De dekolonisatie van Zuid Rhodesië.

Christopher Soames was de schoonzoon van Churchill. Hij is om twee redenen bekend gebleven: om zijn ambassadeurschap in Frankrijk in de periode dat Engeland onderhandelde over toetreding tot de EG en om zijn gouverneurschap in Rhodesië, na het Lancaster House Agreement.
Het is nooit duidelijk geworden of zijn conflict in 1981 met Margaret Thatcher verband hield met zijn optreden in Zimbabwe, maar vast staat dat Engeland met de afhandeling van de Rhodesië kwestie een plee figuur heeft geslagen, niettegenstaande alle lof die Thatcher voor haar optreden heeft gekregen uit de progressieve wereld.
Voordat Engeland de Lancaster House Agreement regisseerde en Lord Soames voor vier maanden naar Salisbury stuurde, had Rhodesië een democratisch gekozen regering en een van de best georganiseerde overheidsapparaten van Zuidelijk Afrika. Soames bood Mugabe de gelegenheid nieuwe verkiezingen te organiseren onder zijn eigen gewelddadige leiding en zo de macht naar zich toe te trekken. De blanke bevolking van Zimbabwe liet het over zich heen komen en vertrok in meerderheid naar Canada en Australië. De vreedzame meerderheid van de zwarte bevolking was het slachtoffer.
Niet vaak is een man zo uitvoerig geprezen voor een politieke beslissing met zulke kwalijke gevolgen. Hoe weinig besef Soames had van waar hij mee bezig was kan blijken uit de twee volgende citaten uit zijn speeches:
– European Unity – ‘represents the triumph of the concept of government and of the state as the servant rather than the master of free men, which is morally superior to that concept which is embodied in the classical doctrine of sovereignty.’
– ‘And if politics is the art of the possible, the art of the statesman must be to make possible that which is necessary.’
Het is droevig te bedenken dat men in die dagen in Engeland de uitlevering van een voormalige kolonie aan een van de grootste moordenaars van zijn generatie als iets noodzakelijks zag, en zo ten onrechte.
In Zimbabwe had Engeland eigenlijk niets anders hoeven te doen dan erkenning van het bestaande regime en wat hulp aan Zuid Afrika bij het in bedwang houden van de terroristen in de buurlanden. Zimbabwe zelf had met ZANU van Mugabe en Nkomo ook wel zonder Europese hulp kunnen afrekenen.
De bevolking van Zimbabwe is onder het regime van Mugabe met vier miljoen mensen afgenomen, terwijl de geboortecijfers onveranderd hoog zijn gebleven. Hoeveel van die afname vluchtelingen zijn en hoeveel doden is niet precies bekend. Maar dat de Engelse regering en Christopher Soames een zware verantwoordelijkheid dragen in deze kwestie, dat leidt geen twijfel.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in afrika, Engeland, geschiedenis. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s