De Kennedyjaren.

Op de journalistieke opleidingen schijnt gedoceerd te worden dat de veranderingen in de Nederlandse samenleving waardoor we van een van de meest religieuze landen van Europa tot een van de meest seculiere geworden zijn, een kwestie is geweest van drie decennia.

In feite was het meer een kwestie van een paar jaar en misschien
nog wel minder dan dat. In de tweede helft van de vijftiger jaren leefden we van Limburg tot Noord Groningen nog in een gedisciplineerde autoritaire wereld. In het begin van de zestiger jaren was die wereld weg. Mensen van mijn generatie vielen en bloc van hun geloof af en zonder dat ons dit zichtbare moeite kostte. John F. Kennedy was het symbool van deze nieuwe wereld en toen hij in 1963 werd vermoord door Lee Harvey Oswald leek het even of die nieuwe wereld in zou storten. Wij treurden niet alleen om Kennedy maar ook om ons zelf, want we waren bang dat we terug gingen, de beklemde wereld in. Dat was natuurlijk niet zo, maar dat gevoel dat we in 1963 collectief hadden was echt. De verslagenheid was groot en helemaal is het optimisme van voor de dood van Kennedy nooit meer teruggekomen.

Het bizarre van het gebeuren was dat die nieuwe wereld er met terugwerkende kracht leek te zijn gekomen. Ik herinner me die wereld van de vijftiger jaren die voelde als een dwangbuis nog heel goed, maar toen hij eenmaal weg was leek het voor de meeste mensen alsof hij er nooit was geweest; uit het collectieve geheugen gewist, als het ware.

Die oude wereld van de zuilen en de uitzichtloosheid was een laatste restant van de middeleeuwen. Leven zat er al lang niet meer in, maar de façade leek nog heel stevig. Toen die begin zestiger jaren opeens afbrokkelde om plaats te maken voor een nieuwe wereld was dat veel meer een bevrijding voor ons dan het einde van de tweede wereldoorlog. Alles leek opeens mogelijk. De nieuwe muziek van de Beatles en de Rolling Stones was bevrijdingsmuziek. De humanistische samenleving van de zestiger jaren heeft geduurd tot het einde van het millennium. Nu zitten we weer met een verdeelde maatschappij en scheidsmuren waar niet overheen te kijken valt. Wel andere dan in de vijftiger jaren maar even onaangenaam.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in herinneringen, maatschappelijk, Nederland. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s