Clinton en Trump, de hond en de kat.

19 op 20 oktober vorig jaar ben ik om drie uur opgestaan om naar het laatste verkiezingsdebat in Amerika te kijken. Na een kwartier had ik het wel gezien. Die twee mensen waren geen van beiden geschikt om president te worden. Dat was al langer duidelijk, maar wat me vooral opviel en al na vijf minuten, was de onverantwoordelijke partijdigheid van de Amerikaanse media. Wat we zagen was niet zozeer een debat tussen republikeinen en democraten, maar een debat tussen Washington en rest van de VS. De arbitrators van de uitzending toonden zich onderdeel van Washington.
Het is ieder ’s goede recht om meer tegen Trump te zijn dan tegen Clinton, al zou ik zeggen dat het in dit geval weinig uitmaakte of je door de hond of door de kat gebeten werd. Maar het is de plicht van de media om onder alle omstandigheden objectief verslag te blijven uitbrengen.
Objectief was de uitzending dat kwartier lang geen moment. Ook wat ik de ochtend erna bij het nieuws gezien heb, was niet anders.
Amerika heeft in de Obama jaren acht jaar stilstand en achteruitgang meegemaakt. Clinton heeft als senator van New York en als minister van buitenlandse zaken volop verantwoordelijkheid gedragen in die periode. Hierover hoorde je niets. De aanstuurders van het debat wisten niet beter te doen dan een in het geniep gemaakte opname van Trump van tien jaar eerder te brengen als hoofdonderwerp. Daarin hadden hij en zijn maten als jongens onder elkaar staan te brallen over vrouwen, zoals dat in de voetbalkleedkamers en studenten sociëteiten hier en in Amerika dagelijks gebeurt, big deal!
Wat de mensen werkelijk bezig houdt, de miserabele performance in de Obama jaren kwam in het debat niet aan de orde. Door hard te schreeuwen en geen antwoord te geven op de hem gestelde vragen kon Trump een deel van de Obama performance nog aan de orde stellen. Maar wat een goede analyse had horen te worden werd een klucht zoals de mensen dat in kader van de Amerikaanse verkiezingen niet eerder hebben meegemaakt.
Het was moeilijk voor te stellen hoe dit nog goed af kon lopen een maand later. Ik weet vrij zeker dat ik thuis was gebleven als ik tussen die twee had moeten kiezen en een flink deel van de Amerikanen heeft dat ook gedaan. Die kregen hoe dan ook een president waar de grote meerderheid niets van moest hebben in het droevige vooruitzicht dat het de volgend vier jaar opnieuw niets ging worden in de VS.
Nu we vier maanden onderweg zijn met Trump lijkt er weinig veranderd. Trump is nog steeds impopulair maar dat zijn zijn tegenstanders in Washington ook. De media zijn nog steeds onverantwoordelijk vooringenomen en voor buitenstaanders is het moeilijk te beslissen wat erger is, de media of de president.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in Amerika, politiek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s