Terug van zeventien naar vijf miljoen

De problemen waar Nederland mee te maken heeft, als gevolg van de massale immigratie van moslims en andere niet westerse allochtonen, kunnen niet met halve maatregelen worden opgelost.
Nederland moet, als het iets aan deze invasie wil doen, een deelstaat van de Bondsrepubliek worden of het aantal inwoners drastisch beperken tot het in overeenstemming is met de veertig duizend vierkante kilometer waar het land over beschikken kan. Worden we Duitsers, dan kunnen we ons zelf voortaan als Randstad Nederland beschouwen en hoeven we met een groen hart en andere milieu eisen alleen nog maar op nationaal Duitse schaal rekening te houden. Dan wordt er in Berlijn voor ons milieu gezorgd. Willen we Nederlanders blijven dan moeten we iets doen aan het aantal inwoners.
Als we de bevolking van Frankrijk als norm zouden nemen, dan komen we voor Nederland op vijf miljoen inwoners uit als een redelijk aantal. Dat is tussen een derde en een vierde van het aantal dat we nu hebben. Eigenlijk is dat nog wat veel, maar vijf miljoen kan wel.
Het probleem is wie je kwijt zou willen. Een economisch principe dat vaak gebruikt wordt in zulke gevallen is het lifo-systeem. Last In First Out. Betekent dit dat we de laatstgeborenen zouden moeten euthaniseren? Ik denk het niet. In de eerste plaats zou je de ouders daar nooit voor mee krijgen, maar bovendien zou het tot een heel ongewenste demografische opbouw van het land leiden. First In First Out dan. Dat lijkt beter omdat het tot een vermindering van de oudere autochtonen zou leiden en daar hebben we er eigenlijk teveel van. Bovendien, daarbij zouden zowel bezuinigingen op de gezondheidszorg als vrijwillige emigratie een rol kunnen spelen en dat zijn relatief humane middelen. Maar ook daar zou je de handen van de kiezers niet voor op elkaar krijgen. Die zijn immers zelf binnenkort in meerderheid oud en autochtoon.
Het bevolkingsprobleem is een dynamisch, niet een statisch begrip. Het probleem is niet alleen de zeventien miljoen van dit moment maar ook de kinderen die ze in de toekomst nog gaan krijgen. De bestaande geboortecijfers wijzen uit dat de niet-westerse allochtonen met afstand de meeste nakomelingen hebben. Het snijden in die bevolkingsgroep zet dus duidelijk de meeste zoden aan de dijk. Onze koning Willem III, de betovergrootvader van Willem Alexander was voorstander van zo’n oplossing, in een tijd dat het probleem veel minder groot was dan tegenwoordig. Hij beschouwde katholieken als allochtoon in plaats van de moslims, maar het probleem was toch soortgelijk.
Hoe zou het anders moeten? Als er een referendum over werd gehouden zou, gezien de groeiende aanhang van Wilders en de SP, wel een meerderheid kunnen worden gevonden voor de remigratie van allochtonen, maar de bestuursrechter in Nederland en het Hof EHRM in Straatsburg zouden er waarschijnlijk een stokje voor steken. De internationale verdragen zouden een uitzetting van specifiek deze bevolkingsgroep als discriminatoir bestempelen. Eerst de verdragen opzeggen dus en voor de zekerheid ook maar het bestuursrecht afschaffen.
De Grondwet veranderen hoeft niet, want als een wet strijdt met de grondwet, dan geldt hij toch. Dat is nu eenmaal Nederlands staatsrecht. Maar onder de verdragen valt wel het EU verdrag, dat sinds kort het Verdrag van Lissabon heet. Als we dat verdrag opzeggen zullen we toch eerst een associatieverdrag met de andere EU landen moeten uit onderhandelen willen we niet in een economische chaos terechtkomen.
Rechtstreeks de allochtonen uitzetten zou om deze en andere redenen niet goed kunnen, denk ik, maar via indirecte wegen moet er toch wel iets mogelijk zijn. Om te beginnen zou het aantal woningen en de overige infrastructuur in Nederland kunnen worden teruggebracht tot een die passen zou bij vijf miljoen inwoners. Dat kan waarschijnlijk wel met behulp van de Europese milieuwetgeving en tegen de achtergrond van de dreiging van de klimaatverandering. Al Gore pleitte er al voor en veel mensen beschouwen wat hij zegt als verstandig. We beschikken in de Randstad over veel woningbouwcoöperaties met ervaring op het gebied van afbraak en uitzetting.
Verder zouden alle sociale uitkeringen moeten worden afgeschaft, inclusief de kinderbijslag. Dat zou een hard gelag zijn voor de kleine christelijke partijen en voor de SP en de PVV, van wie de aanhang erg op de sociale wetgeving gesteld is, maar voor wat hoort wat. Voor daklozen zouden kampen kunnen worden ingericht buiten onze grenzen, bijvoorbeeld in de Sahara of ergens anders in de derde wereld, voor zover de woninglozen niet bij familie of vrienden kunnen worden ondergebracht. Vrienden en familie zouden ook financieel moeten zorgen voor de verwante uitkeringstrekkers die van de maatregelen de dupe zouden worden in het kader van de participatiemaatschappij die we nu hebben. Met name de aanhangers van het CDA, met hun gevoel voor solidariteit en soevereiniteit in eigen kring, zou zo’n maatregel eigenlijk moeten aanspreken. Dat er een paar obdachlosen tussen wal en schip zullen vallen is onvermijdelijk en het is goed ons te realiseren dat dit een pijnlijke prijs is die we moeten betalen. De kerken zijn ervoor om in te grijpen waar dat nodig zal blijken.
Zou dit allemaal voldoende zoden aan de dijk zetten en zijn de nadelen ervan niet groter dan de voordelen? Er zouden zeker heel wat problemen bij komen kijken, maar misschien toch geen onoverkomelijke.
In bepaalde bedrijfstakken zou de negatieve bevolkingsgroei tot een onderbezetting leiden, maar die kan betrekkelijk gemakkelijk worden opgevangen door verdergaande mechanisatie, door gastarbeiders uit de nieuwe EU landen en natuurlijk ook door outsourcing in het Verre Oosten. De besparingen op de uitkeringen en de verhoogde bedrijfswinsten zouden waarschijnlijk voldoende zijn voor het financieren van de hele operatie. Anderhalf miljoen allochtonen is natuurlijk lang niet voldoende voor de gewenste bevolkingsafname, maar dan schiet de demografie te hulp. Zonder allochtonen hebben we geen groeiende bevolking meer, maar een krimpende. Een generatie lang zal de pensioengerechtigde leeftijd moeten stijgen en avondwerken voor jeugdigen verplicht worden, maar daarna wordt alles weer normaal en komen we hopelijk blijvend op een Frans soort bevolkingscijfer uit. Het kan dus wel, maar willen we het ook?

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in allochtonen, Nederland. Bookmark de permalink .

Een reactie op Terug van zeventien naar vijf miljoen

  1. Ad zegt:

    Nee dat willen we niet. Wat? evacuaties van Nederlandse bevolkingsgroepen? zo zal het verontwaardigt klinken overal, dus dat gaat niet lukken in Nederland denk ik.
    Onderdeel van Duitsland ook niet, tenminste als je de mensen dat expliciet vraagt. Maar ondertussen loopt dat proces toch eigenlijk al, in ieder geval economisch. Een eigen regio met eigen taal en cultuur behouden terwijl we meer en meer onderdeel uitmaken van Duitsland. Ik denk dat men dit beter aan kan dan (al is het alleen al maar nadenken over) evacuaties. Maar mocht dat samengaan gebeuren dan zullen er Duitse regio’s zijn die ook wat meer autonomie zouden willen kan ik me indenken. Een dergelijk proces zal het moeten worden want aansluiten bij Duitsland zal weerstand oproepen; Wat? terug in de Germaanse moederschoot? dat is eigenlijk net zo erg als het evacueren van bevolkingsgroepen. De algemene noemer bij de weerstand hierop lijkt me te zijn: we willen nog in de verste verte niet lijken op de Duitsers van 80 jaar geleden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s