Hebben homo’s andere hersenen?

Opperrabbijn Ralbag, het Amerikaanse hoofd van de Nederlandse joodse orthodoxie, is door de joodse autoriteiten uit zijn Nederlandse ambt ontslagen omdat hij een stuk ondertekend had waarin het standpunt werd uitgedragen dat homoseksualiteit een ziekte is waarvoor genezing dient te worden gezocht. Impliciet daarbij was dat de kosten op dezelfde manier dienden te worden vergoed als bij andere aandoeningen
Dit is op twee verschillende manieren het brengen van dezelfde Hollandse boodschap: ‘homoseksualiteit is aangeboren en die aanleg kan niet worden veranderd; bovendien er is niks mis mee.
Ik vind dat we daarbij doordraven. Het is evident dat niet alleen de joodse heilige boeken maar ook die van christenen en mohammedanen homoseksualiteit verbieden, ongeacht of dat een kwestie van aanleg is of niet. De gelovigen moeten zelf uitmaken of ze dit onderdeel van hun leer aanvaarden of verwerpen. Wij kunnen dat niet voor ze doen. We kennen hier vrijheid van godsdienst. Of die vrijheid ook voor de islam moet gelden, daar zou je over kunnen twisten in verband met de gewelddadigheid van die leer, maar de islam wordt door onze overheid nu eenmaal als een erkende religie beschouwd. De drie monotheïstische godsdiensten mogen hun boodschap hier verkondigen als ze dat willen, zolang ze maar niet iets doen wat bij de wet verboden is.
Dat joden en christenen het thema homofilie hebben laten vallen is een nog vrij recente ontwikkeling. In mijn jonge jaren was homoseksualiteit in Nederland niet alleen verboden maar ook taboe. We wisten vaag dat het bestond maar er werd over gezwegen. Een mijnheer die bij ons in de buurt woonde en die min of meer openlijk als homo leefde, werd gemeden, want er was iets met hem ‘mis’. Wat wisten we niet precies, maar dat mijden deden we braaf.
In mijn studententijd werd homoseksualiteit door het studentenpastoraat nog veroordeeld totdat pater van Kilsdonk het roer daar in handen kreeg. De pater was zelf homo, zij het niet openlijk. In Amsterdam heeft hij meer voor de emancipatie van die bevolkingsgroep gedaan dan de meeste voorzitters van het COC.
Het grote verschil tussen het Nederland van vóór de zestiger jaren en de moslim wijken van tegenwoordig is dat er vroeger geen geweld gebruikt werd om van anti-homo gevoelens blijk te geven. Dat geweld is crimineel en het zou effectief vervolgd horen te worden. Maar of homoseksualiteit een afwijking is of niet is een kwestie van opvatting. Er zijn mensen die een uitsluitende homoaanleg hebben en er zijn er ook nogal wat die biseksueel zijn. Hoe je daar tegenover staat is niet alleen een biologische maar ook een religieuze kwestie. Het is legitiem van een geloof om het praktiseren van de homofiele neigingen te verbieden en zolang dat zo is, is het een kwestie van sociaal gevoel om de betrokkenen bij hun pogingen om het zonder te doen hulp te geven.
Dat staat los van het vreemde feit dat wij hier homoseksualiteit zo legitiem verklaard hebben dat we zelfs het homohuwelijk tussen mannen hebben gelegitimeerd. We horen gelovigen hun opvattingen te laten zolang ze daar anderen niet mee lastig vallen en om hun op dit punt steun te ontzeggen is – laten we zeggen – niet erg christelijk.
De IND vindt het lastig om homo’s te herkennen als die zich als asielzoekers aanmelden in dit land. Ik vraag me af waarom. Ik zelf heb daar geen enkele moeite mee, al ben ik geen homo. Maar in elk geval hebben de homo’s zelf er geen moeite mee. Er schijnen een paar duizend mensen in dient te zijn van de IND die allemaal een speciale opleiding nodig hebben om asielzoekers te kunnen verifiëren. Allemaal onnodig duur, denk je dan. Ze moeten daar gewoon mensen aannemen die met dat herkennen geen moeite hebben. Homo’s bijvoorbeeld.
Een onderzoek naar homofobie in Europa kan niet betrouwbaar worden gehouden door af te gaan op wat 93000 mensen die zich als homo’s en lesbiennes aandienen op het internet daarover op vragenlijsten invullen. In de eerste plaats is dat geen representatieve steekproef en in de tweede plaats valt niet te controleren of degenen die de lijsten invullen zijn wie ze zeggen dat ze zijn. Dus ook de eventuele correcties op de cijfers zijn een slag in de lucht. Een correctie wordt verder bemoeilijkt doordat de antwoorden op de vragen uit cultureel zo verschillende landen komen.
Het onderzoek is onbetrouwbaar zolang we niet kunnen weten hoe sterk de druk per land op de ondervraagden is om politiek correcte antwoorden te geven. We weten zelfs niet precies wat we in elk land onder politiek correct moeten verstaan. We weten eigenlijk alleen wat de media daar over te zeggen hebben en dat is niet altijd even betrouwbaar.
Dat de Oost Europese landen zo slecht uit die onderzoeken komen kan er aan liggen dat ze daar minder moeite hebben toe te geven dat ze homoseksualiteit verwerpelijk vinden. Wat we nodig hebben is een biologisch onderzoek naar homofobie.
Er zou hersenonderzoek moeten worden gedaan bij een aantal notoire homofoben, waarvan we er in Nederland voldoende van de straat kunnen plukken en hun hersenscans vergelijken met die van notoire humanisten, bijvoorbeeld medewerkers van het SCP of van het College voor de Rechten van de Mens. Als daar duidelijke afwijkingen blijken te bestaan is specifieke hersengebieden die werkzaam zijn als de houding tegenover homo’s aan de orde is, dan hebben we vaste grond onder de voeten. Voorlopig hebben we dat soort informatie niet en zou ik op het soort onderzoeken geen beleid durven te baseren.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in Gezondheid en welzijn, maatschappelijk. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s