De geloften van Philips de Goede.

Er wordt onder historici wel eens lacherig gedaan over alle niet uitgevoerde geloften van Philippe le Bon en andere vorsten uit de veertiende en vijftiende eeuw om op kruistocht te gaan, maar dat is niet helemaal terecht. De honderdjarige oorlog met al zijn vertakkingen in de rest van West Europa maakte het meestal onmogelijk om het eigen land in de steek te laten. Ook toen die oorlogen afgelopen waren bleef het nog lang politiek onrustig. De dreiging van de Turken uit het Oosten kwam op. De Byzantijnse hoofdstad zou in 1453 vallen en de Ottomanen waren de eeuw daarvoor al bezig met veroveringen in Oost Europa. De kans dat West Europa als volgende aan de beurt zou komen was reëel en hoe eerder de strijd werd aangebonden, hoe beter eigenlijk. De idee dat het met die kruistochten net zoiets was als met de riddertoernooien en blijde intochten, een op het verleden gericht sentiment, klopte dus niet helemaal.
Philips heeft zijn gelofte trouwens voor een deel wel ingelost. Een door hem uitgeruste Bourgondische vloot met voornamelijk Vlaamse troepen was op weg naar het Oosten van de Middellandse zee, maar is nooit verder gekomen dan Ceuta in Spaans Marokko. Op verzoek van de Portugese koning[1] werd het garnizoen daar geholpen tegen de Moren die de stad belegerden. Na de dood van de paus die de kruistocht had uitgeroepen werd het vervolg van de Bourgondische expeditie afgeblazen. Ceuta werd door de Vlamingen later overgedragen aan Spanje. De stad was de eeuwen ervoor het eindpunt geweest van belangrijke karavaanwegen door de Sahara en leek een aantrekkelijk bezit. Maar de Portugezen en Spanjaarden verkeken zich op de verovering. De karavanen bleven weg en de handel, de reden om de stad te veroveren, droogde op.
De Turken hadden nogal wat tijd nodig voor het consolideren van hun veroveringen op de Balkan, maar in de zeventiende eeuw werd het inderdaad kritiek voor West Europa. Dank zij de Habsburgers, die in Oostenrijk en rond de Middellandse Zee voor Europa de verdediging voerden, is het moslim feest niet doorgegaan. Maar veel heeft het niet gescheeld. Karel V en zijn broer Ferdinand van Oostenrijk waren achterkleinzonen van Philips de Goede. Karels zoon Philips II heeft veel meer gedaan dan een opstand in de Nederlanden bestrijden. Het tegenhouden van de Turken was zijn belangrijkste werk. Via zijn kindskinderen in het vierde en vijfde geslacht heeft Philips de Goede zijn gelofte dus wel degelijk waargemaakt.

[1] De vrouw van Philips kwam uit Portugal

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in geloof, geschiedenis, oorlog. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s