Martin Bril

Acht jaar geleden overleed Martin Bril. Een van zijn stukjes werd bij die gelegenheid opnieuw gedrukt, dat over de rotonde in Drachten. Het is van 16 februari 2005, zoek het maar op en lees het nog eens. Dat was inderdaad goed.
Beter in elk geval dan de laatste stukjes voor zijn overlijden. Ik herinner me uit die tijd een verhaal over boze mannen en een stukje over zijn eigen rolstoel. Lees ook die eens na en U zult zien wat ik bedoel. Ik vond dat hij qua schrijven het laatste jaar echt behoorlijk achteruitging. Dat is ook wel logisch, want waar moet je de reserves vandaan halen, die je nodig hebt voor het maken van mooie dingen als het zo slecht met je gaat.
Een meisje uit een café waar hij vaak kwam zei iets over hem wat mij trof: hij was lang niet altijd aardig, vond ze. Ze had een keer willen vragen of ze hem met zijn rolstoel kon helpen en ze had geaarzeld want ze was eigenlijk bang om afgekat te worden. Dat hebben kunstenaars. Ze zijn onvoorspelbaar en lang niet altijd aardig, maar andersom soms ook erg aardig.
Dat is overal hetzelfde. Ik ging ergens in de jaren zeventig naar Zuid Afrika en trok daar een dag op met een Zoeloe die beeldhouwde. Ik dacht, ik ken die man ergens van, maar dat kon eigenlijk helemaal niet, want hij was nooit uit Kwa Zoeloe weg geweest en het was de eerste keer dat ik daar kwam. Maar het schoot me toen ter plekke te binnen. Hij deed mij denken aan een mimekunstenaar die ik kende uit Amsterdam. Dat zelfde ruwe en onvoorspelbare, maar goed gezelschap, dat wel.
Waarom moeten we de mensen die dood gaan aardig vinden en alles wat ze gemaakt hebben oké? Dat is nooit zo en het doet eigenlijk af aan hun kwaliteit. Dat rotondeverhaal wordt minder goed als je het verhaal over de boze mannen net zo goed gaat vinden of die eindeloze herhaling van vrouwen die allemaal op dezelfde dag in de lente een rokje aan zouden trekken. De mortibus nil nisi bene, dat is zwijgen over het een en praten over het ander.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in literatuur. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s