Albayrak e.a.

De hele Tweede Kamer met uitzondering van de Partij voor de Vrijheid vond de buitenlandse nationaliteit van de twee nieuwe allochtone staatssecretarissen geen bezwaar. De argumenten van Wilders, die op zich staatkundig hout snijden en ook in veel landen een regeringspost zouden verhinderen, werden weerlegd door op de persoonlijke kwaliteiten van de betrokkenen te wijzen en het in twijfel trekken van hun loyaliteit te kwalificeren als een lage streek.

Het gekke is dat Wilders dat nu juist niet deed, hun loyaliteit in twijfel trekken. Hij ging zelfs uit van hun loyaliteit, want het bezwaar waar hij aan tilde was dat van een loyaliteitsconflict. Men kan niet twee heren dienen, om in de termen van onze VU ministers te spreken en dat doet met name Nebahat Albayrak wel, zolang zij haar Turkse nationaliteit niet opzegt. Ze zegt alleen op de Nederlandse grondwet een eed te hebben gezworen en met de Turkse niets te hebben. Dat is wat merkwaardig, want een eed is voor loyaliteit niet nodig. Uw ja moet ja zijn en Uw nee nee, zegt de bijbel. Zij zelf is het dus die als het ware haar loyaliteit in de discussie brengt. Weliswaar alleen t.a.v. de Turkse grondwet, maar what is food for the goose is food for the gander. Wie zo luchthartig met de ene loyaliteit omspringt wekt geen vertrouwen t.a.v. de andere.

Het verwerpen van de grondwet terwijl men toch Turkse wil blijven heeft in Turkije een aspect dat hier geen equivalent heeft. In het algemeen betekent het daar de verwerping van de idealen van Ataturk en een adhesie aan het oude Ottomaanse Turkije dat zoals bekend het officiële kalifaat was van de moslims. Met bijbehorende sharia en haat jegens westerlingen, zoals die tijdens de eerste wereldoorlog nog nadrukkelijk in de strijd zijn geworpen. Het Ottomaanse Turkije was de erfvijand van Europa. Ataturk heeft een grondwet achtergelaten als waarborg tegen een herleving van het oude Turkije. Het leger zweert trouw aan die grondwet en heeft meer dan eens moslimpartijen tot de orde geroepen die de grondwet van Ataturk naast zich neer wilden leggen ten faveure van de regels van de islam. Zo gek was de motie van wantrouwen van Wilders dus niet. Tenminste tegen Alabayrak.
Aboetaleb was wat anders, die kan het zelf niet helpen. Die is van geboorte Marokkaan en kan die grondwet niet verwerpen. Hem zouden we kunnen steunen door het introduceren van een wet die aan het verkrijgen van Nederlandse nationaliteit openbare verwerping van andere nationaliteiten verbindt, zoals dat vroeger ook in Amerika het geval was. De rechtsgevolgen in het andere land zouden of per verdrag of, als dat onmogelijk zou blijken, eenzijdig door Nederland kunnen worden geregeld.

Het aanhouden van een vreemde nationaliteit door een bewindspersoon die daartoe niet door de wet van haar oude land is verplicht, heeft wel degelijk een symbolische betekenis zoals ook de fractievoorzitter van de VVD betoogde en er is dus geen reden om over het standpunt van Wilders in de termen te spreken die de Kamervoorzitter en andere Kamerleden zich daarbij permitteerden.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in ethiek, politiek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s