Voor de klimaatproblemen hebben we geen echte oplossingen.

Dat de klimaatproblemen, waaronder het broeikaseffect, een gevolg zijn van de overbevolking lis niet langer omstreden. De verbranding van hydrocarbonaten lijkt de belangrijkste veroorzaker van milieu verontreiniging. Het gebruik ervan hangt zowel samen met de omvang van de bevolking als met de welvaart. Maar ook als we ze als energiebron zouden vervangen door bijvoorbeeld kern- en windenergie zullen we milieuproblemen blijven houden.
De toename van de wereldbevolking, zoals die sinds ongeveer 1850 plaats vindt is weer te geven in een geometrische functie. Wat de functie laat zien is een bevolkingsexplosie, met daaraan verbonden een explosie van milieuproblemen. Alles wat we daar tot nu toe aan gedaan hebben heeft alleen tijdelijk soelaas gebracht. Op de lange termijn is niets tegen de bevolkingstoename bestand. Kort samengevat betekent dit, dat wanneer we de armoede bestrijden en de bevolking in stand houden, het slecht zal blijven gaan met het milieu en op den duur met al het leven op aarde.
Minister Cramer[1] heeft iets dergelijks gezegd aan de vooravond van haar vertrek naar een conferentie in Kopenhagen, maar niemand heeft er toen op gereageerd en erg duidelijk heeft ze het nu ook weer niet gezegd. De milieuproblemen en de overbevolking zijn een constante dreiging maar we geven er de voorkeur aan om er onze ogen voor te sluiten. Als we er aandacht aan geven gebeurt dat emotioneel en zonder dat we precies weten waar we het over hebbne

De teloorgang van het milieu betekent de ondergang van ecologie zoals we die nu kennen en op termijn de ondergang van het leven op aarde, dus we moeten er wel wat aan doen. Er zijn teveel mensen en er moeten er dus weg. Van de ruim zeven miljard nu moeten we terug naar hooguit twee miljard en liever nog naar zes honderd miljoen. Ook een kleinere wereldbevolking dan zes honderd miljoen heeft al aan heel wat soorten grote zoogdieren het leven gekost, maar dat heeft de wereldecologie niet in gevaar gebracht. De vertienvoudiging van de laatste eeuwen doet dat wel. De vraag is natuurlijk hoe en waar de krimp moet worden gerealiseerd. Het redelijkste lijkt te zijn om na te gaan wat de cijfers waren rond 1800 en ieder land of ieder werelddeel zelf te laten uitmaken hoe ze naar dat aantal terug kunnen keren. Lukt het hun niet voor een bepaalde datum, dan zal de rest van de wereld moeten bijspringen. Hoe, dat moeten de grote mogendheden maar uitmaken De klimaatconferenties komen in elk geval niet met werkbare oplossingen. We laten nu aan onze nakomelingen groeiende problemen na, die we iegenlijk horen op te lossen.

[1] Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer van 22 februari 2007 tot 20 februari 2010.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in Amerika, europa, politiek, toekomst. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s