Wilders heeft best wel eens gelijk.

De e.t. wethouder van Amsterdam Pieter Hilhorst noemde toen hij op 15/11/11 nog columnist was van de Volkskrant een aantal bezwaren tegen het herstel van de gulden als betaalmiddel in Nederland en tegen het verzoek van Wilders aan een Engels economisch onderzoeksbureau om de kosten daarvan uit te rekenen. Die bezwaren wil ik graag met U doornemen omdat ik vind dat Hilhorst die discussie onnodig verziekte.
Eerst een argument ad hominem van de columnist: ‘Wilders is iemand die doorgaans krachttermen aan elkaar rijgt’. Is dat waar? Is ‘doe eens normaal man’ een krachtterm? Of een tsunami van buitenlanders? Wilders gebruikt gewone mensentaal, maar krachttermen? en als regel? Hij zegt soms hele verstandige dingen en om die dan af te doen met oneigenlijke argumenten past een krant en een politicus niet.
Wilders had verondersteld dat uit de euro stappen op de korte termijn kostbaar zou kunnen zijn, maar op de langere termijn misschien toch het betere alternatief. Dat noemde Hilhorst vijf slagen om de arm en die vijf slagen zie ik niet. Het lijkt me de enige redelijke manier om een dergelijke onderzoeksopdracht te formuleren. Het gaat om een vorm van toekomst voorspellen. Dat betekent dus nooit zekerheid maar altijd een aantal verschillende scenario’s waarvan sommige waarschijnlijker zijn dan andere. Als politicus is het je taak tussen die verschillende scenario’s te kiezen en dat betekent soms kiezen tussen twee of meer kwaden. Het lijkt me zinnig om te proberen die in kaart te brengen.
Als Nederland kiest voor de gulden en Duitsland kiest hetzij voor de D-Mark, hetzij voor handhaving van de euro, dan zal Nederland zijn gulden zeker aan de Duitse munt blijven koppelen. Dat is een van de redenen waarom Nederland een besluit om uit de euro te treden nooit op eigen houtje zal nemen maar altijd in samenspraak met andere Noordelijke landen. Die wisselkoersrisico’s die Hilhorst noemt, zijn dus imaginair. Het betaalmiddel dat in Duitsland geldt blijft hoe dan ook de basis van het betaalmiddel in de Noordelijke landen van Europa.
Als de euro verdwijnt, gaat Griekenland failliet en komen andere
eurolanden in het nauw, zegt Hilhorst. Griekenland gaat failliet als het zijn schulden niet meer betalen kan en dat is nu al een hele tijd lang het geval. Als het zijn schulden in een neodrachme wel zou kunnen betalen zou het daar zeker beter van worden, maar het is niet te verwachten dat de schuldeisers daar zomaar mee akkoord zouden gaan. Dat is het omgekeerde dus van wat Hilhorst suggereert.
Hilhorst lijkt te denken dat alles nu goed gaat en dat ‘euro verloren rampspoed geboren’, maar de moeilijkheden in Griekenland zijn juist een gevolg van een vergissing van de markten over de euro. Die meenden dat Griekenland kredietwaardiger zou zijn geworden door het invoeren van de gemeenschappelijke munt. Dat bleek niet zo te zijn.
Ook is het niet zo dat een fabriek in Griekenland, in wat voor munteenheid ook gemeten, noodzakelijk minder waard wordt als Griekenland de drachme weer invoert. De kans dat met die fabriek daarna winst wordt gemaakt wordt, wordt er zeker groter door. In het algemeen is een fabriek die winst maakt meer waard
dan een die verlies oplevert. En als Griekenland weer haar eigen munt heeft wil dat niet zeggen dat met het buitenland in die munt wordt afgerekend. De rest van de wereld handelt in dollars en binnen Europa blijft het de euro of wordt het de D- Mark.
Een van de punten waar over door gediscussieerd moet worden
is de kwetsbaarheid van de grote banken in Nederland. Die kwetsbaarheid is er inderdaad en of een harde gulden en D- Mark in dat verband beter is dan een zwakke euro, dat is helemaal niet zo duidelijk. Vast staat wel dat Nederland het veel beter zonder de ABN en de ING zou kunnen stellen en in plaats daarvan meer en kleinere banken zou horen te hebben. Dat is een probleem dat los staat van Griekenland of van de munt die we voeren. Wat duidelijk is, is dat onze banken te groot zijn en te ondoorzichtig. Ze zijn voor de Nederlandse toezichthouders niet te behappen en dat er toezicht nodig is op banken staat wel vast.
Een oneigenlijk voordeel van de euro die de noordelijke landen nu hebben is dat de waarde van die munt gedrukt wordt door de zwakke economieën in de zuidelijke landen. De exportpositie van de noordelijke eurolanden wordt erdoor verbeterd. Dat is zeker waar, maar dan zoals elk nadeel z’n voordeel heeft. Een euro met dubbelspoor is niet langer houdbaar en dat voordeel van Hilhorst verdwijnt dus vanzelf als de crisis – linksom of rechtsom – achter de rug is. Het lijkt me waarschijnlijker dat de noordelijke landen uit de euro zullen stappen dan de zuidelijke om redenen die ik eerder al een paar keer beschreven heb.
De kosten van de verschillende manieren om de crisis op te lossen moeten vergelijkbaar worden gemaakt en dan moet er gekozen worden. Dat is precies wat Wilders heeft proberen te doen en het is dus onzin om hem daar een verwijt van te maken..
Dat bij de beslissingen in Europa normatieve en feitelijke overwegingen op een ongeoorloofde manier door elkaar heen blijven lopen, zoals Hilhorst zegt, is zeker waar, maar de Volkskrant zou de laatste moeten zijn om iemand daar een verwijt
van te maken. De media doen nooit anders en het bemoeilijkt een zinnige discussie meer dan alle andere fouten die er tijdens discussies worden gemaakt.
Als Wilders gezegd heeft dat we beter Griekenland vier jaar geleden failliet hadden kunnen laten gaan, dan had hij groot gelijk. Haar schulden waren dan in elk geval kleiner geweest. De verliezen waren bovendien terecht gekomen waar ze hoorden, bij de financiers die zich zo op de kredietwaardigheid van Griekenland hadden verkeken. Het Engelse blad The Economist heeft dat al eerder gezegd dan Wilders en die laatste bevindt zich dus in goed gezelschap.
Hilhorst vergist zich als hij meent dat alle economen voor handhaven van de euro zijn, dat wil dus zeggen van een enkele munt voor economieën van heel verschillende economische kwaliteit. Wat er voor in de plaats moet komen, dat is de vraag waar we ons mee bezig moeten houden. Hoe we het beestje straks gaan noemen is van minder belang. Wat het is, daar gaat het om.
Griekenland valt niet meer te redden en Wilders had gelijk toen hij de pogingen van Draghi goed geld naar kwaad geld gooien noemde. Dat weet iedereen die het allemaal een beetje bijgehouden heeft. We doen alleen alsof, om een
aantal andere landen uit de wind te houden. Dat zal ooit vergeefse moeite blijken te zijn geweest. Hilhorst dacht dat hij wist wat er uit de rapportage komen ging, maar daar heeft hij zich in vergist. Niemand wist het trouwens op dat moment. De gebeurtenissen gingen zo snel dat tegen de tijd dat het rapport kwam alles best weer achterhaald had kunnen zijn. Maar het was toen en nu allerminst zeker wat de beste manier is om de economieën van de EU overeind te houden.
Om er Wilders een verwijt van te maken dat hij het wilde laten onderzoeken, was niet erg zinnig. Wat in elk geval fout is, is om een struisvogel politiek te voeren. Aan de misère in de Zuidelijke landen hoort een einde te komen en hoe eerder hoe beter. Dat Wilders die discussie op de agenda zette hoort hem niet verweten te worden.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in geld en economie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s