Vier en tachtig nationaliteiten.

Bij de berichtgeving in 2012 over de doodslag op de voetbalgrensrechter in Almere kwam ik ergens tegen dat er 84 nationaliteiten in Osdorp en Slotervaart wonen. Dat kan alleen iemand bedacht hebben die besloten had beter niet te vermelden dat de grote meerderheid in Nieuw West Marokkaans is.
Maar die deelraadwethouder is toch niet crimineel, hoor je dan. Nee, waarschijnlijk niet, maar het eerste wat zo’n man zegt is hoe erg hij het vind voor de ouders van die jongens. Niet de ouders van slachtoffers dus, maar van daders.
Een beetje wethouder had er al lang voor gezorgd dat de Marokkaanse sportclubs in West twee keer zo streng waren bij het weren van criminele elementen, dan een club uit een ander deel van de stad. Als je een club leidt die zijn leden toestaat niet één keer, maar geregeld verbaal en fysiek geweld te plegen tegen de tegenstanders en de arbitrage, dan ben je toch zelf medepleger?
De KNVB is teruggekomen op een eerder besluit om voetballers die geweld plegen levenslang te schorsen. Waarschijnlijk omdat het in de meeste gevallen van geweld om allochtonen gaat en voetballen zo goed heet te zijn voor hun integratie?
In een soortgelijk geval als in Almere kreeg de club die de criminelen tolereerde een straf van 100 euro boete. Vindt U het onbegrijpelijk dat de clubs van de slachtoffers het dan niet meer de moeite waard vinden om aangifte te doen? Vooral wanneer ze vervolgens een goede kans lopen op wraakacties uit de club tegen wie de aangifte is gedaan. De grijze cijfers inzake geweld op de velden zijn tig keer zo groot als het aantal tuchtzaken. De KNVB, die zich achter zijn eigen tuchtrechtspraak verschuilt, verzaakt daarmee haar plicht.
De Marokkanen zelf doen niets aan de criminaliteit in hun midden. Dat vinden ze hun zaak niet, dat vinden ze iets voor de politie. Die politie patrouilleert in Nieuw West met kogelvrije vesten en voelt zich onvoldoende gesteund door hogerop als ze de plaatselijke moslims aanpakken, zoals die dat zouden verdienen. Op medewerking van de bevolking ter plaatse hoeft een wetshandhaver sowieso niet te rekenen.
Je zou als moslim gemeenschap de vaders van zulke kinderen kunnen weren uit de cafés en de koffiehuizen. Je zou ze de toegang tot de moskeeën kunnen ontzeggen. Als de Marokkanen er werkelijk om gaven om de criminaliteit van hun jongeren te beteugelen zouden ze er de middelen voor kunnen vinden.
Ze leven in Nieuw West in een eigen gemaakt getto. Hun deelraad heeft het er voor het zeggen en wat wel en niet mag wordt vrijdags bij het gebed in de moskee door de imam besproken.
Als de kranten nu eens wekelijks een bespreking publiceerden van de oproepen tot vreedzaam gedrag tegenover andersdenkenden in de moskeeën van Amsterdam en als zij daarnaast verslag zouden doen van de vergaderingen van de deelraad in Nieuw West, dan hadden we naast al die negatieve non- publiciteit misschien ook iets dat de integratie zou kunnen bevorderen. Misschien, denk ik dan, maar misschien ook niet. Hoe dan ook, struisvogelpolitiek gaat niet helpen.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in Amsterdam, ethiek, maatschappelijk, Midden Oosten. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s