Dood door schuld.

Een arts, die de behandeling van een patiënt had overgelaten aan een co-assistente met vier maanden ervaring kreeg een uitbrander van het medisch tuchtcollege toen de patiënt overleed. Maar hij wordt na langdurig beraad bij het OM nu niet vervolgd voor dood door schuld.
De officier was van mening dat de schuld lag bij de organisatie van het ziekenhuis en niet bij de arts die de assistente telefonisch begeleidde en toen naar huis ging in plaats van zelf de patiënt te behandelen.
Dood door schuld is een kwestie van een nalatigheid of een andere onopzettelijke fout van een verantwoordelijk iemand, als gevolg waarvan iemand komt te overlijden. Er moet dus een oorzakelijk verband zijn tussen de handeling of nalatigheid en het handelen of nalaten moet verwijtbaar zijn. Opzet speelt hier geen rol. Is er opzet in het spel dan is er sprake van moord of doodslag of – bij een ernstige ruzie – van zware mishandeling de dood ten gevolge hebbend.
Het probleem bij die oorzakelijkheid is dat die maar zelden op zich zelf staat. Vaak zijn het hele reeksen van handelingen en nalatigheden die ieder voor zich een rol hebben gespeeld en dan is het de vraag of die ene nu voldoende belangrijk is om er de schuld voor het overlijden aan op te hangen.
In het betrokken geval ging het om een jongen man die al een paar jaar met zijn gezondheid sukkelde en daardoor niet meer sporten kon. Hij bleek een ontstoken hartzakje te hebben gehad, maar die diagnose was nooit gesteld. Men dacht in het ziekenhuis aan een klaplong, maar dat kan natuurlijk nooit de oorzaak zijn van langdurige klachten. Een klaplong is altijd acuut. Tegenwoordig beschikt de medische wereld over patiëntendossiers die met toestemming van de patiënt of diens naasten overal te raadplegen zijn. Was deze diagnose ooit gesteld dan had men een daarop gerichte behandeling kunnen geven. Maar kennelijk was de man eerder niet onderzocht of had men de ontsteking van het hartzakje over het hoofd gezien. In dat geval kun je je inderdaad afvragen of de behandelende arts had moeten denken aan iets dat zijn collega’s al zo lang genegeerd hadden.
Zoals dat wel meer gebeurt, heeft ook in dit geval het ziekenhuis geprobeerd om de zaak in de doofpot te stoppen. Er was kennelijk sprake van een slechte organisatie en daar komt een ziekenhuis niet graag mee naar buiten. Er werd wel gemompeld dat de bestuurders van het ziekenhuis aansprakelijk waren, maar kennelijk vond men bij het OM de schuld van ieder van die bestuurders toch te weinig specifiek om hem of haar te vervolgen.
Dat is een veel voorkomende situatie bij dood door schuld. Er is vaak sprake van gemaakte fouten die gezamenlijk het overlijden veroorzaken, maar bij wie leg je de schuld neer?
Bij de eindverantwoordelijke is een voor de hand liggende gedachte, maar als je er een over doordenkt kom je tot de conclusie dat dit meestal niet kan. Geen enkele organisatie is zo perfect dat alles wat mis kan gaan kan worden voorzien en dat tegen al die mogelijke fouten meerdere voorzorgen kunnen worden getroffen die ieder onafhankelijk van elkaar het ongewenste gevolg kunnen voorkomen.
Dood door schuld is het soort delict dat vaak meerdere oorzaken tegelijk heeft en vaak ook ligt de werkelijke of meest relevante oorzaak bij de organisatie als geheel. En zoals U misschien weet, is ons strafrecht daar niet echt op ingesteld.[1]

[1] Zie mijn stukje Strafrecht voor corporaties van 22 november 2016.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in strafrecht. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s