Turkije lijkt soms net Egypte.

In de Volkskrant van 5/11/13 stond een artikel over de onderhandelingen van Europa met Turkije. De auteur zag het somber in. Hij wees erop dat Nederland ooit een groot voorstander was geweest van een Turkse toetreding, maar intussen niet meer. Turkije werd hem te islamistisch en dat houdt in een afnemend respect voor de mensenrechten en toenemend geweld op straat.
De suggestie, dat Turkije onder het bewind van Erdogan zo sterk veranderd zou zijn, lijkt me een vergissing. Erdogan is democratisch gekozen en representeert een meerderheid van islamistische Turken. Die zagen we vroeger veel minder op de buis omdat de islamisten vooral in Anatolië[1] wonen en we hier in Europa indertijd meer van doen hadden met Turken uit Constantinopel, wat in Europa ligt.
Maar Ataturk heeft niet voor niets aan zijn leger de opdracht gegeven over zijn grondwet te waken en er voor te zorgen dat de meerderheid het in Turkije niet voor het zeggen zou krijgen.
Dankzij Europa en tot op zekere hoogte dankzij Nederland[2], heeft het gelijkheidsbeginsel en de gedachte dat de helft plus een zijn zin hoort te krijgen gezegevierd in Turkije. Het leger is terug in de kazerne en een paar honderd hoge officieren zitten intussen in de gevangenis. Erdogan steunt Morsi en als het aan hem lag werd die gevaarlijke gek morgen weer president van Egypte.
Op basis van vervalst bewijs en op een moment dat het leger juist helemaal geen plannen had om in te grijpen werden de officieren gearresteerd en berecht, maar het was begrijpelijk vanuit strategische overwegingen. De islamisering die in Turkije plaats vindt was achterwege gebleven als niet eerst de voorstanders van een seculier Turkije waren uitgeschakeld. Sommige Turken die in Nederland wonen zijn ervan overtuigd dat straks na de verkiezingen Erdogan weer van het toneel zal verdwijnen omdat de meerderheid van de Turken beschaafde mensen zijn, maar ik denk dat die zich vergissen. Er zijn zeker beschaafde Turken, net zoals je ook wel aardige Egyptenaren hebt, maar de samenleving is in beide landen islamistisch en erg deugen doet dat niet. Het blijft in beide landen kiezen tussen het leger en de fanatieke moslims en dat is vanuit de frying pan into the fire. Erdogan is wel ‘democratisch’ aan de macht gekomen, maar dat hij ook democratisch weer van het toneel zal verdwijnen lijkt me een illusie.

[1] Vroeger woonden in Anatolië ook niet-moslims, heel vroeger zelfs uitsluitend niet-moslims, maar tegenwoordig, na de grote etnische zuiveringen leeft er nog maar een handjevol Grieken en Armenen. De overgrote meerderheid zijn nu Koerden en Turken en die twee zijn van het zelfde laken een pak.
[2] De rol van de vroegere directeur van het ISSG Erik-Jan Zürcher bij het neutraliseren van het leger is belangrijk geweest. Van zijn hand is de idee dat het leger zich niet meer met de politiek zou mogen bemoeien als Turkije lid wilde worden van de EU.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in Midden Oosten. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s