De overbevolking.

De problemen waar Nederland mee te maken heeft kunnen niet met halve maatregelen worden opgelost. Wie ze bestudeert komt tot de ontdekking dat ze vrijwel allemaal te herleiden zijn tot één uniek probleem, dat van de overbevolking.
Nederland moet of een deelstaat van de Bondsrepubliek worden of een aantal inwoners krijgen dat meer in overeenstemming is met de bijna veertig duizend vierkante kilometers waar het land over beschikken kan. Worden we Duitsers dan kunnen we ons zelf voortaan als Randstad Nederland beschouwen en hoeven we met een groen hart en andere milieu eisen alleen nog maar op nationaal Duitse schaal rekening te houden. Dan wordt er in Berlijn voor ons milieu gezorgd. Willen we Nederlanders blijven dan moeten we iets doen aan het aantal landgenoten.
Als we het aantal inwoners van Frankrijk als norm zouden nemen, dan zouden we voor Nederland op vijf miljoen inwoners uitkomen als een redelijk getal. Dat is minder dan dertig procent van de ruim zeventien miljoen die we nu hebben. Eigenlijk is ook Frankrijk al overbevolkt, vooral in het Seine bekken, maar in absolute zin is er nu eenmaal geen Wunschzahl voor een bevolking vast te stellen. Vijf miljoen dus maar, dat lijkt redelijk.
Het probleem met bevolkingsbeperking is de vraag wie je kwijt zou willen. Een economisch principe dat vaak gebruikt wordt in zulke gevallen is het lifo-systeem. Last In First Out. Betekent dat de laatstgeborenen euthaniseren? Ik denk het niet. In de eerste plaats zou je de ouders daar nooit voor mee krijgen, maar bovendien zou het tot een heel ongewenste demografische opbouw leiden. First In First Out dan. Dat lijkt beter omdat het tot een vermindering van de oudere autochtonen zou leiden en daar hebben we er eigenlijk teveel van. Bovendien, daarbij zouden zowel bezuinigingen op de gezondheidszorg als vrijwillige emigratie een rol kunnen spelen en dat zijn relatief humane middelen. Maar ook daar zou je de handen van de kiezers niet voor op elkaar krijgen. Die zijn zelf in meerderheid oud en autochtoon.
Het bevolkingsprobleem is een dynamisch, niet een statisch begrip. Dus niet alleen de zeventien miljoen van dit moment, maar ook de kinderen die ze in de toekomst nog gaan krijgen. De geboortecijfers dalen weer, maar intussen wijzen ze wel uit dat de (niet-westerse) allochtonen met afstand de meeste nakomelingen hebben. Het snijden in die bevolkingsgroep zet dus de meeste zoden aan de dijk.
Hoe zou dat moeten? Als er een referendum over werd gehouden zou, gezien de groeiende aanhang van Wilders en de SP[1] voor de remigratie van allochtonen wel een meerderheid kunnen worden gevonden, maar de bestuursrechter en het Hof in Straatsburg zouden er waarschijnlijk een stokje voor steken. De internationale verdragen zouden een uitzetting van specifiek deze bevolkingsgroep als discriminatoir bestempelen. Eerst die verdragen opzeggen dus en het bestuursrecht afschaffen. De Grondwet veranderen hoeft niet, want als een wet strijdt met de grondwet, dan geldt zij toch. Dat is nu eenmaal Nederlands staatsrecht volgens Van der Pot en Donner.
Rechtstreeks de allochtonen uitzetten zou in elk geval voorlopig niet kunnen, denk ik, maar via indirecte wegen moet er wel iets mogelijk zijn. Om te beginnen zouden alle sociale uitkeringen moeten worden afgeschaft, inclusief de kinderbijslag. Het aantal goedkope huurwoningen in Nederland zou kunnen worden teruggebracht. We beschikken met name in de Randstad over woningbouw coöperaties met ervaring op het gebied van afbraak en uitzetting.
Voor daklozen zouden kampen kunnen worden ingericht buiten de grenzen. Ergens waar we voor een redelijk bedrag een groot stuk grond kunnen pachten bijvoorbeeld in de Sahara of elders in de derde wereld, voor zover de woninglozen niet bij familie of vrienden kunnen worden ondergebracht. Vrienden en familie zouden ook moeten zorgen voor de eigen uitkeringstrekkers die van de maatregelen de dupe zouden worden. Met name de aanhangers van het CDA, met hun gevoel voor (familie)solidariteit, moet dat aanspreken. Dat er een paar Obdachlosen tussen wal en schip zullen vallen is onvermijdelijk en het is goed ons te realiseren dat dit een humanitaire prijs is die we dan moeten betalen.
Zou dit voldoende zoden aan de dijk zetten en zijn de nadelen niet groter dan de voordelen? Er zouden zeker heel wat problemen bij komen kijken, maar geen onoverkomelijke.
In bepaalde bedrijfstakken zou de negatieve bevolkingsgroei tot een onderbezetting leiden, maar die kan juist nu betrekkelijk gemakkelijk worden opgevangen door gastarbeiders uit de nieuwe EU landen en natuurlijk door outsourcing in het Verre Oosten. De besparingen op de uitkeringen en de verhoogde bedrijfswinsten zouden waarschijnlijk wel voldoende zijn voor het financieren van de hele operatie. Twee miljoen allochtonen is lang niet voldoende voor de gewenste bevolkingsafname, maar dan schiet de demografie te hulp. Zonder allochtonen hebben we geen groeiende bevolking meer, maar een krimpende. Een of twee generaties lang zal de pensioengerechtigde leeftijd moeten stijgen en avondwerken voor jeugdigen verplicht worden, maar daarna wordt alles weer normaal en komen we hopelijk blijvend op een Frans soort bevolkingscijfer uit. Het kan dus wel, maar willen we het ook?

[1] De SP heeft zich steeds op de vlakte gehouden bij de debatten over integratie zoals in het debat over de dubbele paspoortenkwestie, maar haar aanhang is even xenofoob als die van Wilders. Ga er maar vanuit: beide partijen vertolken de gevoelens van het volk.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in toekomst. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s