Vrijheid van godsdienst.

Volgens Job Cohen, indertijd burgemeester van Amsterdam, hoeft een Mohammedaan een vrouw geen hand te geven wanneer zijn godsdienst hem dat verbiedt. En of die hem dat verbiedt beslist hij zelf.
Er zijn hierbij drie normen die botsen. Dat is in de eerste plaats een fatsoensnorm en dan de norm van de gelijkheid van vrouw en man en tenslotte de godsdienstvrijheid. Onze rechtsstaat handhaaft alleen de beide laatste normen en volgens Cohen was het de vraag of die hierbij wel in het geding waren. Per saldo meende hij van wel en ook dat daarbij de gelijkheid moet wijken voor de godsdienst.
We hebben die strenge Mohammedanen juist in huis gehaald, vond hij, om de groepen rechtgelovigen te kunnen bereiken die anders buiten de gemeenschap blijven en daar moeten we wat voor over hebben. Als dit de prijs is die we moeten betalen, dan moet dat maar en daar moeilijk over doen betekent dat we geen oog zouden hebben voor de praktijk.
De gemeentevergadering wordt hier in Nederland, in plaatsen waar streng gelovigen de meerderheid hebben, zoals in Elspeet of op Urk, wel eens geopend met een gebed. Dat is in strijd met de vrijheden van anderen, maar als je verstandig bent, maak je daar geen punt van. Het is daarmee nog geen algemene regel: botsingen van normen hoeven niet altijd dezelfde uitkomst te hebben
Deze gedachte van de oud burgemeester vind wel te volgen, maar terecht zei de interviewer Van Ingen daarover: uitspraken van de burgemeester hebben niet alleen betrekking op concrete situaties, ze stellen ook een norm. Wanneer het gaat om gemeentefunctionarissen is het niet alleen maar een kwestie van fatsoen, maar ook een zaak van gemeentepolitiek. Toestaan aan beambten om geen hand te geven aan vrouwen is het stellen van een verkeerde norm, een mohammedaanse norm. We willen in Amsterdam graag goede normen houden en als Nederlandse vrouwen zich aan moeten gaan passen aan de normen van het midden oosten is dat niet iets waar we blij van kunnen worden. Godsdienst, dat doe je maar achter de voordeur, in het openbare leven moet je andere mensen er niet mee lastig vallen. Het is een mensenrecht om gevrijwaard worden voor de godsdienst van anderen.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in maatschappelijk, Midden Oosten, Nederland, zo maar wat. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s