Bezuinigen.

Als een overheid een te groot beslag legt op de nationale middelen en moet bezuinigen, dan kan dat verreweg het beste gebeuren door aan de diverse onderdelen van haar werk prioriteiten te stellen en niet door te bezuinigen met de kaasschaaf. Het uitbannen van inefficiëncy hoort voorop te staan. Inefficiëncy heeft per definitie een negatieve prioriteit en daarop horen bezuinigingen in de eerste plaats te worden gericht. Dat is het uitgangspunt van de VVD en dat principe zou den Hilhorst en andere socialisten moeten steunen. Ook is er merkwaardig weinig begrip van socialistische kant voor de prioriteit die bij de VVD tegenwoordig wordt gegeven aan de samenleving als geheel boven die van haar individuele leden. Ik vind dat merkwaardig omdat er op dat punt wel een stuivertje wisselen lijkt te hebben plaats gevonden. Het waren de liberalen die zich vroeger bekommerden om de individuen die slachtoffer werden, nu zijn het de socialisten. Marx bemoeide zich niet met individuen maar streefde naar een reorganisatie van de samenleving, in de overtuiging dat dit vanzelf aan het merendeel van de individuen ten goede zou komen. Als hij nu leefde zou hij constateren dat de werkende klasse, waartoe de managers van de grote bedrijven horen, de leiding heeft overgenomen in de samenleving en dat de aandeelhouders en andere kapitaalbezitters daar nu een ondergeschikte rol in spelen. Aan het Lompenproletariaat, dat gevormd wordt door Tokkies en de immigrantenjeugd, zou hij zich weinig gelegen hebben laten liggen. Marx, met zijn minachting voor alles wat niet westers was, past in feite veel beter in het milieu van Rutte en Wilders dan bij marxisten als Hilhorst. Maar hoe dat allemaal ook zij, op het belangrijkste punt van de bezuinigingen, de verhoging van de efficiency van de overheid, zouden alle politieke partijen het eens moeten kunnen worden. Pas als het om positieve prioriteiten gaat kunnen de tegenstellingen tussen de partijen over de organisatie van de samenleving weer een rol spelen.
Dat de klimaatcrisis en de kredietcrisis het ongelijk van rechts aantonen, zoals Hilhorst beweerde, is een uit de lucht gegrepen stelling. De twee problemen hebben bovendien weinig met elkaar van doen. De kredietcrisis is een gevolg van een gebrek aan orde in het geldverkeer en de klimaatcrisis is een gevolg van de wereldoverbevolking. Als Hilhorst de economie serieus zou nemen, dan zou hij tot de conclusie komen dat de wereldproductie in hoofdzaak dient om de wereldbevolking in leven te houden. Er is ook wel luxe productie, maar dat is toch in hoofdzaak propaganda van socialisten. De fabrieken in China, Amerika en Europa zijn in de eerste plaats nodig om naast de eigen bevolking ook bijvoorbeeld Ethiopiërs en Noord Koreanen in leven te houden wanneer die een van hun periodieke hongersnoden meemaken. Vóór het ontstaan van de moderne wereld leefden er 600 miljoen mensen op de aarde. Nu houdt de moderne productie het tienvoudige van dat aantal in leven en die bevolkingstoename is de oorzaak van de wereldoverbevolking, de klimaatcrisis en de milieuvervuiling. Vrijwel alle andere mondiale problemen zijn van de wereldoverbevolking af te leiden, maar juist niet de kredietcrisis.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in geld en economie, maatschappelijk. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s