Europese dromen.

Het interview met vier economen in de Volkskrant zes jaar geleden[1], bracht geen nieuws en had dus ook achterwege kunnen blijven. Griekenland kon toen zijn schulden niet terugbetalen en kan dat nog steeds niet. Dus het geld, dat de Nederlandse belastingbetaler erin blijft stoppen, is als verloren te beschouwen. Klopt inderdaad, nog steeds.
Griekenland zou moeten devalueren maar kan dat niet omdat het in de euro zit. Klopt ook. En als het land niet in de Eurozone had gezeten had het die leningen niet gehad en zeker niet tegen dezelfde voorwaarden. Het had dus nooit tot de eurozone moeten worden toegelaten, maar Kohl en Duisenberg dachten daar toen anders over. Ze zijn beiden intussen overleden en met groot eerbetoon begraven, maar verdienden dat niet.
De lonen en prijzen moeten in Griekenland worden verlaagd, maar helaas de vakbonden zullen dat beleid niet steunen. Klopt en dat dank je de koekoek, dat de vakbonden dat beleid niet steunen.
Nederland en Duitsland willen liever geen Griekse schulden kwijtschelden. Nee, maar ze zullen wel moeten. Op het ministerie van Financiën zijn het geen domme mensen en daar weten ze heus wel dat het ooit tot kwijtschelden gaat komen, maar de vraag is op welke voorwaarden. Zolang daar in Europa geen overeenstemming over komt, gebeurt er niets, wat de zaak alleen maar erger maakt. De ECB redt door de obligaties van de zwakke landen op te kopen vooral de grote Duitse en Franse banken. De statuten van de Bank staan dit helemaal niet toe, maar iemand moet wat doen. De gebeurtenissen van toen zijn een overtuigend pleidooi voor de afschaffing van de EU in zijn tegenwoordige vorm. De Commissie en het Parlement weg en uitsluitend nog organen als de ECB, die ergens verstand van hebben en die de dingen doen wanneer ze nodig zijn, dat zou een oplossing zijn. De Raad van Ministers kan dan de politieke controle houden namens de bewoners van de lidstaten.
De euro heeft ons minder opgeleverd dan men ons in Europa had voorgespiegeld. Wie de statistieken bekijkt ziet dat dit een waarheid is als een koe. Het had wel wat op kunnen leveren als iedereen zich aan de voorwaarden van het stabilisatiepact had gehouden en als we om te beginnen alleen landen hadden toegelaten van wie het waarschijnlijk was dat ze aan die voorwaarden konden voldoen. Op die blaren moeten we nu zitten maar we hoeven het niet erger te laten worden dan het toch al is. Haal diep adem, zet de zaak op orde en begin opnieuw.
Wie de euro wil redden zal zijn hoofd uit het zand moeten halen en de gemeenschappelijke munt moeten beperken tot de economisch gelijkwaardige landen, hoe eerder hoe beter. De markt wantrouwt de besluiteloosheid en het wishful thinking. Knopen doorhakken is wat er nu moet gebeuren.
Een federaal Europa is een utopische oplossing. Die oplossing gaat er niet komen en hoort er ook niet te komen want daarvoor verschillen de landen te veel. Wishful thinking van de economen, en van de Europarlementariërs. Kijk eerst wat er kan en doe dan wat er moet.

[1] 10/9/11

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in europa. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s