Discriminatie en leefwijze.

In zijn bespreking van het boek van Rudie Kousbroek over het Oost-Indisch kampsyndroom merkte Karel van het Reve op dat je de Indische mensen wel, maar wie in de Duitse of Russische kampen heeft gezeten nooit hoort klagen over de vernederingen die ze hebben ondergaan .
“Ze behandelden ons net als koelies” zegt Kousbroek ergens. “Ja”, voegde v.h. Reve daar aan toe, “net zoals wij vroeger de koelies behandelden”. Hij hoorde er, denk ik terecht, een racistische ondertoon in. Die vernederingen waren er in de Europese kampen natuurlijk ook wel, maar dat verongelijkte, alsof het eigenlijk andersom had moeten zijn, dat ontbrak er.
Daar knoopte hij een passage over 2000 jaar jodenvervolging aan vast die ik, eerlijk gezegd, niet helemaal kon volgen. Die 2000 jaar, dat moet met de geboorte van Christus te maken hebben, maar Christus heeft bij mijn weten nooit iemand vervolgd behalve de geldwisselaars in de tempel. Ook zijn volgelingen, de christenen, zijn daar niet meteen na de tenhemelopneming van hun leermeester mee begonnen.
Over jodenvervolgingen in Egypte lees je, aan de andere kant, al lang voor Christus en ook in latere eeuwen is dat soort vervolging nooit een monopolie van christenen geweest. Jodenvervolging en antisemitisme is een zaak van alle tijden. Die komen en ze gaan.
Kenmerkend voor de joodse cultuur is de diaspora, d.w.z. het leven tussen mensen van een andere cultuur met handhaving van de eigen leefwijze. Behalve de joden deden dat in Europa alleen de zigeuners. Tegenwoordig hebben ook de joden in meerderheid geen aparte leefwijze meer, maar eerder een geaccepteerde variant op de algemene westerse manier van leven. De aparte joodse leefwijze is zelfs in Israël een relikwie uit het verleden geworden. Ga maar kijken in Jeruzalem, daar is een wijk met orthodoxe Joden, die iedereen in Israël behandelt alsof het aapjes zijn uit de dierentuin.
Overal in Europa waar vroeger joden of zigeuners een voldoende grote of invloedrijke groepering vormden om als concurrentie voor de heersende cultuur te worden gevoeld werden ze vervolgd of gediscrimineerd. Hadden ze een eigen en geaccepteerde plaats in de samenleving, dan was er als regel niets aan de hand.
Voor het ontstaan van discriminatie moeten een aantal voorwaarden zijn vervuld. De te discrimineren groepering moet zich als anders manifesteren en weigeren zich bij de regels van de meerderheid aan te passen. Verder moet er sprake zijn van concurrentie. De meerderheid moet het gevoel hebben dat het om hen of om de anderen gaat, hoe onterecht zo’n gevoel ook zijn kan. Tenslotte is het ook nog van belang of de ethische normen van de samenleving discriminatie toestaan of niet. Discriminatie is altijd een groepsgebeuren, het onttrekt zich aan de beïnvloeding van individuele mensen. Groep beïnvloeding is wel mogelijk, maar het individu dat niet met autoriteit kan optreden staat machteloos.

Voor antisemitisme bestaat in de westerse samenleving geen reden meer, want de Joden zijn net als wij geworden, zij zijn onvoldoende anders meer. Daar komt nog bij dat discriminatie van elke soort in strijd komt met de humanistische ethiek van de westerse samenleving. De traumatische ervaring van de Holocaust heeft aan het verdwijnen zeker veel bijgedragen. Antisemitisme is een vloek geworden en wie zich daaraan schuldig maakt veroordeelt zich zelf.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in maatschappelijk, Nederland. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s