McKinstry.

McKinstry was de Amerikaanse CEO van Wolters Kluwer. Zij gaf ooit een interview aan Scope, een management tijdschrift, in hetzelfde nummer waarin redacteur Twan van de Kerkhof een aantal gedachten wijdde aan het Amerikaanse en het Europese ondernemingsmodel.
Die combinatie was daarom zo interessant omdat McKinstry zelf het levende voorbeeld was van een ondernemer die niet past in het model dat we aan Amerika toeschrijven. De gedachte dat Amerikaanse ondernemers zich uitsluitend laten leiden door wat aandeelhouders of beursanalisten wensen is veel te eenzijdig. Zij is ontleend aan een specifiek soort beursvennootschappen, dat veel in de publiciteit komt.
De interviewster van McKinstry, Mevrouw Roozendaal van KPMG, vroeg naar haar mening over de reactie van de beurs op de magere winst die Kluwer in het jaar voorafgaande aan het interview had behaald.
We laten ons handelen niet door de beurs en de publiciteit bepalen, antwoordde McKinstry. Dat zou naar haar mening ook de houding zijn van een groot aantal Amerikaanse CEO ’s, die weliswaar de korte termijnresultaten in de gaten houden, maar zonder zich daardoor te laten afleiden van hun lange termijndoelstellingen.
Zij suggereerde dat men zich hier in Europa te veel laat opjuinen door de financiële media en te weinig oog heeft voor wat er werkelijk gebeurt in de Amerikaanse economie. Waarschijnlijk heeft ze gewoon gelijk. Het beperkte aantal voorbeelden van fondsen als Enron en WorldCom waar iedereen hier zijn opvattingen over het Amerikaanse bedrijfsleven aan ontleent is statistisch niet voldoende relevant.

De belangstelling voor geëmancipeerde vrouwen is in Nederland nog steeds groot, waarschijnlijk omdat er zo weinig van zijn. Het handjevol topvrouwen dat we hebben, waaronder onze vorige Majesteit, moeten we koesteren. Tot die categorie hoort Mc Kinstry. Zij legde in hetzelfde interview in een paar woorden uit waar hier de achterstand van vrouwen in de topposities uit voortkomt: er zijn er maar weinig die hun hele carrière toegewijd blijven aan hun werk. Een topcarrière is als een marathon. Je moet hem helemaal uitlopen, wil het tellen. De meeste vrouwen – en veel mannen tegenwoordig trouwens ook – haken af tijdens hun middelmanagement periode. Wat ze er niet bij zei, maar wat men er makkelijk bij kan denken: tijdens de periode van de jonge kinderen, wat tegenwoordig voor de hoog opgeleiden ligt zo tussen de dertig en de veertig. Dat is meestal de beslissende fase in een carrière.
Er zijn nu eenmaal geen vrouwelijke Nobelprijswinnaars met kinderen. Wie een klassieke Nobelprijs wil winnen voor een van de exacte wetenschappen die moet naast intelligentie en talent ook over veel toewijding en energie kunnen beschikken. Die moet intelligent genoeg zijn om te weten dat je de hoogste prioriteit in die toewijding en energie niet tegelijk aan je werk en aan je kinderen kunt toekennen. Je moet kiezen. Maar het is een troost te bedenken dat de kans groot is dat er per saldo meer Nobelprijswinnaars zullen blijken te zitten bij de nakomelingen van al die vrouwen die voor hun kinderen hebben gekozen.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in Amerika, bedrijfsleven, Nederland. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s