Een democratisch Europa

Bij nader inzien vonden veel mensen het begrijpelijk dat de Griekse premier zijn landgenoten wilde raadplegen over het Europese plan voor het redden van de euro. De gevolgen voor de Griekse bevolking waren majeur en zijn meerderheid in het parlement was maar beperkt. Nieuwe verkiezingen waren geen alternatief, dus een referendum leek de aangewezen weg. Van de andere kant was het verstandig en misschien ook wel netjes geweest als hij dit in het Europese overleg ter sprake had gebracht voordat het Frans-Duitse plan werd gepubliceerd. Het effect op de markten van het Griekse besluit was desastreus en het werd daarom onder Europese druk overhaast weer ingetrokken.
Dat neemt natuurlijk niet weg dat het democratisch tekort van Europa weer eens duidelijk aan de orde is gesteld. Dat tekort is een probleem dat binnen de bestaande instituten niet oplosbaar is. Met name het Europese parlement heeft geen enkele legitimiteit en voegt in democratische zin niets toe. Het nut van een Brusselse Commissie boven van elkaar losstaande organisaties per gemeenschappelijk probleem is al net zo onduidelijk. De ECB en het Hof in Luxemburg, de Europese luchtverkeersorganisatie en Interpol zijn allemaal veel efficiëntere organisaties dan de Commissie in Brussel. Het is niet voor niets dat we nu twee keer achter elkaar een uitgesproken incompetente commissievoorzitter hebben gekregen, die door de grote landen straal genegeerd

De Commissievoorzitter heeft net zo min als de Permanente Voorzitter van de Raad van Regeringsleiders veel in de melk te brokken. Het enige wat in Brussel reële macht uitoefent, maar dan traag en inefficiënt, zijn de Europese Raad en het Brusselse bureaucratische apparaat. Dat laatste kunnen we eigenlijk missen als kiespijn. Niet ten onrechte hebben sommige ex-Warschaupaktlanden soms het gevoel dat ze van de regen in de drup zijn terechtgekomen. Brussel is niet alleen vanuit democratisch oogpunt een onding, het is bovendien niet in staat effectief en tijdig beslissingen te nemen.
Josef Ackermann, Bestuursvoorzitter van de Deutsche Bank schreef op 5/11/11, in de Duitse FAZ een essay over dit probleem. Hij meent dat er nu dringend een discussie op gang moet komen over een herziening van de Europese integratie. Kennelijk vindt hij de huidige organisatie van de EU uitzichtloos en totaal ontoereikend voor de financiële problemen van vandaag en voor alle andere problemen die de komende jaren nog op ons af zullen komen.
Hij gaat in zijn artikel niet op de details in, maar aan te nemen valt dat hij net als mijn medestanders het hele Brusselse circus missen kan als kiespijn en in plaats daarvan ‘entscheidungsfähige’ deskundige organisaties wil die per probleem georganiseerd zouden moeten worden en die rechtstreeks aan de lidstaten verantwoording verschuldigd zijn. Uit de Eurocrisis is wel gebleken dat Brussel geen eigen inbreng heeft. Het zijn Duitsland en Frankrijk die het voortouw nemen als het nodig is en die zorgen dat de dingen gebeuren. Het blijft wel nodig dat er permanente bureaus zijn die de Europese besluitvorming kunnen voorbereiden. Maar dat ze gebundeld op een plek zitten en een soort Europese supermacht vormen is nergens goed voor. Het bestaan van het Brusselse apparaat ondermijnt de democratie zodra men het daar daadwerkelijk voor het zeggen zou gaan krijgen. En zolang de wezenlijke macht bij de lidstaten blijft is Brussel een doodgeboren kind. Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald. Een nieuw soort Europese organisatie is wat we nodig hebben. Ackermann zegt er dit over:
Tiefe Integration bedarf zweier Voraussetzungen. Erstens einer allgemein akzeptierten Vision. Zweitens einer Verkörperung dieser Idee in einer tragfähigen und funktionierenden institutionellen Ordnung.“
En even verder in zijn artikel:
„Bei der weiteren europäischen Einigung geht es also nicht mehr in erster Linie um Krieg oder Frieden, auch nicht vorrangig um Geld und Wohlstand, es geht um Freiheit und Selbstbestimmung, um die Bewahrung des einmaligen kulturellen Reichtums Europas und damit unserer Identität.
Daarin heeft hij in mijn ogen gelijk. Als wij ons in de komende decennia in de wereld willen handhaven en een manier van leven willen bewaren die ons bevalt, zal de Europese samenwerking aanzienlijk efficiënter moeten worden georganiseerd. En de macht hoort te blijven waar die democratisch kan worden gecontroleerd, dat wil zeggen bij de lidstaten.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in europa. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s