Steun aan de opstand in Syrië.

Marno de Boer, die van beroep militair historicus is en lid van de mediawerkgroep Syrië, schreef op 26/7/12 een analytisch artikel over de burgeroorlog in dat land. Drie maanden eerder, op 3/4/12 , schreef hij een wat meer opiniërend stuk in dezelfde krant. Hij liet zich in dat eerdere stuk zien als een voorstander van steun aan de opstand in de vorm van wapenleveranties. Niet de lichte wapens die ze zelf wel op de markt konden kopen, maar zware wapens die de opstandelingen in staat zouden stellen het tegen het Syrische leger op te nemen. De opstandelingen kochten tot dan toe hun wapens onder andere met het geld dat het Westen voor ander doelen beschikbaar stelde. Meer rechtstreekse geldelijke en militaire steun kregen ze van hun Wahabietische medestanders uit de Soennitische wereld.
In zijn artikel van 26/7/12 pleitte De Boer voor rechtstreekse logistieke steun, militaire training en wapenleveranties aan de opstand. Voor openlijk doen wat in Turkije in het geheim gebeurde, met andere woorden. Hij meende dat we zo invloed in Syrië konden houden in de periode na Assad. Wilden we onze nek niet uitsteken, omdat we dachten dat Assad het nog winnen kon, dan zou het beter zijn om de sancties af te schaffen, vond Boer. Die troffen alleen de burgerbevolking en niet het regime. Het sanctiebeleid zou in Irak volgens hem een half miljoen doden onder de burgerbevolking hebben gekost in de periode 1991 tot 2003 en voor iets dergelijks zou men nu ook bang moeten zijn in Syrië.
Ik heb naar aanleiding van de beide artikelen twee opmerkingen. De eerste is dat zijn manier van schrijven op zich een verademing is naast die van al die Arabisten die in de krant aan het woord zijn geweest. Die nemen stelling voor Assad of voor diens tegenstanders en bij hun ‘voorlichting’ lopen feiten en wenselijkheden vrolijk door elkaar heen. Wederzijdse kritiek lijkt bovendien hun interesse meer te hebben dan de nieuwsvoorziening.
Verder vind ik het opmerkelijk dat een boycot, die eigenlijk alleen serieus werd gehandhaafd door de westerse landen minus Frankrijk, in Irak 500 duizend burgerdoden zou hebben veroorzaakt. Mijn vermoeden is dat dit iets te maken moet hebben gehad met de vrees van de banken in de rest van de wereld voor maatregelen door de VS. Ik heb de neiging De Boer te geloven, al was het alleen maar vanwege zijn heldere stijl van schrijven, maar hij vermeldt de bronnen niet voor zijn boycot verhaal. Hoe dan ook, het aantal burgerdoden als gevolg van de boycot zal best groot zijn geweest. Het opmerkelijke daarbij is dat Saddam Hoessein al die tijd bleef beschikken over ruime olie-inkomsten en dat een groot deel van de wereld dus niet serieus in de boycot participeerde. Dan moeten er dus een of meer schakels in het handelsproces zijn geweest die exclusief door het westen worden beheerst, vooral door Amerika en waardoor men een boycot effectief kan maken ook al doet een groot deel van de wereld daar niet aan mee. Ik denk dat dit het geldcircuit van de banken is maar je zou daarbij aan nog een aantal zaken kunnen denken. De belangrijkste voedsel- en geneesmiddelenleveranties komen uit landen die deel uitmaken van de US coalities of die zich niet kunnen permitteren de wensen van de US te negeren. Het Westen beheerst een groot deel van de wereldtransportvloot, ook al vaart die voor een belangrijk deel onder Panhonlibcovlaggen. Misschien zijn er nog meer redenen denkbaar voor de werkzaamheid van de boycot. Het lijkt me belangrijk dat dit goed wordt uitgezocht voor er straks besloten wordt iets soortgelijks tegen Syrië te gaan doen.
Ik denk dat De Boer gelijk heeft dat de civiele gevolgen van boycotacties moeten worden afgewogen tegen de militaire doelen die men er mee denkt te bereiken. Het is in elk geval onverantwoord om te boycotten uitsluitend omdat men ‘toch wat wil doen’ terwijl men niet over effectievere middelen beschikt of die niet wenst in te zetten.
Intussen was bekend geworden dat Jabhat al-Nusra op de sanctielijst van de VN is geplaatst. Jabhat al-Nusra is de salafistische dochterorganisatie van Al Qaeda en een voorloper van IS die strijdt voor een shariastaat in Syrië. Die boycot kwam net nadat de EU besloten had zijn wapenembargo op te heffen. Die twee besluiten hebben elkaar als het ware gekruist.
Jabhat al-Nusra wordt door Erdogan en diens moslimbroeders elders in de het Midden Oosten gesteund. Zij verdringen in snel tempo de andere opstandelingen van het strijdtoneel. De door het westen gesteunde ‘gematigde’ opstandelingen lijken gedemoraliseerd. Corruptie lijkt daarbij een belangrijke rol te spelen en veel van het oorspronkelijke enthousiasme is verdwenen.
Het is duidelijk dat men binnen de EU nauwelijks idee heeft van wat zich in werkelijkheid afspeelt in Syrië of wat er gebeurt met de steun die ze daar gaven. Het zou beter zijn dat men met alle financiële en andere steun daar stopte tot er een duidelijker inzicht bestaat in wat men daarginder aanricht met zijn hulp.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in Midden Oosten, Nederland. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s