De blunders van Den Uijl.

Een van die blunders was de aanleg van het westelijk havengebied, die hij als wethouder van Amsterdam heeft doorgedrukt. Dat gebied heeft twintig jaar praktisch leeg gestaan, de kostbaarste Fehlinvestierung uit de naoorlogse tijd. De Heineken ontvoerders konden er hun gang gaan zonder dat iemand iets van hun aanwezigheid merkte. Er was domweg niemand in de buurt. Aan de overkant van het Noordzee kanaal – de Zaanse kant – was het tegelijkertijd druk en floreerden de zaken. Ook tegenwoordig is het nog steeds niet indrukwekkend wat er in dat gebied gebeurt, terwijl het Schiphol in de buurt heeft en autowegen, spoor- en waterverbindingen naast de deur. Dat hier door de gemeente Amsterdam, lees door Joop den Uijl, van te voren niet in samenwerking met het bedrijfsleven plannen voor zijn gemaakt, is ongelooflijk.
In het boek dat Anet Bleich over hem geschreven heeft, komen nog reeksen andere blunders voor. Hij is een van de promotoren geweest van de Bijlmer. U herinnert zich dat misschien niet, maar toen het klaar was, bleek er niemand te willen wonen. Er zijn toen met veel subsidie Surinamers ingezet. Die trokken massaal naar Nederland, omdat ze de door Den Uijl doorgedrukte zelfstandigheid van hun land niet vertrouwden. De kosten van de aanleg van de Bijlmer woontorens en van de bijzondere infrastructuur daar zijn kolossaal geweest. Een groot deel van de woningen bleek een jaar of vijftien geleden zo uitgewoond, dat ze afgebroken of grondig gerenoveerd moesten worden. Ik heb eens geprobeerd uit te rekenen wat Den Uijl de gemiddelde Amsterdammer gekost heeft, maar dat komt in de buurt van een jaarsalaris.
Een bijna-blunder waren zijn vergevorderde plannen voor sloop van huizen en demping van grachten in de binnenstad, om ruimte te maken voor grote kantoortorens in Amsterdam Centrum. Dat is toen niet doorgegaan omdat Den Uijl net op tijd naar Den Haag verdween en zijn opvolger als wethouder er gelukkig anders over dacht. Maar alles bij elkaar is het moeilijk om je een slechtere wethouder voor te stellen dan Joop den Uijl.
Wat zijn performance als premier betreft, die is kort samen te vatten: hij heeft maar één ding goed gedaan, de Lockheed affaire. En dan nog alleen als je koningsgezind bent en een criminele prins gemaal geen onoverkomelijk bezwaar ziet voor een rechtsstaat. In zijn tijd hadden we de olieboycot waarop hij reageerde door de autoloze zondag in te voeren. Hij achtte dat nodig, want, zei hij, de wereld zal nooit weer hetzelfde zijn. Ik herinner me nog dat ik dat een geruststellende uitspraak vond. Wat hij voorspelde kwam toch nooit uit.
Nederland had de grootste brandstof reserves per hoofd van alle Europese landen en die reserves waren er ook nog toen de olieboycot al weer afgelopen was. Ook die opwinding was dus voor niks.
De grootste blunder in politieke zin was het ontwerp vermogensaanwasdeling, dat ons als vestigingsplaats van Amerikaanse bedrijven voorgoed onmogelijk heeft gemaakt, zelfs toen hij bleek er geen meerderheid voor te kunnen krijgen in het parlement. Zijn bezoek aan president Ford in het Witte Huis wordt vermeld in de memoires van iedereen die het heeft meegemaakt, onder andere van Henri Kissinger en er wordt met afgrijzen aan terug gedacht.
Buiten Nederland is er niemand die ooit iets positiefs over Den Uijl te zeggen heeft gehad en in Nederland eigenlijk alleen zijn partijgenoten. Waarom die wel is me overigens nooit duidelijk geworden. Sommigen vonden dat hij zo inspirerend sprak, maar ik draaide altijd de knop om als ik die akelige stem op de radio hoorde. Dat was niet alleen omdat hij zo zelden iets verstandigs zei maar ook omdat hij een uitgesprokene onaangename geluid produceerde.
Van de partij van Drees is definitief afscheid genomen toen drs. Den Uijl in plaats van Anne Vondeling tot fractievoorzitter en partijleider werd gekozen. In plaats van een emancipatie partij van verstandige mensen met gevoel voor hun missie, werd zij met haar Klaas de Vriezen, de Kalma’s en de Van Kemenade’s een partij van baantjesjagers en regenten. Die partij heeft zich de staatsmacht toegeëigend, maar er is weinig socialistisch meer aan te bekennen en stemmen trekken doen ze ook niet meer..

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in geschiedenis, herinneringen, ideologie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s