Geloof

De katholieke kerk staat tot het Latijn als de islam tot het Arabisch. Het klassieke Arabisch van de Koran is een taal die nog gesproken wordt en de islam is een godsdienst die door haar gelovigen serieus wordt genomen. Latijn is een dode taal en de aartsbisschop en al die andere restkatholieken in Nederland zijn eerder humanisten dan gelovigen. De christelijke kerken en hun geloof neemt niemand meer helemaal serieus, ook zij zelf niet. De mensenrechten, daar draait het om, ook in de kerk. Überhaupt is het hebben van een kerk met al zijn maatschappelijke aanhangsels een van de mensenrechten. Het gelijkheidsbeginsel is een van de andere mensenrechten en het brengt mee dat ook godsdiensten het recht hebben op een gelijke behandeling. Een katholieke kerkvorst moet de rechten van andere godsdiensten verdedigen wil hij in een humanistische wereld de rechten van de eigen kerk kunnen claimen. Een streng christelijke politieke partij als de CU gooit zich in de humanistische mensenzorg om haar christelijk karakter te legitimeren. De islam mag daarom hier plaats nemen als een kerk naast alle anderen, al is het volgens haar stichter dan geen kerk, maar een religie.

De islam leeft nog en doet aan al die humanistische veranderingen niet mee. Godsdiensten zijn voor haar helemaal niet gelijk. De islam is de enige ware en wie anders gelovig of niet gelovig is gaat naar de hel. Je bent je broeder respect en liefde verschuldigd maar een ongelovige is niet je broeder, je mag hem bedriegen en mishandelen als hij daar aanleiding toe geeft.

Tariq Ramadan is een imam en moslim geleerde. De Franse en Amerikaanse inlichtingendiensten zijn niet van zijn goede trouw overtuigd en daarom mag hij die twee landen niet in, maar in Nederland was hij een tijd lang populair onder de progressieven. Hij heeft voordat hij benoemd werd in Rotterdam[1] een preek of lezing gehouden voor ongelovigen. Daarin legde hij de nadruk op wat de islam gemeen heeft met joden en christenen en zelfs met ongelovigen. Hij wees op de verrijking die contacten met andersdenkenden opleveren. Hij doelde daarmee op de verrijking die het voor christenen en ongelovige humanisten betekent om met muzelmannen om te gaan, want omgekeerd heeft niemand hem dat ooit horen zeggen. Ramadan gaat niet naar Cairo om daar te betogen dat het verkeerd is om liberale moslims te verdrijven zodat die hun onderzoek in Leiden moeten voortzetten of dat het een verrijking is om Kopten in Egypte te hebben naast soenna moslims. Ook heeft niemand hem in Irak of Syrië horen betogen dat joden en Assyrische christenen verwelkomd moeten worden en niet van hun goederen beroofd en in ballingschap gedreven.

Waarom mensen als Ramadan en wijlen Edward Said zulke andere ideeën verkondigen in de oriënt dan in het westen en welk van beide soorten ze daadwerkelijk aanhangen, dat weet ik niet. Maar dat de twee beste inlichtingendiensten uit het westen goede redenen hebben om Ramadan niet te vertrouwen, dat geloof ik wel.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in geloof. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s