Nederland verandert.

Mijn moeders familie komt uit het Noorden van Groningen van het Hoge Land. Als kind logeerde ik daar wel bij haar familie. Soms ga ik er nog eens heen, naar Onderdendam of naar Usquert, een plaatsjes aan het enige spoorlijntje in Nederland dat niet door de NS wordt geëxploiteerd.
Haar vader – mijn grootvader – kwam uit Onderdendam maar de oom en tante waar ik in de veertiger jaren logeerde woonden in Usquert. Ik ging er een paar jaar geleden fietsen met mijn jongste zoon.
We zetten de auto neer in Onderdendam. Daar rekten we even uit en ik wilde wat rommel van onderweg weggooien in een vuilnisbak. Maar een strenge en al wat oudere dame kwam op mij af en wees me erop dat het om een kleren verzamelbak ging en geen vuilnisbak. Ze had gelijk, ik verontschuldigde me, stak de plastic zak weer bij me en met een streng knikje liep ze door. Waarschijnlijk was ze jonger dan ik maar het had mijn tante Han Dusseldorp kunnen zijn.. Dezelfde ernst en met evenveel gezag.
Niets veranderd daar, dacht ik nog en Aute en ik stapten op en fietsten via de Onderdendamster weg naar Warffum. Grijze lucht, hooghangende mist of lage wolken, allemaal net als vroeger.
In Warffum gingen we wat eten in een café. Daar zaten twee mensen te lunchen en verder was het leeg. We zeiden goeie dag en zij goeie dag terug en ze aten door. Na een paar minuten, toen er niets gebeurde vroegen we voorzichtig of je hier kon lunchen en ja dat kon, maar ze aten eerst even af. Mijn zoon was daar wat verbaasd over maar ik herkende het wel. De uitsmijter die we later kregen was heel goed en niet te duur, net als vroeger. We werden verder ook heel vriendelijk behandeld, maar klant koning? Niet in Noord Groningen.
Toch was het er wel veranderd. In tegenstelling tot de rest van Nederland was het daar stiller geworden en niet voller. Op de boerderijen is geen werk meer. De boer en zijn familie doen het zelf met een vloot landbouwmachines en de oude landarbeidershuisjes staan leeg of zijn afgebroken. De arbeiders zijn weggetrokken naar de stad, naar Groningen of Veendam. De grote huizen in de kleine stadjes worden bewoond door wetenschappelijke medewerkers uit Groningen en een paar van de oude herenboerderijen door de professoren. Het heeft iets treurigs, zo’n platte land dat zijn oude bestemming is kwijtgeraakt, maar misschien is het vooral mijn jeugdsentiment.
Een jaar eerder ging ik met Aute in Midden Limburg fietsen. Daar kom ik zelf vandaan en een deel van mijn vaders familie woont er nog. Heel anders dan Groningen, zeker buiten de stad. Een buitenwijk van Roermond zou ook in Winsum of Groningen stad kunnen liggen maar het platte land is heel anders, nog steeds. Er zijn wel dingen veranderd, net als in Groningen, maar de andere kant op. Er lijkt meer leven in de brouwerij te zijn, er wordt beter geboerd en er is allerlei bedrijvigheid omheen. In de dorpjes wonen forensen net als in Warffum, maar ze wonen in nieuwe huizen en het is er druk. Het is er zeker een heel stuk welvarender dan in de jaren vijftig. Groningen ligt in een uithoek van Europa en Limburg in het centrum, dat zal wel het verschil maken. Maar wat de oorzaak ook is, beweging is beter dan stilstand. Nederland verandert maar Noord Groningen staat stil en droomt weg. Zo lijkt het.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in zo maar wat. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s