Voskuil en Etty.

Elsbeth Etty wijdde een paar jaar geleden een hele pagina in het NRC Handelsblad aan Lousje, de vrouw van Han Voskuil. Met die vrouw heeft ze kennelijk helemaal niets en dat mag natuurlijk. Maar over de kwaliteiten van het boek dat ze op die pagina bespreekt kom je niets te weten. Dat is toch wel jammer.
Uit Het Bureau van Voskuil blijkt duidelijk dat hij erg op Lousje gesteld was, ook al hadden de twee wel eens ruzie en was ze nogal fanatiek, op een manier die eerder bij pubers dan bij volwassen mensen past. Ik heb het boek over hun relatie met hun homofiele buren niet gelezen en ga dat ook niet doen, denk ik. De relatie tussen hetero’s en homo’s in die tijd was zo opgeklopt en onnatuurlijk, daar kun je, nu terugkijkend, niet veel meer mee. En als er dan ook nog de Tweede Wereldoorlog bij gehaald wordt dan kun je het beter aan je voorbij laten gaan, denk en hoop ik dan. Elsbeth Etty kan goed schrijven maar het is jammer dat ze zich door haar parti pris zo mee laat slepen dat ze er haar professionaliteit bij verliest. Als er een betere eindredacteur bij de NRC had gezeten, die haar tegen zich zelf zou hebben beschermd, waren we beter voorgelicht en wisten we nu ook of we dat boek moesten lezen of niet. In dubio abstine. Ik ben dol op Het Bureau van Voskuil en zijn andere boeken vallen, daarbij vergeleken, steeds weer tegen. Dit ook, ben ik bang, maar Elsbeth Etty laat ons in het ongewisse.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in literatuur. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s