Nazi’s, links extremisten.

J.A.A. van Doorn beschouwde Hitler als een linkse politicus en vanuit diens definitie van links en rechts is daar wel wat voor te zeggen. De communisten waren utopisten net als de nationaal socialisten en beide systemen waren totalitair. Maar dat betekent niet dat de samenleving die Hitler voor ogen stond veel gelijkenis vertoonde met de utopieën van Stalin of Mao. De gelijkenis zit meer hierin, dat geen van drieën erg kieskeurig was in de middelen waarmee hij zijn utopie wilde verwezenlijken.
Als Hitler de oorlog had gewonnen en tijd van leven had gehad, dan was uit zijn revolutie een samenleving voortgekomen die veel verder van ons afgestaan zou hebben dan zelfs de DDR of de Sovjet Unie. Het communisme in zijn Stalinistische vorm was door zijn evidente economische gebreken van het begin af aan tot mislukken gedoemd. Stalin’s Rusland zou hoe dan ook geen lang leven hebben gehad. Maar Hitler’s samenleving had kunnen werken. Het was geen plezierige samenleving geworden. Niet voor degenen die niet tot zijn uitverkoren volk hadden gehoord, niet voor buitenlanders, en vooral niet voor joodse Duitsers en Europeanen. Maar waarschijnlijk voor veel van zijn uitverkorenen ook wel niet.
In de Sovjet Unie week de praktijk van Stalin af van het ideaalbeeld dat de oorspronkelijke communisten voor ogen had gestaan. Dat ideaalbeeld stond vrij dicht bij de welvaartsstaat die na de tweede wereldoorlog in West Europa verwezenlijkt is[1] en die nu door de globalisering van de economie en door de massale immigratie naar Europa uit arme landen weer op de tocht is komen staan. De humanistische uitgangspunten, de mensenrechten, de democratie, maar vooral de hoge waarde die aan het individuele menselijk leven wordt toegekend, die had het socialisme in de communistische landen in oorsprong met het westen gemeen. In theorie zeker.

[1] Niemand heeft daar ooit bij stilgestaan geloof ik, maar de Amerikaanse samenleving van de tweede helft van de twintigste eeuw moet veel geleken hebben op wat Karl Marx voor ogen stond met zijn klasseloze samenleving, waar de werkzame mensen het voor het zeggen hadden. In de beursgenoteerde bedrijven waren het niet de aandeelhouders maar de ondernemers en c.e.o.’s die de beslissingen namen. De Lorenzcurve was er vlakker dan in de rest van de wereld en dan op enig punt van de ons bekende historie, met name als men de Afro-Amerikaanse getto’s in de VS weg zou kunnen denken.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in geschiedenis. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s