezelfde richting doortrekt, je uiteindelijk op dezelfde plek weer terug komt. Geografisch is westers geen zinnig begrip om een plaats aan te duiden. Het staat voor een richting. Özdil heeft er bezwaar tegen dat een Indonesiër of een Japanner die hier woont en geïntegreerd is door het CBS wel als westers wordt aangemerkt en zijn Turkse landgenoten niet. Maar dat westers wil alleen maar zeggen dat Japanners en Indonesiërs zich beschaafd gedragen en geen aso gedrag vertonen en dat hun criminaliteitscijfers onder die van de Nederlanders liggen. Ver onder die van de moslims uit Pakistan en het midden oosten of die nu als eerste of als vijfde generatie in West Europa wonen.
Als Özdil zou integreren en een Nederlandse naam aannemen, zoals bijvoorbeeld Terphuis, zou hij nergens last van hebben maar zolang hij zich gedraagt als lid van een vijandige gemeenschap moet hij zich niet verbazen dat hij hier niet welkom is.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in europa, Midden Oosten. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s