Wat gebeurde er met al die anderen?

Historie is wat er wordt doorverteld. Alles waar geen getuigen van zijn geweest om het naar waarheid op te schrijven en er een vertelbaar verhaal van te maken, komt niet in de geschiedenis terecht. Aan de geschiedenis zoals wij die kennen kleven daarom twee gebreken. Veel is nooit opgeschreven of doorverteld en van wat wel tot ons is gekomen is veel niet zo gebeurd als het wordt verteld. De kronieken uit de middeleeuwen bijvoorbeeld, die dienden helemaal niet om naar waarheid te vertellen wat er gebeurd was, maar die stonden in het teken van de propaganda voor het geloof of dienden ter meerdere eer en glorie van de feodale heer die de optekening had verordonneerd.
Een bekend gezegde is dat de geschiedenis door de overwinnaar wordt geschreven. Het verhaal van de verliezer wordt meestal niet verteld of gehoord. Toch zou je in het verhaal van de verliezer in een oorlog nog voldoende geïnteresseerd kunnen zijn om het op te schrijven. Niemand is ooit erg geïnteresseerd geweest in de boerenbevolking, die van de uitvinding van de landbouw tot het begin van deze eeuw de meerderheid van de wereldbevolking heeft uitgemaakt.
Als we er van uit mogen gaan dat een boerenvrouw gemiddeld vijf tot tien kinderen krijgt en gegeven dat de wereldbevolking tienduizend jaar stationair gebleven is op een paar honderd miljoen mensen, dan staat wel vast dat er erg veel ellende van boerenvrouwen in de wereld nooit ter kennis van de geschiedenis is gekomen.
Soms, zoals tijdens de honderdjarige oorlog in Frankrijk, of de dertigjarige oorlog in Duitsland, krijg je als voetnoot en tegen de achtergrond van andere, belangrijker gebeurtenissen er wel een indruk van. We weten dat hele delen van Duitsland zijn ontvolkt tussen 1618 en 1648, zodat ze pas in de twintigste eeuw weer de bevolking hadden van voor die oorlog. De wereld bekommert zich nu wel om Darfoer, maar wat daar gebeurde is een herhaling van wat er honderd eeuwen is gebeurd op de grens van het gebied van de nomaden en de gesettelde boeren. Meestal is dat geen geschiedenis, want vóór de twintigste eeuw was er eigenlijk niemand in geïnteresseerd.
Boeren trekken en masse van het platte land naar de stad en hebben dat altijd gedaan. De hygiënische toestanden in de oude steden waren meestal zo slecht dat een stadsbevolking zich zelf niet in stand kon houden. Als boer heb je dus een slechte kans als je naar de stad trekt, maar vaak toch nog een betere dan wanneer je blijft. Boerengrond werd verdeeld tot het absolute hongerminimum of de grond werd niet verdeeld en dan moest er een manier worden gevonden om van de overtollige kinderen af te komen. Wat gebeurde er met kinderen die niet naar de stad konden en die niet erfden?
Ze konden soldaat worden of zeeman, maar dan moesten ze redelijk dicht bij de zee wonen of bij een plaats waar gerekruteerd kon worden. In Brazilië trekken nu onder onze ogen honderdduizenden boeren per jaar naar de grote steden in het Zuiden. Dat kan nu vanwege het moderne vervoer. Maar wat gebeurde er honderd jaar geleden met die boeren en al die duizenden jaren eerder? Ze gingen op een of ander manier voortijdig dood en we weten niet hoe, want in meer dan 99 % van de gevallen is er nooit iets over opgeschreven.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in geschiedenis. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s