Een juwelier uit Nijmegen

Een juwelier uit Nijmegen die al negen keer door jonge allochtonen was overvallen en sindsdien in een rolstoel zit, laat dat soort jongens niet meer toe in zijn winkel. Dat is discriminatie en het mag niet, maar veel mensen hebben er wel begrip voor.
Wat schijnt te mogen, al zou je denken dat het leeftijdsdiscriminatie is, is überhaupt geen mensen van onder de vijf en twintig in je winkel laten, maar dan ongeacht hun huidskleur of andere etnische kenmerken. Dat moet je dan maar doen, denk ik, en die Nederlandse stelletjes die een trouwring willen kopen moeten dan hun moeder maar meenemen of van te voren even bellen. We leren om praktisch om te gaan met zulke regels, maar op zich is het natuurlijk onzin om het geval van die juwelier discriminatie te noemen. Ieder redelijk mens weet dat de kans groter is dat hij door een allochtoon dan door een Nederlander overvallen wordt of bestolen in de tram en hij houdt daar rekening mee. Feiten zijn feiten en er rekening meer houden is geen discriminatie maar je verstand gebruiken[1]. Trouwens ik denk dat ik best zie met welke allochtonen ik een slechte kans loop en met welke niet, dus ik discrimineer ook nog eens tussen allochtonen, ook al hebben ze dezelfde leeftijd.
Dat mag waarschijnlijk evenmin maar een verstandig mens doet het en spreekt er niet over in het openbaar. In Brazilië en andere Portugees sprekende landen is nooit op huidskleur gediscrimineerd, maar geloof maar dat het soort rotjochies dat hier overvallen pleegt daar ook geen juwelierswinkel binnenkomt. Aan de andere kant, wij zijn Brazilië niet en dat hier zo’n taboe geldt en daar niet is waarschijnlijk niet voor niets. Op zich is zo’n discriminatie taboe functioneel in Nederland, want hoe kun je anders groepen vreemdelingen laten integreren, maar we moeten er niet zo krampachtig mee omgaan als we nu doen en die Commissie Gelijke Behandeling[2] zouden we beter kunnen afschaffen. Mensen die schandelijk discrimineren moeten gewoon strafrechtelijk worden aangepakt en voor de rest moeten we hier in Nederland niet zo zeuren.
[1] Toen ik nog een stuk jonger was en beslist niet discrimineren wilde, reed ik door de Zuid Bronx in New York, een gebied dat er toen uitzag of er een oorlog overheen gegaan was. Er stond een groepje zwarte jongeren te wachten bij een stoplicht en ik, lafaard, deed toch maar de deur van mijn auto op slot. Dat is mij bij gebleven, maar het heeft even geduurd voor ik tegen me zelf kon zeggen dat het verstandig was.
[2] Die nu met de indrukwekkende titel draagt van College voor de Rechten van de Mens.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in allochtonen, Nederland. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s